Église Saint-Marcel – Saint-Marcel

Des vestiges témoignent d'un bâti ancien complexe. Les plus récentes recherches archéologiques invitent à dater l'église actuelle de la fin du XIIe s. et du début du XIIIe s., en soulignent sa typicité… cistercienne. Un petit oratoire fut probablement édifié sur la tombe de saint Marcel, fondateur de la foi chrétienne en Bourgogne, à qui l'église est dédiée. Gontran, roi de Bourgogne (+ 593), petit-fils de Clovis, choisit le lieu pour sa sépulture ; il fonda un monastère et fit embellir une "magnifique" basilique. Possession des évêques puis des comtes de Chalon, l'abbaye devint à la fin du Xe siècle l'un des prieurés de l'abbaye de Cluny (fondée en 910), et conserva ce statut jusqu'à la Révolution française.

Dedicated to St Marcel, founder of the faith in Burgundy. Former Cluniac priory with characteristic Cistercian architecture.

Kirche, die Saint Marcel gewidmet ist, Glaubensvater im Burgund. Einstiges cluniazensisches Priorat, typische zisterziensische Architektur.

De resten van een complex oud gebouw getuigen hiervan. Het meest recente archeologische onderzoek suggereert dat de huidige kerk dateert van het einde van de 12e eeuw en het begin van de 13e eeuw, wat het cisterciënzerkarakter benadrukt Een klein oratorium werd waarschijnlijk gebouwd boven het graf van Sint Marcel, stichter van het christelijk geloof in Bourgondië, aan wie de kerk is gewijd. Gontran, koning van Bourgondië (+ 593), kleinzoon van Clovis, koos de plaats voor zijn begrafenis; hij stichtte een klooster en liet een "prachtige" basiliek verfraaien. In het bezit van de bisschoppen en vervolgens de graven van Chalon, werd de abdij aan het eind van de 10e eeuw een van de priorijen van de abdij van Cluny (gesticht in 910), en behield deze status tot de Franse Revolutie.

Los restos de un complejo edificio antiguo lo atestiguan. Las investigaciones arqueológicas más recientes sugieren que la iglesia actual data de finales del siglo XII y principios del XIII, lo que pone de relieve su carácter cisterciense Probablemente se construyó un pequeño oratorio sobre la tumba de San Marcel, fundador de la fe cristiana en Borgoña, a quien está dedicada la iglesia. Gontran, rey de Borgoña (+ 593), nieto de Clodoveo, eligió el lugar para su entierro; fundó un monasterio e hizo embellecer una "magnífica" basílica. Poseída por los obispos y luego por los condes de Chalon, la abadía se convirtió en uno de los prioratos de la abadía de Cluny (fundada en 910) a finales del siglo X, y conservó este estatus hasta la Revolución Francesa.

Ne sono testimonianza i resti di un complesso edificio antico. Le ricerche archeologiche più recenti suggeriscono che la chiesa attuale risale alla fine del XII secolo e all'inizio del XIII secolo, sottolineando il suo carattere cistercense Un piccolo oratorio fu probabilmente costruito sulla tomba di San Marcel, fondatore della fede cristiana in Borgogna, a cui la chiesa è dedicata. Gontran, re di Borgogna (+ 593), nipote di Clodoveo, scelse il luogo per la sua sepoltura; fondò un monastero e fece abbellire una "magnifica" basilica. Posseduta dai vescovi e poi dai conti di Chalon, l'abbazia divenne uno dei priorati dell'abbazia di Cluny (fondata nel 910) alla fine del X secolo e mantenne questo status fino alla Rivoluzione francese.