Description
L'église de Challes (St Laurent) a été construite sur une nécropole mérovingienne (des sarcophages ont été retrouvés sous le clocher). Sa construction a commencé à la période romane. Ajouté à la nef originale, un 1er transept fut érigé au XIIe siècle. Le clocher remonte au XIVe siècle. La nef fut rebâtie au XVIe siècle et son pignon décoré de graffitis. Les graffitis utilisent une très ancienne technique qui consiste à enduire le mortier frais d'une couche colorée composée d'un mélange de cendres de bois et de chaux, le tout recouvert d'une mince couche de badigeon. La sacristie date du XVIIe siècle. Enfin, des travaux de consolidation eurent lieu au XVIIIe siècle. Elle est érigée en grès de tuffaut.
English
The church of Challes (St Laurent) was built on a Merovingian necropolis (sarcophagi have been found under the bell tower). Its construction began in the Romanesque period. Added to the original nave, a first transept was erected in the 12th century. The bell tower dates back to the 14th century. The nave was rebuilt in the 16th century and its gable decorated with graffiti. The graffiti use a very old technique which consists in coating the fresh mortar with a coloured layer made of a mixture of wood ashes and lime, the whole covered with a thin layer of whitewash. The sacristy dates from the 17th century. Finally, consolidation work took place in the 18th century. It is erected in tufa sandstone.
Deutsch
Die Kirche von Challes (St. Laurent) wurde auf einer merowingischen Nekropole errichtet (unter dem Glockenturm wurden Sarkophage gefunden). Ihr Bau begann in der romanischen Periode. Dem ursprünglichen Kirchenschiff wurde im 12. Jahrhundert ein erstes Querschiff hinzugefügt. Jahrhundert errichtet. Der Glockenturm stammt aus dem 14. Das Kirchenschiff wurde im 16. Jahrhundert wieder aufgebaut und sein Giebel mit Graffiti verziert. Die Graffiti verwenden eine sehr alte Technik, bei der frischer Mörtel mit einer farbigen Schicht aus einer Mischung aus Holzasche und Kalk bestrichen wird, die mit einer dünnen Schicht Tünche bedeckt wird. Die Sakristei stammt aus dem 17. Jahrhundert. Jahrhundert, als die Kirche konsolidiert wurde. Sie wurde aus Tuffsteinsandstein errichtet.
Dutch
De kerk van Challes (St Laurent) is gebouwd op een Merovingische necropolis (onder de klokkentoren zijn sarcofagen gevonden). De bouw ervan begon in de Romaanse periode. Aan het oorspronkelijke schip werd in de 12e eeuw een eerste dwarsschip toegevoegd. De klokkentoren dateert uit de 14e eeuw. Het schip werd herbouwd in de 16e eeuw en de gevel werd versierd met graffiti. De graffiti maakt gebruik van een zeer oude techniek waarbij de verse mortel wordt bedekt met een gekleurde laag houtas en kalk, bedekt met een dunne laag witkalk. De sacristie dateert uit de 17e eeuw. Ten slotte werden in de 18e eeuw consolidatiewerkzaamheden uitgevoerd. Het is gebouwd van tufsteenachtige zandsteen.
Español
La iglesia de Challes (San Lorenzo) fue construida sobre una necrópolis merovingia (se han encontrado sarcófagos bajo el campanario). Su construcción se inició en el periodo románico. En el siglo XII se añadió un primer crucero a la nave original. El campanario data del siglo XIV. La nave fue reconstruida en el siglo XVI y su frontón decorado con grafitos. El grafiti utiliza una técnica muy antigua que consiste en recubrir el mortero fresco con una capa coloreada de ceniza de madera y cal, cubierta con una fina capa de cal. La sacristía data del siglo XVII. Por último, en el siglo XVIII se llevaron a cabo trabajos de consolidación. Está construida con arenisca tobácea.
Italiano
La chiesa di Challes (St Laurent) è stata costruita su una necropoli merovingia (sotto il campanile sono stati trovati dei sarcofagi). La sua costruzione iniziò nel periodo romanico. Alla navata originaria fu aggiunto un primo transetto nel XII secolo. Il campanile risale al XIV secolo. La navata centrale fu ricostruita nel XVI secolo e il suo timpano fu decorato con graffiti. I graffiti utilizzano una tecnica molto antica che consiste nel ricoprire la malta fresca con uno strato colorato di cenere di legno e calce, coperto da un sottile strato di imbiancatura. La sacrestia risale al XVII secolo. Infine, nel XVIII secolo sono stati eseguiti lavori di consolidamento. È costruito in arenaria tufacea.