Description
L’église Saint-Georges est un édifice à plan allongé. Son choeur, à chevet plat percé d'une seule baie, date probablement de la fin du 12e siècle. Il fut agrandi par la reconstruction de la nef (à voûte plate, deux baies en plein cintre) dans le troisième quart du 18e siècle. L’accès au clocher se fait par une tourelle intérieure en pan de bois.
English
Saint-Georges church has an elongated floor plan. Its choir, with a flat chevet pierced by a single bay, probably dates from the late 12th century. It was enlarged by rebuilding the nave (flat vault, two round arched bays) in the third quarter of the 18th century. Access to the bell tower is via an interior timber-framed turret.
Deutsch
Die Kirche Saint-Georges ist ein Gebäude mit einem länglichen Grundriss. Der Chor mit flachem Kopfende und einer einzigen Öffnung stammt wahrscheinlich aus dem Ende des 12. Er wurde im dritten Viertel des 18. Jahrhunderts durch den Umbau des Kirchenschiffs (mit flachem Gewölbe und zwei Rundbogenöffnungen) vergrößert. Der Zugang zum Glockenturm erfolgt über ein inneres Türmchen aus Holz.
Dutch
De Saint-Georges kerk heeft een langwerpige plattegrond. Het koor, met een plat gewelf doorboord door een enkele travee, dateert waarschijnlijk uit het einde van de 12e eeuw. Het werd vergroot door het schip (met een plat gewelf en twee ronde boogtraveeën) te herbouwen in het derde kwart van de 18e eeuw. De klokkentoren is toegankelijk via een houten torentje.
Español
La iglesia de Saint-Georges es de planta alargada. Su coro, con una cabecera plana perforada por un solo tramo, data probablemente de finales del siglo XII. Fue ampliada con la reconstrucción de la nave (con bóveda plana y dos tramos de arco de medio punto) en el tercer cuarto del siglo XVIII. Se accede al campanario por una torreta interior con entramado de madera.
Italiano
La chiesa di Saint-Georges ha una pianta allungata. Il suo coro, con una volta piatta traforata da un'unica campata, risale probabilmente alla fine del XII secolo. È stata ampliata con la ricostruzione della navata (con una volta piatta e due campate ad arco a tutto sesto) nel terzo quarto del XVIII secolo. L'accesso al campanile avviene attraverso una torretta interna in legno.