Description
Au cœur du village forestier de Bourriot, la petite église patinée par les siècles offre une façade de pierres et de garluche couronnée d’un clocher-mur caractéristique des édifices religieux de la lande.
Erigée sans doute au XIIIème siècle, elle subit des dégradations en 1569 lors des guerres de religion. Le bâtiment a connu une première évolution au XVIIIᵉ siècle avec le percement d’une porte datée de 1748, la construction du porche et de la sacristie. Toutes les baies furent remaniées au XIXᵉ siècle. La dernière restauration date de 1992.
Un chrisme roman du XIème siècle témoigne de son passé médiéval. Devant l’église se trouve un auvent traditionnellement appelé « caquetier », lieu de rencontre suite à la messe où les gens aimaient "caqueter".
L’église est fermée. Les clés peuvent être demandées à Mr Malange, aux logements de l’école à côté de la mairie.
English
Restored church with a two bay bell tower with original "muffler".
Deutsch
Im Herzen des Walddorfes Bourriot liegt die kleine, von den Jahrhunderten patinierte Kirche mit einer Fassade aus Stein und Garluche, die von einem Glockenturm mit Mauer gekrönt wird, wie er für religiöse Gebäude in der Heide typisch ist
Die Kirche wurde wahrscheinlich im 13. Jahrhundert errichtet und 1569 während der Religionskriege beschädigt. Eine erste Entwicklung erfuhr das Gebäude im 18.ᵉ Jahrhundert mit dem Durchbruch einer auf 1748 datierten Tür, dem Bau des Vorbaus und der Sakristei. Alle Buchten wurden im 19.ᵉ Jahrhundert umgestaltet. Die letzte Restaurierung fand 1992 statt.
Ein romanischer Chrisam aus dem 11. Jahrhundert zeugt von der mittelalterlichen Vergangenheit der Kirche. Vor der Kirche befindet sich ein Vordach, das traditionell "caquetier" genannt wird, ein Treffpunkt nach der Messe, an dem die Leute gerne "caqueter" (gackern).
Die Kirche ist verschlossen. Die Schl
Dutch
In het hart van het beboste dorp Bourriot, heeft de kleine kerk met zijn eeuwenoude patina een stenen en garluche gevel bekroond door een klokkenmuur die typisch is voor religieuze gebouwen op de heide
Waarschijnlijk gebouwd in de 13e eeuw, maar beschadigd in 1569 tijdens de godsdienstoorlogen. Het gebouw onderging een eerste evolutie in de 18e eeuw met de opening van een deur uit 1748, de bouw van het portaal en de sacristie. Alle traveeën werden verbouwd in de XIXᵉ eeuw. De laatste restauratie was in 1992.
Een romaanse doop uit de 11e eeuw getuigt van het middeleeuwse verleden. Voor de kerk is een overkapping die traditioneel "caquetier" werd genoemd, een ontmoetingsplaats na de mis waar men graag "kakelde".
De kerk is gesloten. De sleutels kunnen worden aangevraagd bij de heer Malange, in de schoolaccommodatie naast de Mairie.
Español
En el corazón del boscoso pueblo de Bourriot, la pequeña iglesia con su pátina centenaria tiene una fachada de piedra y garluche coronada por un muro de campanas típico de los edificios religiosos de los páramos
Construido probablemente en el siglo XIII, fue dañado en 1569 durante las Guerras de Religión. El edificio sufrió una primera evolución en el siglo XVIII con la apertura de una puerta fechada en 1748, la construcción del porche y la sacristía. Todos los vanos fueron reformados en el siglo XIX. La última restauración data de 1992.
Un bautismo románico del siglo XI atestigua su pasado medieval. Delante de la iglesia hay un toldo llamado tradicionalmente "caquetier", un lugar de encuentro después de la misa donde a la gente le gustaba "cacarear".
La iglesia está cerrada. Las llaves pueden solicitarse al Sr. Malange en el alojamiento de la escuela junto al ayuntamiento.
Italiano
Nel cuore del villaggio boscoso di Bourriot, la piccola chiesa dalla patina secolare presenta una facciata in pietra e garluche coronata da un campanile tipico degli edifici religiosi della brughiera
Costruita probabilmente nel XIII secolo, fu danneggiata nel 1569 durante le guerre di religione. L'edificio subì una prima evoluzione nel XVIII secolo con l'apertura di una porta del 1748, la costruzione del portico e della sacrestia. Tutte le campate sono state rielaborate nel XIX secolo. L'ultimo restauro risale al 1992.
Un battesimo romanico dell'XI secolo testimonia il suo passato medievale. Davanti alla chiesa c'è una tettoia tradizionalmente chiamata "caquetier", un luogo di incontro dopo la messa dove la gente amava "schiamazzare".
La chiesa è chiusa. Le chiavi possono essere richieste al signor Malange presso l'alloggio della scuola accanto al municipio.