Description
Construit en 1516 pour Béringuier Maynier amateur d'art italien, avocat, professeur de droit et Capitoul, l'hôtel du Vieux Raisin est l’un des plus beaux hôtels particuliers de Toulouse, aux abords du quartier parlementaire. Il doit son nom à une taverne voisine qui avait pour enseigne une grappe de raisin. La richesse de son décor de pierre témoigne de l'art de la Renaissance et d'un goût prononcé pour l'Antiquité : escalier en vis logé dans une tour ornée de médaillons avec bustes. Remanié en 1547 pour le greffier Jean Brunet, l’architecte Nicolas Bachelier réalisa les fenêtres et baies à cariatides sur les façades de la cour, véritable chef d’œuvre maniériste.
English
Built in 1516 for Béringuier Maynier, a lover of Italian art, lawyer, law professor and Capitoul, the Hôtel du Vieux Raisin is one of the most beautiful mansions in Toulouse, on the outskirts of the parliamentary district. It owes its name to a neighbouring tavern whose sign was a bunch of grapes. The richness of its stone decoration bears witness to the art of the Renaissance and a pronounced taste for Antiquity: a spiral staircase housed in a tower decorated with medallions with busts. Reshaped in 1547 for the clerk Jean Brunet, the architect Nicolas Bachelier designed the windows and caryatid bays on the facades of the courtyard, a true Mannerist masterpiece.
Deutsch
Das Hôtel du Vieux Raisin wurde 1516 für Béringuier Maynier, einen Liebhaber italienischer Kunst, Rechtsanwalt, Rechtsprofessor und Capitoul, erbaut. Es ist eines der schönsten Privathäuser von Toulouse am Rande des Parlamentsviertels. Seinen Namen verdankt es einer benachbarten Taverne, deren Schild eine Weintraube war. Der Reichtum seines Steindekors zeugt von der Kunst der Renaissance und einer ausgeprägten Vorliebe für die Antike: eine Wendeltreppe, die in einem Turm untergebracht ist, der mit Medaillons mit Büsten geschmückt ist. Der Architekt Nicolas Bachelier schuf die Karyatidenfenster und -öffnungen an den Fassaden des Hofes, ein wahres Meisterwerk des Manierismus, das 1547 für den Gerichtsschreiber Jean Brunet umgebaut wurde.
Dutch
Het Hôtel du Vieux Raisin, dat in 1516 werd gebouwd voor Béringuier Maynier, een Italiaanse kunstliefhebber, advocaat, hoogleraar rechten en Capitoul, is een van de mooiste particuliere herenhuizen van Toulouse, aan de rand van de parlementaire wijk. Het dankt zijn naam aan een naburige taverne waarvan het uithangbord een druiventros was. De rijkdom van de stenen decoratie getuigt van de kunst van de Renaissance en een uitgesproken smaak voor de Oudheid: een wenteltrap in een toren versierd met medaillons en bustes. De in 1547 voor de klerk Jean Brunet verbouwde architect Nicolas Bachelier zorgde voor de ramen en traveeën met kariatiden op de binnengevels, een waar maniëristisch meesterwerk.
Español
Construido en 1516 para Béringuier Maynier, italiano amante del arte, abogado, profesor de derecho y Capitoul, el Hôtel du Vieux Raisin es una de las más bellas mansiones privadas de Toulouse, en las afueras del distrito parlamentario. Debe su nombre a una taberna vecina cuyo cartel era un racimo de uvas. La riqueza de su decoración en piedra atestigua el arte del Renacimiento y un marcado gusto por la Antigüedad: una escalera de caracol alojada en una torre decorada con medallones y bustos. Remodelado en 1547 para el escribano Jean Brunet, el arquitecto Nicolas Bachelier realizó las ventanas y los vanos con cariátides de las fachadas del patio, una verdadera obra maestra manierista.
Italiano
Costruito nel 1516 per Béringuier Maynier, amante dell'arte, avvocato, professore di diritto e Capitoul, l'Hôtel du Vieux Raisin è una delle più belle dimore private di Tolosa, alla periferia del quartiere parlamentare. Deve il suo nome a un'osteria vicina la cui insegna era un grappolo d'uva. La ricchezza della sua decorazione in pietra testimonia l'arte del Rinascimento e un gusto pronunciato per l'antichità: una scala a chiocciola ospitata in una torre decorata con medaglioni e busti. Ristrutturato nel 1547 per il commesso Jean Brunet, l'architetto Nicolas Bachelier realizzò le finestre e le campate con cariatidi sulle facciate del cortile, un vero capolavoro manierista.