Description
Les parties les plus anciennes de l’église actuelle ne remontent pas au-delà du XIIe siècle et concernent le chevet. Successivement, les XIIIe, XVe et XVIe siècles ont apporté des remaniements dont témoignent le clocher, la nef ou la petite chapelle Renaissance accolée au côté sud. Désaffectée au culte à partir de la Révolution, cette ancienne église paroissiale a connu par la suite diverses fonctions, il a même été projeté un temps de la transformer en école primaire. Son rachat par la Ville de Poitiers en 1990 lui a délivré une nouvelle identité : restaurée, intégrée dans un projet urbain global (aménagement d’une place par le plasticien Narboni) qui la relie au Conservatoire de Région, elle a été transformée en auditorium.
English
The oldest parts of the present church do not go back beyond the 12th century and concern the chevet. Successively, the 13th, 15th and 16th centuries brought changes to the church, as shown by the bell tower, the nave and the small Renaissance chapel on the south side. Disused for worship after the Revolution, this former parish church has subsequently had various functions, and it was even planned for a time to transform it into an elementary school. Its purchase by the City of Poitiers in 1990 gave it a new identity: restored, integrated into a global urban project (development of a square by the artist Narboni) which links it to the Conservatoire de Région, it was transformed into an auditorium
Deutsch
Die ältesten Teile der heutigen Kirche gehen nicht über das 12. Jahrhundert hinaus und betreffen das Kopfende. Im 13., 15. und 16. Jahrhundert wurden die Kirche umgebaut, wie der Glockenturm, das Kirchenschiff oder die kleine Renaissancekapelle an der Südseite zeigen. Die ehemalige Pfarrkirche, die seit der Revolution nicht mehr für den Gottesdienst genutzt wurde, hatte in der Folgezeit verschiedene Funktionen und sollte sogar in eine Grundschule umgewandelt werden. Sie wurde restauriert, in ein städtisches Gesamtprojekt integriert (Gestaltung eines Platzes durch den Künstler Narboni), das sie mit dem Conservatoire de Région verbindet, und in ein Auditorium umgewandelt
Dutch
De oudste delen van de huidige kerk gaan niet verder terug dan de 12e eeuw en betreffen het chevet. De 13e, 15e en 16e eeuw brachten opeenvolgende wijzigingen, zoals blijkt uit de klokkentoren, het schip en de kleine renaissancekapel aan de zuidkant. Deze voormalige parochiekerk, die na de Revolutie niet meer voor de eredienst werd gebruikt, heeft daarna verschillende functies gehad en er waren zelfs plannen om er een basisschool van te maken. De aankoop ervan door de stad Poitiers in 1990 gaf het een nieuwe identiteit: gerestaureerd, geïntegreerd in een globaal stadsproject (aanleg van een plein door de kunstenaar Narboni) dat het verbindt met het Conservatoire de Région, werd het omgevormd tot een auditorium
Español
Las partes más antiguas de la iglesia actual no se remontan más allá del siglo XII y se refieren a la cabecera. Los siglos XIII, XV y XVI trajeron sucesivas alteraciones, como demuestran el campanario, la nave y la pequeña capilla renacentista del lado sur. En desuso para el culto tras la Revolución, esta antigua iglesia parroquial ha tenido posteriormente diversas funciones, e incluso hubo planes para transformarla en escuela primaria. Su compra por el Ayuntamiento de Poitiers en 1990 le dio una nueva identidad: restaurado, integrado en un proyecto urbano global (urbanización de una plaza por el artista Narboni) que lo une al Conservatorio de Región, se transformó en auditorio
Italiano
Le parti più antiche della chiesa attuale non risalgono oltre il XII secolo e riguardano il chevet. I secoli XIII, XV e XVI portarono successive modifiche, come testimoniano il campanile, la navata e la piccola cappella rinascimentale sul lato sud. Dismessa per il culto dopo la Rivoluzione, questa ex chiesa parrocchiale ha avuto in seguito diverse funzioni e si è persino pensato di trasformarla in una scuola elementare. L'acquisto da parte della città di Poitiers nel 1990 gli ha conferito una nuova identità: restaurato, integrato in un progetto urbano globale (sviluppo di una piazza da parte dell'artista Narboni) che lo collega al Conservatoire de Région, è stato trasformato in un auditorium