Église Sainte-Croix d'Angles-sur-l'Anglin – Angles-sur-l'Anglin

Cet édifice est l'unique travée restante d'une ancienne église abbatiale, détruite vers 1835. L’abbaye a été fondée en 1040 par l’évêque de Poitiers Isembert Ier, seigneur d’Angles. Hugues VI de Lusignan y a installé en 1088 des moines bénédictins de l’abbaye Saint-Cyprien de Poitiers, mais le pape Urbain II a confié l’abbaye à des chanoines réguliers de l’ordre de Saint-Augustin. L’église abbatiale a été construite à partir de 1175 et consacrée en 1192. La façade de l’église a conservé son beau portail gothique en arc brisé, encadré de deux arcades aveugles.

This building is the only remaining bay of a former abbey church, destroyed around 1835. The original church belonged to an abbey founded in the late 11th century by Isenbert I, Bishop of Poitiers. The foundation stone was laid in 1175, and the church was dedicated in 1192. It was probably built in the Poitevin Romanesque style. It has a Latin cross floor plan and comprises a two-bay nave, a transept with two chapels and a choir. The facade has a very regular layout, with a main portal flanked by two smaller false portals; two long geminated windows above; a pediment pierced by two windows whose banisters form an acute angle at the bottom of which runs a cornice resting on modillions. The four voussoirs of the main portal are decorated with foliage and supported by hooked capitals. The edges of the

Dieses Gebäude ist das einzige verbliebene Joch einer alten Abteikirche, die um 1835 zerstört wurde. Die ursprüngliche Kirche gehörte zu einer Abtei, die Ende des 11. Jahrhunderts von Isenbert I., dem Bischof von Poitiers, gegründet wurde. Der Grundstein für das Gebäude wurde 1175 gelegt und die Einweihung fand 1192 statt. Die Kirche wurde wahrscheinlich im Stil der Poitevin-Romanik errichtet. Es hatte einen Grundriss in Form eines lateinischen Kreuzes und bestand aus einem Schiff mit zwei Jochen, einem Querschiff mit zwei Kapellen und einem Chor. Die Fassade weist eine sehr regelmäßige Anordnung mit einem Hauptportal auf, an das zwei kleinere Scheinportale angrenzen; zwei lange Zwillingsfenster darüber; ein Giebel, der von zwei Fenstern durchbrochen wird, deren Sprossen einen spitzen Winkel bilden, an dessen unterem Ende ein Gesims verläuft, das auf Modillons ruht. Die vier Gewölbe des

Dit gebouw is de enige overgebleven travee van een voormalige abdijkerk, die rond 1835 werd verwoest. De oorspronkelijke kerk behoorde tot een abdij die aan het einde van de 11e eeuw werd gesticht door Isenbert I, bisschop van Poitiers. De eerste steen werd gelegd in 1175 en de inwijding vond plaats in 1192. Het werd waarschijnlijk gebouwd in de Poitevin Romaanse stijl. Het had een Latijns kruis plattegrond en bestond uit een schip met twee traveeën, een dwarsschip met twee kapellen en een koor. De gevel heeft een zeer regelmatige indeling, met een hoofdportaal geflankeerd door twee kleinere valse portalen; daarboven twee lange gemetselde ramen; een fronton doorboord door twee ramen, waarvan de leuningen een scherpe hoek vormen met aan de onderkant een kroonlijst die rust op modillions. De vier bogen van het hoofdportaal zijn versierd met lofwerk en worden ondersteund door gehaakte kapit

Este edificio es el único vano que queda de una antigua iglesia abacial, destruida hacia 1835. La iglesia original pertenecía a una abadía fundada a finales del siglo XI por Isenbert I, obispo de Poitiers. La primera piedra se colocó en 1175 y la dedicación tuvo lugar en 1192. Probablemente se construyó en estilo románico poitevino. Tiene planta de cruz latina y consta de una nave con dos tramos, un crucero con dos capillas y un coro. La fachada presenta un trazado muy regular, con un portal principal flanqueado por dos falsos portales más pequeños; dos largas ventanas geminadas encima; un frontón perforado por dos ventanas, cuyas barandillas forman un ángulo agudo en cuya parte inferior hay una cornisa que descansa sobre modillones. Los cuatro arcos del portal principal están decorados con follaje y se apoyan en capiteles de gancho. Los bordes del p

Questo edificio è l'unica campata rimasta di un'antica chiesa abbaziale, distrutta intorno al 1835. L'abbazia fu fondata nel 1040 dal vescovo Isembert I di Poitiers, signore di Angles. Nel 1088, Hugues VI de Lusignan vi insediò dei monaci benedettini provenienti dall'Abbazia di Saint-Cyprien a Poitiers, ma Papa Urbano II affidò l'abbazia ai Canonici Regolari dell'Ordine di Sant'Agostino. La chiesa abbaziale fu costruita a partire dal 1175 e consacrata nel 1192. La facciata della chiesa conserva ancora il bel portale gotico a sesto acuto, incorniciato da due arcate cieche.