Eglise Saint-Pierre

1778-1788, granit. Sur l’emplacement d’un ancien édifice, l’église est reconstruit eà la fin du XVIIIème siècle par l’architecte Anfray. L’autel serait l’oeuvre d’u gendre d’Yves Coarlay, sculpteur de Chatelaudren. La flèche quant à elle date du milieu du XIXème siècle, reconstruite après été abattue par la foudre. Cuve baptismale: vers le XIIème- Granit. Probablement vestige de l’ancienne église. Une cuve en forme de forme octogonale ornée de visages sur chaque face, symbole de vie éternelle. Pièce maitresse de l’église cette cuve repose sur quatre colonne du XVème siècle.

1778-1788, granite. On the site of an old building, the church was rebuilt at the end of the 18th century by the architect Anfray. The altar would be the work of a son-in-law of Yves Coarlay, sculptor of Chatelaudren. The spire dates from the middle of the XIXth century, rebuilt after being struck by lightning. Baptismal basin: around the 12th century – Granite. Probably remains of the old church. An octagonal shaped vat decorated with faces on each side, symbol of eternal life. Masterpiece of the church, this vat rests on four 15th century columns.

1778-1788, Granit. Die Kirche wurde Ende des 18. Jahrhunderts von dem Architekten Anfray an der Stelle eines alten Gebäudes wieder aufgebaut. Der Altar soll das Werk eines Schwiegersohns von Yves Coarlay, einem Bildhauer aus Chatelaudren, sein. Die Turmspitze stammt aus der Mitte des 19. Jahrhunderts und wurde nach einem Blitzeinschlag wieder aufgebaut. Taufbecken: um das 12. Jahrhundert – Granit. Vermutlich ein Überbleibsel der alten Kirche. Ein achteckiges Becken, das auf jeder Seite mit Gesichtern verziert ist, die das ewige Leben symbolisieren. Das Becken steht auf vier Säulen aus dem 15.

1778-1788, graniet. De kerk werd aan het eind van de 18e eeuw herbouwd door de architect Anfray op de plaats van een oud gebouw. Het altaar zou het werk zijn van een schoonzoon van Yves Coarlay, een beeldhouwer uit Chatelaudren. De torenspits dateert uit het midden van de 19e eeuw, herbouwd na een blikseminslag. Doopvont: rond de 12e eeuw – Graniet. Waarschijnlijk een overblijfsel van de oude kerk. Een achthoekig bassin met aan weerszijden gezichten, als symbool voor het eeuwige leven. Dit bekken, het middelpunt van de kerk, rust op vier 15e-eeuwse zuilen.

1778-1788, granito. La iglesia fue reconstruida a finales del siglo XVIII por el arquitecto Anfray en el emplazamiento de un antiguo edificio. Se dice que el altar es obra de un yerno de Yves Coarlay, escultor de Chatelaudren. El chapitel data de mediados del siglo XIX, reconstruido tras ser alcanzado por un rayo. Pila bautismal: alrededor del siglo XII – Granito. Probablemente un remanente de la antigua iglesia. Una pila de forma octogonal con caras en cada lado, que simboliza la vida eterna. Es la pieza central de la iglesia y se alza sobre cuatro columnas del siglo XV.

1778-1788, granito. La chiesa fu ricostruita alla fine del XVIII secolo dall'architetto Anfray sul sito di un vecchio edificio. L'altare sarebbe opera di un genero di Yves Coarlay, scultore di Chatelaudren. La guglia risale alla metà del XIX secolo, ricostruita dopo essere stata colpita da un fulmine. Fonte battesimale: XII secolo circa – Granito. Probabilmente un residuo della vecchia chiesa. Una vasca di forma ottagonale con facce su ogni lato, che simboleggia la vita eterna. È il fulcro della chiesa e si erge su quattro colonne del XV secolo.