Description
L'église Saint-Hilaire, située au centre du village de Noyers et orientée au nord-est, présente un plan allongé. Sa construction remonte à la fin du XIIᵉ siècle pour le chœur et certaines parties, mais elle a été remaniée au XVIIᵉ siècle (élévation des murs, modification des baies, ajout d’un comble au-dessus du chœur et de la chapelle sud, etc.). La sacristie date de 1694, le clocher de 1715, et son portail a été refait en 1867. La chapelle de la Vierge, probablement du XVIᵉ siècle, a vu sa voûte refaite en 1952, avec des peintures murales ajoutées à cette époque.La nef à trois vaisseaux, précédée par la tour du clocher, mène à un chœur carré accosté au sud par la chapelle de la Vierge. Les murs, en moellon calcaire avec chaînes en pierre de taille, sont percés de baies en plein cintre ou en arc surbaissé. L’intérieur est enduit et badigeonné, le sol alternant larges dalles calcaires et damier de marbre noir et rouge. La nef est plafonnée, tandis que le chœur et la chapelle sont voûtés d’ogives. La toiture, en ardoise, adopte des toits à longs pans, sauf pour le clocher, couvert d’un pignon découvert.
English
Saint-Hilaire church, located in the center of the village of Noyers and facing northeast, has an elongated plan. The choir and some parts of the church date back to the end of the 12th century, but it was remodeled in the 17th century (walls raised, bays modified, attic added over choir and south chapel, etc.). The sacristy dates from 1694, the bell tower from 1715, and the portal was rebuilt in 1867. The three-vessel nave, preceded by the bell tower, leads to a square choir flanked on the south by the chapelle de la Vierge. The limestone rubble walls, with ashlar chains, are pierced by round-arched or segmental-arched windows. The interior is rendered and whitewashed, with the floor alternating between large limestone slabs and a checkerboard pattern of black and red marble. The nave has a ceiling, while the choir and chapel are rib-vaulted. The slate roofs are long-sloped, except for the bell tower, which is covered by an open gable.
Deutsch
Die Kirche Saint-Hilaire liegt im Zentrum des Dorfes Noyers, ist nach Nordosten ausgerichtet und hat einen länglichen Grundriss. Jahrhundert zurück, wurde jedoch im 17. Jahrhundert umgebaut (Erhöhung der Mauern, Änderung der Öffnungen, Hinzufügen eines Dachbodens über dem Chor und der Südkapelle usw.). Die Sakristei stammt aus dem Jahr 1694, der Glockenturm aus dem Jahr 1715 und das Portal wurde 1867 erneuert. Jahrhundert wurde das Gewölbe der Marienkapelle 1952 erneuert, wobei die Wandmalereien zu dieser Zeit hinzugefügt wurden.Das dreischiffige Kirchenschiff, dem der Turm des Glockenturms vorgelagert ist, führt zu einem quadratischen Chor, an den sich im Süden die Marienkapelle anschließt. Die Wände bestehen aus Kalksteinmauern mit Quadersteinketten und haben rund- oder flachbogige Öffnungen. Das Innere ist verputzt und getüncht, der Boden wechselt zwischen breiten Kalksteinplatten und einem Schachbrettmuster aus schwarzem und rotem Marmor. Das Kirchenschiff hat eine Decke, während der Chor und die Kapelle ein Kreuzrippengewölbe haben. Die Dächer sind aus Schiefer und haben lange Satteldächer, mit Ausnahme des Glockenturms, der einen offenen Giebel hat.
Dutch
De kerk Saint-Hilaire, gelegen in het centrum van het dorp Noyers en gericht naar het noordoosten, heeft een langwerpige plattegrond. Het koor en sommige delen van de kerk dateren van het einde van de 12e eeuw, maar de kerk werd in de 17e eeuw verbouwd (verhoging van de muren, aanpassing van de traveeën, toevoeging van een zolder boven het koor en de zuidelijke kapel, enz.) De sacristie dateert uit 1694, de klokkentoren uit 1715 en het portaal werd herbouwd in 1867. De kapel van de Maagd, waarschijnlijk daterend uit de 16e eeuw, werd in 1952 opnieuw gewelfd en tegelijkertijd van muurschilderingen voorzien. Het schip met drie schepen, voorafgegaan door de klokkentoren, leidt naar een vierkant koor dat aan de zuidkant wordt geflankeerd door de kapel van de Maagd. De muren, gemaakt van kalksteen met essenhouten kettingen, zijn doorboord met halfronde of rondboogramen. Het interieur is bepleisterd en witgekalkt, met op de vloer afwisselend grote kalkstenen platen en een dambordpatroon van zwart en rood marmer. Het schip heeft een plafond, terwijl het koor en de kapel een ribgewelf hebben. De leien daken zijn langwerpig, behalve de klokkentoren, die bedekt is met een open puntgevel.
Español
La iglesia de Saint-Hilaire, situada en el centro del pueblo de Noyers y orientada al noreste, presenta una planta alargada. El coro y algunas partes de la iglesia datan de finales del siglo XII, pero fue reformada en el siglo XVII (elevación de los muros, modificación de los tramos, adición de un ático sobre el coro y la capilla sur, etc.). La sacristía data de 1694, el campanario de 1715 y el portal fue reconstruido en 1867. La capilla de la Virgen, probablemente del siglo XVI, sufrió una reconstrucción de la bóveda en 1952, al tiempo que se le añadieron pinturas murales. La nave de tres naves, precedida por el campanario, conduce a un coro cuadrado flanqueado al sur por la capilla de la Virgen. Los muros, de mampostería de piedra caliza con cadenas de sillares, están perforados con ventanas de arco de medio punto o de medio punto. El interior está enlucido y encalado, y el suelo alterna grandes losas de piedra caliza con un damero de mármol negro y rojo. La nave está cubierta, mientras que el coro y la capilla tienen bóvedas de crucería. Los tejados, de pizarra, son a dos aguas, excepto el del campanario, que está cubierto por un frontón abierto.
Italiano
La chiesa di Saint-Hilaire, situata al centro del villaggio di Noyers ed esposta a nord-est, ha una pianta allungata. Il coro e alcune parti della chiesa risalgono alla fine del XII secolo, ma è stata modificata nel XVII secolo (innalzamento dei muri, modifica delle campate, aggiunta di un sottotetto sopra il coro e la cappella sud, ecc.) La sacrestia risale al 1694, il campanile al 1715 e il portale è stato ricostruito nel 1867. La cappella della Vergine, probabilmente risalente al XVI secolo, è stata ricostruita nel 1952 con l'aggiunta di pitture murali. La navata centrale a tre navate, preceduta dal campanile, conduce a un presbiterio quadrato fiancheggiato a sud dalla cappella della Vergine. Le pareti, realizzate in calcare con catene di bugnato, sono traforate da finestre semicircolari o a tutto sesto. L'interno è intonacato e imbiancato, con il pavimento che alterna grandi lastre di calcare a un motivo a scacchiera di marmo nero e rosso. La navata centrale ha un soffitto, mentre il coro e la cappella sono coperti da volte a crociera. I tetti in ardesia sono a spioventi lunghi, ad eccezione del campanile, coperto da un timpano aperto.