Église – Malpas

L’église a été construite entre 1726 et 1728, son clocher comtois typique a été restauré d’avril à juin 2003 après les dégâts causés par la tempête de 1999. Elle comporte un ensemble de boiseries du XVIIIe siècle couvrant les murs des collatéraux et du chœur, les autels retables latéraux et maître-autel retable, chaire, se rattachent à la grande tradition du mobilier en bois et à l’expression du courant baroque dans la région et sont inscrits à l’inventaire supplémentaire des monuments historiques. Sa situation excentrée ne nous permet pas de la laisser ouverte sans surveillance.

Point photocopie. Terrain de pétanque. Bibliobus.

Point photocopie. Terrain de pétanque. Bibliobus.

De kerk werd gebouwd tussen 1726 en 1728. De typische klokkentoren uit de Comté werd gerestaureerd van april tot juni 2003, na de schade veroorzaakt door de storm van 1999. Het heeft een 18e-eeuws houtwerk dat de muren van de zijbeuken en het koor, de zijaltaarstukken en het hoofdaltaarstuk, en de preekstoel bedekt. Dit alles maakt deel uit van de grote traditie van houten meubilair en de uitdrukking van de barokbeweging in de regio, en is opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten. Door de ligging buiten het midden kunnen we hem niet zonder toezicht open laten staan.

La iglesia fue construida entre 1726 y 1728, su campanario típico de Comtois fue restaurado de abril a junio de 2003 tras los daños causados por la tormenta de 1999. La iglesia cuenta con un conjunto de revestimientos de madera del siglo XVIII que cubren las paredes de las naves laterales y el coro, los retablos laterales y el retablo mayor, así como el púlpito, que forman parte de la gran tradición del mobiliario de madera y de la expresión del movimiento barroco en la región y que están inscritos en el inventario complementario de monumentos históricos. Su ubicación descentralizada no nos permite dejarla abierta sin vigilancia.

La chiesa fu costruita tra il 1726 e il 1728; il suo tipico campanile comtois è stato restaurato da aprile a giugno 2003 dopo i danni causati dalla tempesta del 1999. La chiesa presenta un insieme di rivestimenti lignei del XVIII secolo che ricoprono le pareti delle navate laterali e del coro, le pale d'altare laterali e la pala dell'altare maggiore, nonché il pulpito, tutti elementi che fanno parte della grande tradizione dell'arredamento ligneo e dell'espressione del movimento barocco nella regione e che sono elencati nell'inventario supplementare dei monumenti storici. La sua posizione decentrata non ci permette di lasciarla aperta incustodita.