Description
L'église Saint-Pierre datant du début du XIIe siècle, placée sous le vocable de saint Pierre, est romane dans l'ensemble malgré de nombreux remaniements. Elle est composée d'une large nef unique, d'une arcade brisée vers la travée sous clocher, et d'une abside en hémicycle reconstruite au XVIIe ou XVIIIe siècle. La travée de chœur est voûtée d’un berceau en plein cintre, soutenu par deux arcs de décharge.
English
The church of Saint-Pierre dates from the beginning of the 12th century and is dedicated to Saint Peter. It is composed of a wide single nave, a broken arch towards the bay under the bell tower, and a semi-circular apse rebuilt in the 17th or 18th century. The choir bay is vaulted with a barrel vault, supported by two relieving arches.
Deutsch
Die Kirche Saint-Pierre aus dem frühen 12. Jahrhundert, die dem heiligen Petrus geweiht ist, ist trotz zahlreicher Umbauten im Großen und Ganzen romanisch. Sie besteht aus einem breiten, einschiffigen Kirchenraum, einer Spitzbogenarkade zum Glockenjoch und einer halbkreisförmigen Apsis, die im 17. oder 18. Jahrhundert umgebaut wurde. Das Chorjoch ist mit einer Rundtonne gewölbt, die von zwei Entlastungsbögen gestützt wird.
Dutch
De Sint-Pieterskerk dateert uit het begin van de 12e eeuw en is gewijd aan Sint-Pieter. Het bestaat uit één breed schip, een gebroken arcade naar de klokkentoren toe, en een halfronde apsis die in de 17e of 18e eeuw is herbouwd. De kooromgang is gewelfd met een rondboog, ondersteund door twee ontlastingsbogen.
Español
La iglesia de San Pedro data de principios del siglo XII y está dedicada a San Pedro. Consta de una sola nave ancha, una arcada rota hacia el campanario y un ábside semicircular reconstruido en el siglo XVII o XVIII. La nave del coro está abovedada con una bóveda de cañón de medio punto, sostenida por dos arcos de descarga.
Italiano
La chiesa di San Pietro risale agli inizi del XII secolo ed è dedicata a San Pietro. È costituita da un'unica ampia navata, un'arcata spezzata verso il campanile e un'abside semicircolare ricostruita nel XVII o XVIII secolo. La campata del coro è coperta da una volta a botte semicircolare, sostenuta da due archi di scarico.