FONTAINE DU BREUIL – Val-de-Meuse

Ce charmant lavoir construit en 1850, est bâti selon une forme originale, en impluvium octogonal régulier, rappelant ainsi les cours intérieures des villas romaines. Le bâtiment formé de huit pans de murs de cinq mètres de largueur, est couvert de tuiles en écaille. Les versants de son toit, sont soutenus par huit colonnettes de fonte reliées au bassin, au centre duquel trône une colonne tronquée. L’eau de la source jaillie de cette colonne centrale par un bec de cygne. Les murs sont pourvus de niches pour poser les accessoires des lavandières. Au sol, le pavage en pente devait faciliter l’écoulement de l’eau et un agenouilloir était disposé autour du bassin pour un meilleur confort lors des lessives. Le choix de cette architecture harmonieuse et peu courante dans le département, permettait de faire entrer la lumière, de récupérer l’eau de pluie dans le bassin et de travailler à l’abri des intempéries et du soleil. Une porte en arcade fermée par une grille regarde en direction du village, quand au loin s’ouvre un paysage bucolique de champs et de forêts.

This charming washhouse, built in 1850, has an original shape, with a regular octagonal impluvium, reminiscent of the inner courtyards of Roman villas. The building features eight five-metre-wide sections of wall, covered with flaked tiles. The roof slopes are supported by eight cast-iron columns connected to the pool, at the center of which stands a truncated column. Spring water gushes from this central column through a swan?s beak. The walls are fitted with niches for the washerwomen?s accessories. On the floor, the sloping paving was designed to facilitate water run-off, and a kneeler was placed around the basin for greater comfort when washing clothes. The choice of this harmonious architecture, unusual in the region, allowed light to enter, rainwater to be collected in the basin and work to be carried out sheltered from the elements and the sun. An arched doorway closed by a grille looks out towards the village, while in the distance opens up a bucolic landscape of fields and forests.

Dieses reizende, 1850 erbaute Waschhaus wurde in einer originellen Form als regelmäßiges achteckiges Impluvium errichtet und erinnert damit an die Innenhöfe römischer Villen. Das Gebäude besteht aus acht fünf Meter breiten Mauern und ist mit schuppenförmigen Ziegeln gedeckt. Die Dachschrägen werden von acht gusseisernen Säulen getragen, die mit dem Becken verbunden sind, in dessen Mitte eine stumpfe Säule steht. Das Quellwasser strömt durch einen Schwanenschnabel aus der Säule in der Mitte. Die Wände sind mit Nischen versehen, in denen die Accessoires der Waschfrauen aufbewahrt werden. Die schrägen Pflastersteine auf dem Boden sollten das Abfließen des Wassers erleichtern, und um das Becken herum war eine Kniebeuge angebracht, um das Waschen bequemer zu machen. Die Wahl dieser harmonischen und für die Region ungewöhnlichen Architektur ermöglichte es, Licht hereinzulassen, das Regenwasser im Becken zu sammeln und vor Witterungseinflüssen und Sonne geschützt zu arbeiten. Eine mit einem Gitter verschlossene Arkadentür blickt in Richtung des Dorfes, während sich in der Ferne eine bukolische Landschaft aus Feldern und Wäldern öffnet.

Dit charmante washuis uit 1850 heeft een originele vorm, met een regelmatig achthoekig impluvium dat doet denken aan de binnenplaatsen van Romeinse villa's. Het bestaat uit acht vijf meter brede stukken muur en is bedekt met dakpannen. Het gebouw bestaat uit acht muurdelen van vijf meter breed en is bedekt met dakpannen. De hellingen van het dak worden ondersteund door acht gietijzeren kolommen die verbonden zijn met het zwembad, in het midden waarvan een afgeknotte kolom staat. Uit deze centrale kolom stroomt bronwater door de bek van een zwaan. De muren zijn voorzien van nissen voor de accessoires van de wasvrouwen. Op de vloer werd de schuine bestrating ontworpen om het water gemakkelijker te laten weglopen en rond het bassin werd een knielbank geplaatst om het wassen comfortabeler te maken. De keuze voor deze harmonieuze architectuur, die ongebruikelijk is in de regio, zorgde ervoor dat er licht binnenkwam, dat het regenwater in het bassin werd opgevangen en dat er beschut tegen de elementen en de zon kon worden gewerkt. Een boogdeur, afgesloten door een traliewerk, kijkt uit op het dorp, terwijl zich in de verte een bucolisch landschap van velden en bossen opent.

Este encantador lavadero, construido en 1850, tiene una forma original, con un impluvio octogonal regular, que recuerda los patios de las villas romanas. El edificio se compone de ocho tramos de muro de cinco metros de ancho y está cubierto de tejas. Las vertientes del tejado están sostenidas por ocho columnas de hierro fundido conectadas a la piscina, en cuyo centro se alza una columna truncada. De esta columna central brota agua de manantial a través de un pico de cisne. En las paredes hay nichos para los accesorios de las lavanderas. En el suelo, el pavimento inclinado se diseñó para que el agua escurriera más fácilmente, y alrededor de la pila se colocó un reclinatorio para que lavar fuera más cómodo. La elección de esta armoniosa arquitectura, poco habitual en la región, permitió que entrara la luz, que el agua de lluvia se recogiera en la pila y que el trabajo se realizara al abrigo de los elementos y del sol. Una puerta arqueada cerrada por una reja mira hacia el pueblo, mientras que a lo lejos se abre un paisaje bucólico de campos y bosques.

Questo affascinante lavatoio, costruito nel 1850, ha una forma originale, con un impluvium ottagonale regolare, che ricorda i cortili delle ville romane. L'edificio è costituito da otto sezioni di muro larghe cinque metri ed è rivestito di tegole a scaglie. Le falde del tetto sono sostenute da otto colonne in ghisa collegate alla vasca, al centro della quale si trova una colonna tronca. Da questa colonna centrale sgorga l'acqua della sorgente attraverso un becco di cigno. Le pareti sono dotate di nicchie per gli accessori delle lavandaie. Sul pavimento, la pavimentazione in pendenza è stata progettata per far defluire più facilmente l'acqua e intorno al lavabo è stato collocato un inginocchiatoio per rendere più confortevole il lavaggio. La scelta di questa architettura armoniosa, insolita nella regione, ha permesso di far entrare la luce, di raccogliere l'acqua piovana nella vasca e di lavorare al riparo dalle intemperie e dal sole. Una porta ad arco chiusa da una griglia si affaccia sul villaggio, mentre in lontananza si apre un paesaggio bucolico di campi e foreste.