Description
La villa, citée à deux reprises au VIIIe siècle, est probablement l'ancêtre du village qui réapparaît en 1180 et qui semble appartenir au noyau le plus ancien des possessions des HABSBOURG en Alsace. En 1303, Fessenheim relève de la seigneurie d'Ensisheim et verse un impôt annuel. Ces revenus et l'exercice du droit de justice sont donnés en fief aux nobles d'Illzach et aux WALDNER, puis, au début du XVe siècle, à la famille de RATTERSDORF et aux comtes d'ANDLAU. En 1446, le village est victime du raid des Bâlois et, en 1468, de celui des Lucernois. Sous le règne de Maximilien 1er il passe aux mains du Chancelier Conrad STURTZEL, puis aux TRUCHSESS de WOLHAUSEN qui le conservent jusqu'au début du XVIIe siècle. En 1622, Fessenheim devient propriété des FALKENSTEIN. En 1690, la seigneurie est rachetée par l'ordre Teutonique (commanderie de Rixheim). Louis XIV la confisquera pendant un certain temps, vu que cet ordre relevait aussi du Saint Empire Romain Germanique. Néanmoins à partir de 1700, et ce pendant une trentaine d'années, la seigneurie de Fessenheim fera l'objet d'un long procès entre son possesseur, l'Ordre Teutonique et le Prêteur Royal KLINGLIN, lequel avait épousé une descendante des FALKENSTEIN. Ce procès tournera à l'avantage de la Commanderie de Rixheim, qui gardera la possession de ce village jusqu'à le Révolution Française. D'autres lignages ont eu des biens dans le village, tels les REINACH, les d'ANTHES, les AUGUSTINS de Vieux-Brisach ainsi que les DOMINICAINS de la Porte aux Anges de Guebwiller. Au moment des guerres de la Première République et de l'Empire, Fessenheim est une étape pour le passage des troupes ou pour les contrebandiers. Monuments : Eglise Ste Colombe (1775), Sarcophage mérovingien, Ferme (16e s), Forge Schelcher (1912), Maison Schœlcher – Musée de la Hardt (19e s), Calvaire (1808), usine hydroélectrique (1956), Ecluses à grand gabarit Grand Canal d’Alsace, Maison des Energies, Musée du Sapeur Pompier, Cimetière et Allée du Souvenir (anciennes pierres tombales)
English
The villa, mentioned twice in the 8th century, is probably the ancestor of the village that reappeared in 1180 and seems to belong to the oldest nucleus of the HABSBOURG possessions in Alsace. In 1303, Fessenheim came under the Ensisheim seigneury and paid an annual tax. These revenues and the exercise of the right of justice were given in fief to the nobles of Illzach and the WALDNERS, then, in the early 15th century, to the family of RATTERSDORF and the Counts of ANDLAU. In 1446, the village fell victim to a Basel raid, and in 1468 to a Lucerne raid. During the reign of Maximilian I, it passed into the hands of Chancellor Conrad STURTZEL, then to the TRUCHSESS of WOLHAUSEN, who held it until the early 17th century. In 1622, Fessenheim became the property of the FALKENSTEIN family. In 1690, the seigneury was acquired by the Teutonic Order (Rixheim commandery). Louis XIV confiscated it for a time, as this order was also part of the Holy Roman German Empire. Nevertheless, from 1700 onwards, the seigneury of Fessenheim was the subject of a long legal battle between its owner, the Teutonic Order, and the Royal Lender KLINGLIN, who had married a FALKENSTEIN descendant. The case went in favor of the Commanderie de Rixheim, which retained possession of the village until the French Revolution. Other lineages held property in the village, such as the REINACH, the d'ANTHES, the AUGUSTINS of Vieux-Brisach and the DOMINICAINS of the Porte aux Anges in Guebwiller. During the wars of the First Republic and the Empire, Fessenheim was a stopover for troops and smugglers. Monuments: Eglise Ste Colombe (1775), Sarcophagus mérovingien, Ferme (16th c), Forge Schelcher (1912), Maison Sch?lcher ? Musée de la Hardt (19th c.), Calvary (1808), Hydroelectric power station (1956), Grand Canal d?Alsace locks, Maison des Energies, Musée du Sapeur Pompier, Cemetery and Allée du Souvenir (old gravestones)
Deutsch
Die Villa, die im 8. Jahrhundert zweimal erwähnt wird, ist wahrscheinlich der Vorläufer des Dorfes, das 1180 wieder auftaucht und zum ältesten Kern der Besitzungen der HABSBOURG im Elsass zu gehören scheint. 1303 unterstand Fessenheim der Herrschaft von Ensisheim und zahlte eine jährliche Steuer. Diese Einkünfte und die Ausübung des Gerichtsrechts werden als Lehen an die Adligen von Illzach und die WALDNER vergeben, Anfang des 15. Jahrhunderts dann an die Familie von RATTERSDORF und die Grafen von ANDLAU. Im Jahr 1446 fiel das Dorf dem Überfall der Basler und 1468 dem der Luzerner zum Opfer. Unter der Herrschaft von Maximilian I. geht es in die Hände des Kanzlers Conrad STURTZEL über, dann an die TRUCHSESS von WOLHAUSEN, die es bis Anfang des 17. Jahrhunderts behalten. Jahrhunderts innehaben. 1622 geht Fessenheim in den Besitz der FALKENSTEIN über. Im Jahr 1690 wird die Herrschaft vom Deutschen Orden (Komturei Rixheim) zurückgekauft. Ludwig XIV. beschlagnahmte sie für eine gewisse Zeit, da dieser Orden auch dem Heiligen Römischen Reich Deutscher Nation unterstand. Ab 1700 war die Herrschaft Fessenheim jedoch für etwa 30 Jahre Gegenstand eines langen Prozesses zwischen ihrem Besitzer, dem Deutschen Orden und dem königlichen Prätor KLINGLIN, der eine Nachfahrin der FALKENSTEIN geheiratet hatte. Der Prozess ging zugunsten der Komturei von Rixheim aus, die das Dorf bis zur Französischen Revolution in ihrem Besitz behielt. Andere Familien besaßen Güter in dem Dorf, wie die REINACH, die d'ANTHES, die AUGUSTINS de Vieux-Brisach und die DOMINICAINS de la Porte aux Anges de Guebwiller. Zur Zeit der Kriege der Ersten Republik und des Kaiserreichs war Fessenheim eine Zwischenstation für die Durchreise von Truppen oder für Schmuggler. Sehenswürdigkeiten: Kirche Ste Colombe (1775), merowingischer Sarkophag, Bauernhof (16. Jh.), Schelcher-Schmiede (1912), Maison Sch?lcher? Musée de la Hardt (19. Jh.), Kalvarienberg (1808), Wasserkraftwerk (1956), Schleusen für den Grand Canal d?Alsace, Maison des Energies, Musée du Sapeur Pompier, Friedhof und Allée du Souvenir (alte Grabsteine)
Dutch
De villa, die in de 8e eeuw twee keer wordt genoemd, is waarschijnlijk de voorouder van het dorp dat in 1180 weer opdook en dat lijkt te behoren tot de oudste kern van de bezittingen van HABSBURG in de Elzas. In 1303 kwam Fessenheim onder de heerlijkheid Ensisheim en betaalde het een jaarlijkse belasting. Deze inkomsten en de uitoefening van het recht werden in leen gegeven aan de edelen van Illzach en de WALDNERS, vervolgens, aan het begin van de 15e eeuw, aan de familie van RATTERSDORF en de graven van ANDLAU. In 1446 werd het dorp overvallen door de inwoners van Basel en in 1468 door de inwoners van Luzern. Tijdens het bewind van Maximiliaan I kwam het in handen van kanselier Conrad STURTZEL en vervolgens van de familie TRUCHSESS de WOLHAUSEN, die het tot het begin van de 17e eeuw in bezit had. In 1622 werd Fessenheim eigendom van de familie FALKENSTEIN. In 1690 werd de heerlijkheid gekocht door de Duitse Orde (commanderij Rixheim). Lodewijk XIV legde er een tijdlang beslag op, omdat deze orde ook deel uitmaakte van het Heilige Roomse Duitse Rijk. Vanaf 1700 en ongeveer dertig jaar lang was de heerlijkheid Fessenheim echter het onderwerp van een lange juridische strijd tussen de eigenaar, de Duitse Orde, en de Koninklijke Schenker KLINGLIN, die getrouwd was met een afstammeling van de familie FALKENSTEIN. De zaak viel in het voordeel uit van de Commanderij van Rixheim, die het dorp tot aan de Franse Revolutie in bezit hield. Andere geslachten bezaten bezittingen in het dorp, zoals de REINACH, de d'ANTHES, de AUGUSTINS uit Vieux-Brisach en de DOMINICAINS uit de Porte aux Anges in Guebwiller. Tijdens de oorlogen van de Eerste Republiek en het Keizerrijk was Fessenheim een verzamelplaats voor troepen en smokkelaars. Monumenten: Ste Colombe kerk (1775), Merovingische sarcofaag, boerderij (16e eeuw), Schelcher smederij (1912), Maison Sch?lcher ? Musée de la Hardt (19e eeuw), calvarieberg (1808), waterkrachtcentrale (1956), sluizen Grand Canal d'Alsace, Maison des Energies, brandweermuseum, begraafplaats en Allée du Souvenir (oude grafstenen)
Español
La villa, mencionada dos veces en el siglo VIII, es probablemente el antepasado del pueblo que reapareció en 1180 y que parece pertenecer al núcleo más antiguo de las posesiones de HABSBOURG en Alsacia. En 1303, Fessenheim pasó a depender del señorío de Ensisheim y a pagar un impuesto anual. Estos ingresos y el ejercicio del derecho de justicia fueron entregados en feudo a los nobles de Illzach y a los WALDNER, luego, a principios del siglo XV, a la familia de RATTERSDORF y a los condes de ANDLAU. En 1446, el pueblo fue víctima de una incursión de los habitantes de Basilea y, en 1468, de los habitantes de Lucerna. Durante el reinado de Maximiliano I, pasó a manos del canciller Conrad STURTZEL, y después a la familia TRUCHSESS de WOLHAUSEN, que la mantuvo hasta principios del siglo XVII. En 1622, Fessenheim pasó a ser propiedad de la familia FALKENSTEIN. En 1690, el señorío fue comprado por la Orden Teutónica (comandancia de Rixheim). Luis XIV lo confiscó durante un tiempo, ya que esta orden también formaba parte del Sacro Imperio Romano Germánico. Sin embargo, a partir de 1700, y durante unos treinta años, el señorío de Fessenheim fue objeto de una larga batalla legal entre su propietario, la Orden Teutónica, y el Prestamista Real KLINGLIN, que se había casado con una descendiente de la familia FALKENSTEIN. El pleito se decantó a favor de la Comandancia de Rixheim, que conservó la posesión de la villa hasta la Revolución Francesa. Otros linajes poseían propiedades en el pueblo, como los REINACH, los d'ANTHES, los AUGUSTINS de Vieux-Brisach y los DOMINICAINS de la Porte aux Anges en Guebwiller. Durante las guerras de la Primera República y del Imperio, Fessenheim fue lugar de paso de tropas y contrabandistas. Monumentos: iglesia de Ste Colombe (1775), sarcófago merovingio, granja (s. XVI), fragua Schelcher (1912), Maison Sch?lcher ? Musée de la Hardt (siglo XIX), Calvario (1808), central hidroeléctrica (1956), esclusas del Gran Canal de Alsacia, Maison des Energies, Museo del Cuerpo de Bomberos, Cementerio y Allée du Souvenir (antiguas lápidas)
Italiano
La villa, citata due volte nell'VIII secolo, è probabilmente l'antenata del villaggio che riappare nel 1180 e che sembra appartenere al nucleo più antico dei possedimenti degli HABSBOURG in Alsazia. Nel 1303, Fessenheim passò sotto la signoria di Ensisheim e pagò un'imposta annuale. Queste entrate e l'esercizio del diritto di giustizia furono dati in feudo ai nobili di Illzach e ai WALDNER, poi, all'inizio del XV secolo, alla famiglia di RATTERSDORF e ai conti di ANDLAU. Nel 1446, il villaggio fu vittima di un'incursione degli abitanti di Basilea e, nel 1468, degli abitanti di Lucerna. Durante il regno di Massimiliano I, passò nelle mani del cancelliere Conrad STURTZEL e poi della famiglia TRUCHSESS de WOLHAUSEN, che lo tenne fino all'inizio del XVII secolo. Nel 1622, Fessenheim divenne proprietà della famiglia FALKENSTEIN. Nel 1690, la signoria fu acquistata dall'Ordine Teutonico (commenda di Rixheim). Luigi XIV la confiscò per un certo periodo, poiché anche questo ordine faceva parte del Sacro Romano Impero Germanico. Tuttavia, a partire dal 1700 e per circa trent'anni, la signoria di Fessenheim fu oggetto di una lunga battaglia legale tra il suo proprietario, l'Ordine Teutonico, e il prestatore reale KLINGLIN, che aveva sposato un discendente della famiglia FALKENSTEIN. La causa si risolse a favore della Commenda di Rixheim, che mantenne il possesso del villaggio fino alla Rivoluzione francese. Altre casate possedevano proprietà nel villaggio, come i REINACH, i d'ANTHES, gli AUGUSTIN di Vieux-Brisach e i DOMINICAIN della Porte aux Anges di Guebwiller. Durante le guerre della Prima Repubblica e dell'Impero, Fessenheim era un punto di sosta per truppe e contrabbandieri. Monumenti: chiesa di Ste Colombe (1775), sarcofago merovingio, fattoria (XVI secolo), fucina Schelcher (1912), Maison Sch?lcher? Musée de la Hardt (XIX secolo), Calvario (1808), centrale idroelettrica (1956), chiuse del Grand Canal d'Alsace, Maison des Energies, Musée du Sapeur Pompier, Cimitero e Allée du Souvenir (vecchie lapidi)