Eglise Saint-Saturnin de Mauriac – Mauriac

Cette église templière est élevée à l'emplacement d'une nécropole pré-chrétienne. De fondation romane, elle est composée d'une nef courte, d'un transept et de trois absides semi-circulaires. Les chapiteaux et les colonnes intérieures sont décorés de feuillages ou de scènes historiques. Au milieu de la grande abside, se trouve une échauguette garnie de meurtrières dont les consoles sont faites de pierres tombales. Le sanctuaire est éclairé par trois fenêtres évasées à l'intérieur et étroites au-dehors. L'église est surmontée d'un clocher-pignon percé de quatre baies pour les cloches. Des peintures curieuses couvrent la voûte de l'absidiole sud et sont datées différemment selon les experts.

This Templar church was built on the site of a pre-Christian necropolis. Of Romanesque foundation, it is composed of a short nave, a transept and three semicircular apses. The capitals and interior columns are decorated with foliage or historical scenes. In the middle of the large apse, there is a watchtower decorated with loopholes whose consoles are made of tombstones. The sanctuary is illuminated by three flared windows on the inside and narrow windows on the outside. The church is surmounted by a gabled bell tower pierced by four bays for the bells. Curious paintings cover the vault of the southern apsidiolus and are dated differently according to experts.

Diese Templerkirche wurde an der Stelle einer vorchristlichen Nekropole errichtet. Sie wurde im romanischen Stil errichtet und besteht aus einem kurzen Schiff, einem Querschiff und drei halbkreisförmigen Apsiden. Die Kapitelle und Säulen im Inneren sind mit Laubwerk oder historischen Szenen verziert. In der Mitte der großen Apsis befindet sich eine mit Schießscharten versehene Schaluppe, deren Konsolen aus Grabsteinen gefertigt sind. Der Altarraum wird von drei Fenstern erhellt, die sich im Inneren verbreitern und nach außen hin schmal sind. Die Kirche wird von einem Giebelturm mit vier Glockenöffnungen gekrönt. Merkwürdige Malereien bedecken das Gewölbe der südlichen Apsis und werden von den Experten unterschiedlich datiert.

Deze Tempelierskerk werd gebouwd op de plaats van een voorchristelijke necropolis. De Romaanse fundering bestaat uit een kort schip, een dwarsschip en drie halfronde absiden. De kapitelen en binnenzuilen zijn versierd met gebladerte of historische taferelen. In het midden van de grote apsis staat een wachttoren met schietgaten waarvan de beugels gemaakt zijn van grafstenen. Het heiligdom wordt verlicht door drie ramen die aan de binnenkant uitlopen en aan de buitenkant smal zijn. De kerk wordt bekroond door een klokkentoren met vier traveeën voor de klokken. Curieuze schilderingen bedekken het gewelf van de zuidelijke absidiole en worden door verschillende deskundigen verschillend gedateerd.

Esta iglesia templaria fue construida en el emplazamiento de una necrópolis precristiana. De fundación románica, consta de una nave corta, un crucero y tres ábsides semicirculares. Los capiteles y las columnas interiores están decorados con follaje o escenas históricas. En el centro del gran ábside, hay una torre de vigilancia con aspilleras cuyas ménsulas están hechas de lápidas. El santuario está iluminado por tres ventanas abocinadas por dentro y estrechas por fuera. La iglesia está coronada por un campanario a dos aguas con cuatro tramos para las campanas. Curiosas pinturas cubren la bóveda del absidiolo sur y son datadas de forma diferente por distintos expertos.

Questa chiesa templare fu costruita sul sito di una necropoli precristiana. Di fondazione romanica, è composta da una navata breve, un transetto e tre absidi semicircolari. I capitelli e le colonne interne sono decorati con fogliame o scene storiche. Al centro della grande abside si trova una torre di guardia con feritoie i cui sostegni sono costituiti da pietre tombali. Il santuario è illuminato da tre finestre svasate all'interno e strette all'esterno. La chiesa è sormontata da un campanile a capanna con quattro campate per le campane. Curiosi dipinti ricoprono la volta dell'absidiola meridionale e sono datati in modo diverso da diversi esperti.