Description
L'église Saint-André d'Ormancey remonte au premier quart du 12e siècle, époque de la donation par l'évêque Joceran à Saint-Etienne de Dijon. Le choeur, la tour du clocher et sa chapelle sont plus récents et remontent à la fin du 12e siècle ou au début du 13e siècle. De plan allongé, l'édifice comporte une nef (partie la plus ancienne de l'église) à vaisseau unique lambrissé, un porche en pierre ouvert sur ses trois faces, une travée d'avant-choeur voûtée d'ogives qui supporte la tour du clocher couverte par un toit en pavillon en ardoise et un choeur à travée unique voûtée d'ogives qui se termine par un chevet plat.
English
Saint-André d'Ormancey church dates back to the first quarter of the 12th century, when Bishop Joceran donated it to Saint-Etienne de Dijon. The choir, bell tower and chapel are more recent, dating back to the late 12th or early 13th century. Elongated in plan, the building comprises a nave (the oldest part of the church) with a single paneled nave, a stone porch open on three sides, a rib-vaulted forechoir bay supporting the bell tower covered by a slate pavilion roof, and a rib-vaulted choir with a single bay ending in a flat chevet.
Deutsch
Die Kirche Saint-André d'Ormancey stammt aus dem ersten Viertel des 12. Jahrhunderts, als sie von Bischof Joceran an Saint-Etienne de Dijon gestiftet wurde. Der Chor, der Glockenturm und die Kapelle sind jüngeren Datums und stammen aus dem späten 12. oder frühen 13. Das Gebäude hat einen länglichen Grundriss und besteht aus einem Kirchenschiff (dem ältesten Teil der Kirche) mit einem einzigen getäfelten Schiff, einer an drei Seiten offenen Vorhalle aus Stein, einem kreuzrippengewölbten Vorchor, der den Glockenturm trägt, der von einem schiefergedeckten Pavillondach bedeckt ist, und einem einjochigen, kreuzrippengewölbten Chor, der in einem flachen Kopfende endet.
Dutch
De kerk Saint-André d'Ormancey dateert uit het eerste kwart van de 12e eeuw, toen bisschop Joceran de kerk schonk aan Saint-Etienne de Dijon. Het koor, de klokkentoren en de kapel zijn recenter en dateren uit de late 12e of vroege 13e eeuw. Het langwerpige gebouw bestaat uit een schip (het oudste deel van de kerk) met een schip met enkele panelen, een stenen portiek dat aan drie kanten open is, een voorkoor met ribgewelven dat de klokkentoren ondersteunt die bedekt is met een leien paviljoendak en een koor met enkele ribgewelven dat eindigt in een plat chevet.
Español
La iglesia de Saint-André d'Ormancey data del primer cuarto del siglo XII, cuando el obispo Joceran la donó a Saint-Etienne de Dijon. El coro, el campanario y la capilla son más recientes, de finales del siglo XII o principios del XIII. El edificio, de forma alargada, consta de una nave (la parte más antigua de la iglesia) de una sola nave, un pórtico de piedra abierto por tres lados, un tramo de coro delantero con bóveda de crucería que sostiene el campanario cubierto por un pabellón de pizarra y un coro de una sola bóveda de crucería que termina en una cabecera plana.
Italiano
La chiesa di Saint-André d'Ormancey risale al primo quarto del XII secolo, quando il vescovo Joceran la donò a Saint-Etienne de Dijon. Il coro, il campanile e la cappella sono più recenti e risalgono alla fine del XII o all'inizio del XIII secolo. L'edificio, di forma allungata, è composto da una navata centrale (la parte più antica della chiesa) a un solo riquadro, da un portico in pietra aperto su tre lati, da una campata anteriore a volta a crociera che sostiene il campanile coperto da un tetto a padiglione in ardesia e da un coro a una sola volta a crociera che termina con un chevet piatto.