Description
Située au coeur du village d'Arbot, l'église Saint-Pierre-ès-Liens rythme un paysage féerique où coule doucement la rivière de l'Aube tout juste naissante. Si sa flèche actuelle date du 19e siècle, l'église Saint-Pierre-ès-Liens conserve jalousement les traces d'une architecture défensive de l'époque romane : meurtrières, corbeaux…(église fortifiée). A l'intérieur, un ensemble voûté d'ogives des 12e et 13e siècles conduit à un magnifique choeur à chevet plat percé d'un triplet et d'un oculus murés au 18e siècle. Le maître-autel surmonté d'un retable (atelier langrois du XVIIIe siècle) est l'oeuvre du sculpteur Antoine Besançon. Le portail occidental et la sacristie datent de la fin du 18e siècle. La flèche primitive et ses quatre clochetons furent remplacés en 1830. La flèche fut refaite une nouvelle fois en 1980 et la toiture de la nef en 1975. Cet édifice présente des éléments défensifs, notamment une bretèche au-dessus de la porte et d’archères en divers endroits. Edifice remarquable par le fait qu’il n’a que très peu été remanié depuis la fin de sa construction au 13e siècle.
English
Situated in the heart of the village of Arbot, the church of Saint-Pierre-ès-Liens sets the pace of a fairytale landscape, with the river Aube gently flowing past. Although its current spire dates from the 19th century, Saint-Pierre-ès-Liens still jealously preserves traces of its Romanesque defensive architecture: loopholes, corbels… (fortified church). Inside, a 12th-13th-century rib-vaulted ensemble leads to a magnificent choir with a flat chevet pierced by a triplet and an oculus walled up in the 18th century. The high altar surmounted by an altarpiece (18th-century Langrois workshop) is the work of sculptor Antoine Besançon. The western portal and sacristy date from the late 18th century. The original spire and its four belfries were replaced in 1830. The spire was rebuilt in 1980 and the nave roof in 1975. The building features defensive elements, including a bretèche over the door and archways in various places. The building is remarkable for the fact that it has undergone very few alterations since it was completed in the 13th century.
Deutsch
Die Kirche Saint-Pierre-ès-Liens befindet sich im Herzen des Dorfes Arbot und bildet den Mittelpunkt einer märchenhaften Landschaft, in der der Fluss Aube sanft fließt. Die heutige Turmspitze stammt aus dem 19. Jahrhundert, doch die Kirche Saint-Pierre-ès-Liens bewahrt eifersüchtig die Spuren der Verteidigungsarchitektur aus der romanischen Epoche: Schießscharten, Kragsteine… (befestigte Kirche). Im Inneren führt ein Kreuzrippengewölbe aus dem 12. und 13. Jahrhundert zu einem prächtigen Chor mit flachem Kopfende, der von einem Tripel und einem im 18. Jahrhundert zugemauerten Okulus durchbrochen wird. Der Hauptaltar mit einem Altarbild (Werkstatt aus Langrois, 18. Jh.) ist das Werk des Bildhauers Antoine Besançon. Das Westportal und die Sakristei stammen aus dem Ende des 18. Jahrhunderts. Die ursprüngliche Turmspitze und ihre vier Glockentürme wurden 1830 ersetzt. Die Turmspitze wurde 1980 und das Dach des Kirchenschiffs 1975 erneut erneuert. Das Gebäude weist einige Verteidigungselemente auf, darunter ein Bretèche über der Tür und Bogenschützen an verschiedenen Stellen. Das Gebäude ist bemerkenswert, da es seit seiner Fertigstellung im 13. Jahrhundert kaum umgebaut wurde.
Dutch
De kerk Saint-Pierre-ès-Liens ligt in het hart van het dorp Arbot en bepaalt het ritme van een betoverend landschap, waar de rivier de Aube zachtjes voorbij stroomt. Hoewel de huidige torenspits dateert uit de 19e eeuw, bewaart de kerk van Saint-Pierre-ès-Liens angstvallig de sporen van haar Romaanse verdedigingsarchitectuur: schietgaten, kraagstenen, etc. (versterkte kerk). Binnenin leidt een reeks ribgewelven uit de 12e en 13e eeuw naar een prachtig koor met een vlak chevet doorboord door een triplet en een oculus die in de 18e eeuw werd ommuurd. Het hoofdaltaar bekroond door een altaarstuk (werkplaats Langrois uit de 18e eeuw) is het werk van beeldhouwer Antoine Besançon. Het westelijke portaal en de sacristie dateren uit het einde van de 18e eeuw. De oorspronkelijke torenspits en de vier klokkentorens werden in 1830 vervangen. De torenspits werd herbouwd in 1980 en het dak van het schip in 1975. Het gebouw heeft defensieve kenmerken, waaronder een schoor boven de deur en booggewelven op verschillende plaatsen. Het gebouw is opmerkelijk omdat het zeer weinig veranderingen heeft ondergaan sinds het in de 13e eeuw werd voltooid.
Español
Situada en el corazón del pueblo de Arbot, la iglesia de Saint-Pierre-ès-Liens marca el ritmo de un paisaje encantador, con el río Aube fluyendo suavemente a su paso. Aunque su actual aguja data del siglo XIX, la iglesia de Saint-Pierre-ès-Liens conserva celosamente vestigios de su arquitectura defensiva románica: aspilleras, ménsulas, etc. (iglesia fortificada). En el interior, un conjunto de bóvedas de crucería de los siglos XII y XIII conduce a un magnífico coro con una cabecera plana perforada por un tresillo y un óculo tapiado en el siglo XVIII. El altar mayor, coronado por un retablo (taller Langrois, siglo XVIII), es obra del escultor Antoine Besançon. El portal occidental y la sacristía datan de finales del siglo XVIII. La aguja original y sus cuatro campanarios fueron sustituidos en 1830. La aguja se reconstruyó en 1980 y el tejado de la nave en 1975. El edificio tiene elementos defensivos, como una abrazadera sobre la puerta y arcos en varios lugares. El edificio es notable por el hecho de que ha sufrido muy pocas alteraciones desde que se terminó en el siglo XIII.
Italiano
Situata nel cuore del villaggio di Arbot, la chiesa di Saint-Pierre-ès-Liens segna il ritmo di un paesaggio incantevole, con il fiume Aube che scorre dolcemente. Sebbene la sua attuale guglia risalga al XIX secolo, la chiesa di Saint-Pierre-ès-Liens conserva gelosamente le tracce della sua architettura difensiva romanica: feritoie, mensole, ecc. (chiesa fortificata). All'interno, un insieme di volte a crociera risalenti al XII e al XIII secolo conduce a un magnifico coro con un chevet piatto trafitto da una trifora e un oculo murato nel XVIII secolo. L'altare maggiore sormontato da una pala d'altare (bottega Langrois del XVIII secolo) è opera dello scultore Antoine Besançon. Il portale occidentale e la sacrestia risalgono alla fine del XVIII secolo. La guglia originale e i quattro campanili furono sostituiti nel 1830. La guglia è stata ricostruita nel 1980 e il tetto della navata nel 1975. L'edificio presenta caratteristiche difensive, tra cui una mensola sopra la porta e archi in vari punti. L'edificio è notevole per il fatto che ha subito pochissime modifiche da quando è stato completato nel XIII secolo.