Description
L'église Saint-Martin est un édifice homogène, de plan allongé. Elle a été reconstruite en 1837, comme l’indique la date figurant sur un piédroit du portail occidental, à l'emplacement de l'ancienne qui datait du 12e siècle (selon l'abbé Roussel) grâce aux libéralités du marquis de Rose et aux paroissiens. La chapelle nord surmonte une crypte funéraire des différentes familles qui ont possédé la seigneurie de Dammartin, notamment les de Rose. La nef est à trois vaisseaux de sept travées : le vaisseau central est couvert d'une fausse-voûte en berceau et les collatéraux sont plafonnés. Les trois vaisseaux de la nef sont couverts par un toit unique. La nef est précédée d'une tour-porche couronnée d'une flèche carrée en ardoise et sa base est accostée de deux chapelles. Le choeur se compose d'une travée droite couverte d'une fausse-voûte en berceau suivie d'une abside hémicirculaire voûtée d'un faux cul-de-four. La travée droite est encadrée au nord d'une chapelle seigneuriale funéraire (voûtée d'arêtes) et de la sacristie au sud. Les murs sont en pierre de taille de grès excepté pour les chaînes d'angle de la façade qui sont en pierre de taille calcaire.
English
Saint-Martin church is a homogeneous, elongated edifice. It was rebuilt in 1837, as indicated by the date on a pedestal of the western portal, on the site of the former 12th-century church (according to Abbé Roussel), thanks to the generosity of the Marquis de Rose and the parishioners. The north chapel surmounts a funerary crypt of the various families who have owned the seigneury of Dammartin, notably the de Rose family. The nave is a three-vessel structure with seven bays: the central nave is covered by a barrel vault, and the side aisles have ceilings. The nave's three vessels are covered by a single roof. The nave is preceded by a tower-porch crowned by a square slate spire, and its base is flanked by two chapels. The choir comprises a straight bay covered by a false barrel vault, followed by a semicircular apse with a false cul-de-four vault. The right-hand bay is flanked on the north by a cross-vaulted seigneurial funeral chapel, and on the south by the sacristy. The walls are of ashlar sandstone, with the exception of the facade's quoins, which are of ashlar limestone.
Deutsch
Die Kirche Saint-Martin ist ein homogenes Gebäude mit einem länglichen Grundriss. Sie wurde 1837, wie das Datum auf einem Sockel des Westportals anzeigt, an der Stelle der alten Kirche aus dem 12. Jahrhundert (laut Abbé Roussel) dank der Zuwendungen des Marquis de Rose und der Gemeindemitglieder wiederaufgebaut. Die Nordkapelle überragt eine Grabkrypta der verschiedenen Familien, die die Herrschaft von Dammartin besaßen, insbesondere der de Rose. Das Kirchenschiff ist dreischiffig mit sieben Jochen: Das Mittelschiff ist mit einem Tonnengewölbe bedeckt und die Seitenschiffe sind gedeckt. Die drei Schiffe des Kirchenschiffs werden von einem einzigen Dach bedeckt. Vor dem Kirchenschiff befindet sich ein Turmtor, das von einer quadratischen Schieferspitze gekrönt wird, und an seiner Basis befinden sich zwei Kapellen. Der Chor besteht aus einem geraden Joch, das von einem falschen Tonnengewölbe bedeckt ist, gefolgt von einer halbkreisförmigen Apsis mit einem falschen Tonnengewölbe. Das rechte Joch wird im Norden von einer herrschaftlichen Grabkapelle (mit Kreuzgewölbe) und im Süden von der Sakristei eingerahmt. Die Mauern bestehen aus Sandsteinquadern mit Ausnahme der Eckketten an der Fassade, die aus Kalksteinquadern bestehen.
Dutch
De kerk Saint-Martin is een homogeen gebouw met een langwerpige plattegrond. Het werd herbouwd in 1837, zoals aangegeven door de datum op een sokkel van het westelijke portaal, op de plaats van de oude kerk, die dateerde uit de 12e eeuw (volgens Abbé Roussel), dankzij de vrijgevigheid van de markies de Rose en de parochianen. De noordelijke kapel heeft een grafkelder van de verschillende families die de heerlijkheid Dammartin hebben bezeten, met name de familie de Rose. Het schip heeft drie schepen van zeven traveeën: het centrale schip is overdekt met een tongewelf en de zijbeuken hebben plafonds. De drie zijbeuken van het schip worden overdekt door een enkel dak. Het schip wordt voorafgegaan door een toren-porch met een vierkante leistenen spits en de basis wordt geflankeerd door twee kapellen. Het koor bestaat uit een recht travee overdekt door een vals tongewelf, gevolgd door een halfronde apsis met een vals tongewelf. De rechtertravee wordt aan de noordkant geflankeerd door een grafkapel (kruisgewelf) en de sacristie aan de zuidkant. De muren zijn van zandsteen in essen, met uitzondering van de quoins van de gevel, die van kalksteen in essen zijn.
Español
La iglesia Saint-Martin es un edificio homogéneo de planta alargada. Fue reconstruida en 1837, como indica la fecha que figura en un pedestal del portal occidental, en el emplazamiento de la antigua iglesia, que databa del siglo XII (según el abate Roussel), gracias a la generosidad del marqués de Rose y de los feligreses. La capilla norte está coronada por una cripta funeraria de las distintas familias que han poseído el señorío de Dammartin, en particular los de Rose. La nave tiene tres naves de siete tramos: la nave central está cubierta por una bóveda de cañón y las laterales tienen techos. Las tres naves laterales de la nave están cubiertas por un tejado único. La nave está precedida por una torre-porche coronada por un chapitel cuadrado de pizarra y su base está flanqueada por dos capillas. El coro consta de un tramo recto cubierto por una falsa bóveda de cañón, seguido de un ábside semicircular con falsa bóveda de cañón. La nave derecha está flanqueada al norte por una capilla funeraria señorial (con bóveda de crucería) y la sacristía al sur. Los muros son de sillería de arenisca, excepto los de la fachada, que son de sillería de piedra caliza.
Italiano
La chiesa di Saint-Martin è un edificio omogeneo a pianta allungata. Fu ricostruita nel 1837, come indica la data su un piedistallo del portale occidentale, sul sito della vecchia chiesa, che risaliva al XII secolo (secondo l'abbé Roussel), grazie alla generosità del marchese de Rose e dei parrocchiani. La cappella nord sormonta una cripta funeraria delle varie famiglie che hanno posseduto la signoria di Dammartin, in particolare la famiglia de Rose. La navata centrale è composta da tre navi di sette campate: la nave centrale è coperta da una volta a botte e le navate laterali sono dotate di soffitti. Le tre navate della navata centrale sono coperte da un unico tetto. La navata centrale è preceduta da una torre-portico coronata da una cuspide quadrata in ardesia e la sua base è fiancheggiata da due cappelle. Il coro è costituito da una campata dritta coperta da una falsa volta a botte, seguita da un'abside semicircolare con falsa volta a botte. La campata di destra è fiancheggiata a nord da una cappella funeraria signorile (con volta a crociera) e dalla sacrestia a sud. I muri sono in pietra arenaria bugnata, ad eccezione degli spigoli della facciata, che sono in pietra calcarea bugnata.