Description
L’église de Sarcicourt, de plan allongé, comporte une nef plafonnée à vaisseau unique précédée d'un clocher-porche (couvert d'ardoises). Sonchoeur à 1 travée, à chevet à 3 pans, voûtée d'ogives, date de la 2e moitié du 12e siècle ou de la 1ère moitié du 13e siècle. La voûte du choeur a été refaite en 1841 (date sur la clef). En ce qui concerne la nef, en 1779, l'évêque de Langres, Guillaume de la Luzerne, interdit le service dans la nef tant que des travaux n'auront pas été effectués au collatéral nord qui menace ruine. La nef a donc été reconstruite après cette date et un clocher-porche lui a été accolé au 19e siècle. Intérieur restauré dans les années 90 et peintures refaites en 2000.
English
Sarcicourt church has an elongated floor plan, with a single-vessel nave preceded by a slate-roofed bell tower. Its 1-bay, 3-sided, rib-vaulted choir dates from the 2nd half of the 12th century or the 1st half of the 13th century. The choir vault was rebuilt in 1841 (date on the key). As for the nave, in 1779, the bishop of Langres, Guillaume de la Luzerne, forbade services in the nave until work had been carried out on the north side aisle, which was in danger of collapse. The nave was rebuilt after this date, and a bell tower-porch was added in the 19th century. The interior was restored in the 90's and painted in 2000.
Deutsch
Die Kirche von Sarcicourt hat einen länglichen Grundriss und besteht aus einem einschiffigen, gedeckten Kirchenschiff, dem ein Glockenturm mit Portal (mit Schiefer gedeckt) vorangeht. Der einjochige Chor mit Kreuzrippengewölbe stammt aus der zweiten Hälfte des 12. Jahrhunderts oder aus der ersten Hälfte des 13. Das Gewölbe des Chors wurde 1841 erneuert (Datum auf dem Schlüssel). Was das Kirchenschiff betrifft, so verbot der Bischof von Langres, Guillaume de la Luzerne, im Jahr 1779 den Gottesdienst im Kirchenschiff, solange keine Arbeiten am nördlichen Seitenschiff durchgeführt wurden, das zu verfallen drohte. Das Kirchenschiff wurde daher nach diesem Datum wieder aufgebaut und im 19. Jahrhundert wurde ein Glockenturm mit Portal angebaut. Das Innere wurde in den 1990er Jahren restauriert und die Malereien im Jahr 2000 erneuert.
Dutch
De kerk van Sarcicourt heeft een langwerpige plattegrond, met één schip met een plafond, voorafgegaan door een klokkentoren (bedekt met leisteen). Het koor met ribgewelven en driezijdige koorafsluiting dateert uit de tweede helft van de 12e eeuw of de eerste helft van de 13e eeuw. Het koorgewelf werd herbouwd in 1841 (datum op de sleutel). Wat betreft het schip: in 1779 verbood de bisschop van Langres, Guillaume de la Luzerne, diensten in het schip totdat er werkzaamheden waren uitgevoerd aan de noordelijke zijbeuk, die dreigde in te storten. Het schip werd daarom na deze datum herbouwd en in de 19e eeuw werd er een klokkentoren-porch aan toegevoegd. Het interieur werd in de jaren 1990 gerestaureerd en de schilderingen werden in 2000 vernieuwd.
Español
La iglesia de Sarcicourt es de planta alargada, con una sola nave con techumbre, precedida de un campanario-porche (cubierto de pizarra). Su coro, de una sola nave, con bóveda de crucería y cabecera tripartita, data de la segunda mitad del siglo XII o de la primera mitad del siglo XIII. La bóveda del coro se reconstruyó en 1841 (fecha en la clave). En cuanto a la nave, en 1779, el obispo de Langres, Guillaume de la Luzerne, prohibió los oficios en la nave hasta que se hubieran realizado obras en la nave norte, que amenazaba con derrumbarse. Así pues, la nave se reconstruyó después de esta fecha y en el siglo XIX se añadió un campanario-porche. El interior se restauró en la década de 1990 y las pinturas se rehicieron en 2000.
Italiano
La chiesa di Sarcicourt ha una pianta allungata, con un'unica navata con soffitto, preceduta da un campanile-portico (rivestito in ardesia). Il coro a 1 campata, con volta a crociera e chevet a 3 lati, risale alla seconda metà del XII secolo o alla prima metà del XIII secolo. La volta del coro fu ricostruita nel 1841 (data riportata sulla chiave). Per quanto riguarda la navata centrale, nel 1779 il vescovo di Langres, Guillaume de la Luzerne, vietò le funzioni nella navata centrale fino a quando non fossero stati eseguiti i lavori sulla navata nord, che rischiava di crollare. La navata fu quindi ricostruita dopo questa data e nel XIX secolo fu aggiunto un campanile-portico. L'interno è stato restaurato negli anni '90 e i dipinti sono stati rifatti nel 2000.