Hôpital Saint-Jacques – Les Andelys

Au XIIIe siècle, l’hospice Saint-Jacques est une halte accueillant les pèlerins sur la route de Compostelle. Edifié en dehors des remparts du village de Cultura (Petit Andely), il permettait aux pèlerins de trouver le gîte lorsque les portes de celui-ci étaient fermées. Vers la fin du XVIIIe siècle, en devenant seigneur des Andelys, le duc de Penthièvre, petit-fils du roi Louis XIV et de Madame de Montespan fait reconstruire l’hospice en 1781 d’une manière digne de sa haute naissance et d’après les plans de l’architecte Gambier. Les travaux durent quatre années et l’inauguration de l’édifice a lieu, en grande pompe, le 27 septembre 1785. Vous pouvez admirez ce bâtiment depuis les berges de la Seine mais aussi en surplomb, avec une vue imprenable sur le dôme de la chapelle, à partir du sentier de Grande Randonnée numéro 2 (GR2), cheminant à flanc de coteau. Classé Monument Historique depuis 1964. L'édifice n'est pas ouvert au public et fait l'objet d'un projet de réhabilitation immobilière privée.

In the 13th century, the Hospice Saint-Jacques was a stopover for pilgrims on their way to Compostela. Built outside the village walls of Cultura (Petit Andely), it enabled pilgrims to find lodgings when the village gates were closed. Towards the end of the 18th century, on becoming lord of Les Andelys, the Duc de Penthièvre, grandson of King Louis XIV and Madame de Montespan, had the hospice rebuilt in 1781 in a manner befitting his high birth, to plans by the architect Gambier. Work lasted four years, and the building was inaugurated with great fanfare on September 27, 1785. The building can be admired from the banks of the Seine, but also from a vantage point overlooking the dome of the chapel, along the hillside of Grande Randonnée trail no. 2 (GR2). Listed as a Historic Monument since 1964. The building is not open to the public and is the subject of a private real-estate rehabilitation project.

Jahrhundert war das Hospiz Saint-Jacques ein Rastplatz für Pilger auf dem Weg nach Santiago de Compostela. Es wurde außerhalb der Stadtmauern des Dorfes Cultura (Petit Andely) errichtet und bot den Pilgern eine Herberge, wenn die Tore des Dorfes geschlossen waren. Jahrhunderts wurde der Herzog von Penthièvre, Enkel von König Ludwig XIV. und Madame de Montespan, Herr von Les Andelys und ließ das Hospiz 1781 nach den Plänen des Architekten Gambier in einer seiner hohen Geburt würdigen Art und Weise wiederaufbauen. Die Bauarbeiten dauerten vier Jahre und das Gebäude wurde am 27. September 1785 mit großem Pomp eingeweiht. Sie können das Gebäude vom Ufer der Seine aus bewundern, aber auch von oben, mit einem atemberaubenden Blick auf die Kuppel der Kapelle, vom Wanderweg Nr. 2 (GR2) aus, der am Hang entlangführt. Seit 1964 als historisches Monument klassifiziert. Das Gebäude ist nicht für die Öffentlichkeit zugänglich und ist Gegenstand eines privaten Immobiliensanierungsprojekts.

In de 13e eeuw was het hospitium Saint-Jacques een pleisterplaats voor pelgrims op weg naar Compostela. Het werd gebouwd buiten de muren van het dorp Cultura (Petit Andely) en bood pelgrims een plek om te verblijven als de poorten van het dorp gesloten waren. Aan het einde van de 18e eeuw, toen hij heer van Les Andelys werd, liet de Duc de Penthièvre, kleinzoon van koning Lodewijk XIV en Madame de Montespan, het hospitium in 1781 herbouwen op een manier die bij zijn hoge geboorte paste en volgens de plannen van architect Gambier. De werkzaamheden duurden vier jaar en het gebouw werd met veel luister ingehuldigd op 27 september 1785. Je kunt het gebouw bewonderen vanaf de oevers van de Seine, maar ook vanaf een overhang, met een ononderbroken uitzicht op de koepel van de kapel, vanaf de Grande Randonnée route nummer 2 (GR2), die langs de heuvel loopt. Geclassificeerd als Historisch Monument sinds 1964. Het gebouw is niet toegankelijk voor het publiek en maakt deel uit van een renovatieproject voor privé-eigendom.

En el siglo XIII, el hospicio Saint-Jacques era un lugar de paso para los peregrinos que se dirigían a Compostela. Construido fuera de las murallas del pueblo de Cultura (Petit Andely), ofrecía a los peregrinos un lugar donde alojarse cuando las puertas del pueblo estaban cerradas. A finales del siglo XVIII, al convertirse en señor de Les Andelys, el duque de Penthièvre, nieto del rey Luis XIV y de Madame de Montespan, mandó reconstruir el hospicio en 1781, en consonancia con su alta cuna y según los planos del arquitecto Gambier. Las obras duraron cuatro años y el edificio se inauguró con gran pompa el 27 de septiembre de 1785. Se puede admirar el edificio desde las orillas del Sena, pero también desde un saliente, con una vista ininterrumpida de la cúpula de la capilla, desde el sendero de la Grande Randonnée número 2 (GR2), que recorre la ladera. Declarada Monumento Histórico desde 1964. El edificio no está abierto al público y es objeto de un proyecto de renovación de propiedad privada.

Nel XIII secolo, l'ospizio di Saint-Jacques era un luogo di sosta per i pellegrini diretti a Compostela. Costruito al di fuori delle mura del villaggio di Cultura (Petit Andely), offriva ai pellegrini un posto dove stare quando le porte del villaggio erano chiuse. Verso la fine del XVIII secolo, una volta divenuto signore di Les Andelys, il duca di Penthièvre, nipote del re Luigi XIV e di Madame de Montespan, fece ricostruire l'ospizio nel 1781 in modo adeguato al suo alto lignaggio e secondo i progetti dell'architetto Gambier. I lavori durarono quattro anni e l'edificio fu inaugurato in pompa magna il 27 settembre 1785. È possibile ammirare l'edificio dalle rive della Senna, ma anche da una sporgenza, con una vista ininterrotta sulla cupola della cappella, dal sentiero della Grande Randonnée numero 2 (GR2), che costeggia la collina. È stata dichiarata monumento storico dal 1964. L'edificio non è aperto al pubblico ed è oggetto di un progetto di ristrutturazione di proprietà privata.