Eglise de Rides de Cours – Cours

En haut d’un coteau, sur la ligne de partage des eaux entre le Lot et la Garonne, au bout d’un chemin en cul de sac… Elle se dresse, toute blanche sous le soleil ! Un simple édifice rectangulaire, chevet plat, clocheton couronnant le pignon ouest percé à sa base d’un portail en arc brisé. De larges blessures apparaissent au flanc sud, au droit d’un portail gothique orné d’une clé de voûte à trois fleurs de lys et de chapiteaux plutôt renaissance. La porte est ouverte… Dedans : désolation ! Le temps à fait de la voûte de l’arc triomphal un arc brisé. Le lambris du plafond tombe « goutte à goutte » ! Le superbe dallage en pierre du sol transpire d’humidité qui ronge la base des murs … Dans le chœur, une grande peinture, naïve, difforme, mais tellement expressive !

At the top of a hill, on the watershed between the Lot and the Garonne, at the end of a dead-end road… It stands, all white under the sun! A simple rectangular building, flat chevet, bell-tower crowning the west gable pierced at its base by a portal in a pointed arch. Large wounds appear on the south side, to the right of a Gothic portal decorated with a keystone with three fleur-de-lys and rather Renaissance capitals. The door is open… Inside: desolation! Time has made the vault of the triumphal arch a broken arch. The panelling of the ceiling falls "drop by drop"! The superb stone paving on the floor is sweating moisture that is eating away at the base of the walls … In the choir, a large painting, naive, deformed, but so expressive!

Auf einem Hügel, auf der Wasserscheide zwischen Lot und Garonne, am Ende eines Sackgassenweges … Sie steht ganz weiß in der Sonne! Ein einfaches rechteckiges Gebäude mit flachem Kopfende und einem Glockentürmchen, das den Westgiebel krönt, der an seiner Basis von einem Spitzbogenportal durchbrochen wird. An der Südflanke, rechts von einem gotischen Portal mit einem Schlussstein mit drei Lilien und Kapitellen, die eher der Renaissance zuzuordnen sind, sind große Wunden zu sehen. Die Tür ist offen … Darin: Verwüstung! Die Zeit hat aus dem Gewölbe des Triumphbogens einen zerbrochenen Bogen gemacht. Die Deckentäfelung fällt "Tropfen für Tropfen" herunter! Der wunderschöne Steinfußboden schwitzt vor Feuchtigkeit, die sich in die Grundmauern frisst … Im Chorraum befindet sich ein großes Gemälde, naiv, unförmig, aber so ausdrucksstark!

Op de top van een heuvel, op de waterscheiding tussen de Lot en de Garonne, aan het einde van een doodlopende weg… Het staat, helemaal wit onder de zon! Een eenvoudig rechthoekig gebouw, met een platte chevet en een klokkentoren boven de westgevel, aan de basis doorboord door een spitsboogportaal. Grote wonden komen voor aan de zuidkant, rechts van een gotisch portaal versierd met een sluitsteen met drie fleurs-de-lis en eerder renaissancekapitelen. De deur staat open… Binnen: verlatenheid! De tijd heeft de triomfboog veranderd in een gebroken boog. De plafondpanelen vallen "druppel voor druppel" naar beneden! Het prachtige stenen plaveisel op de vloer zweet van de vochtigheid die de basis van de muren wegvreet… In het koor, een groot schilderij, naïef, misvormd, maar zo expressief!

En lo alto de una colina, en la divisoria de aguas entre el Lot y el Garona, al final de una carretera sin salida.. Está de pie, todo blanco bajo el sol Edificio sencillo de planta rectangular, con una cabecera plana y un campanario que corona el hastial oeste, perforado en su base por un portal de arco apuntado. En el lado sur aparecen grandes heridas, a la derecha de un portal gótico decorado con una clave con tres flores de lis y capiteles más bien renacentistas. ¿La puerta está abierta? En el interior: ¡desolación! El tiempo ha convertido el arco del triunfo en un arco roto. El revestimiento del techo se está cayendo "gota a gota" El magnífico pavimento de piedra del suelo transpira por la humedad que corroe la base de las paredes… En el coro, un gran cuadro, ingenuo, deforme, pero ¡tan expresivo!

In cima a una collina, sullo spartiacque tra il Lot e la Garonna, alla fine di una strada senza uscita? È in piedi, tutto bianco sotto il sole! Un semplice edificio rettangolare, con un chevet piatto e un campanile che corona il timpano occidentale, forato alla base da un portale a sesto acuto. Grandi ferite appaiono sul lato sud, a destra di un portale gotico decorato da una chiave di volta con tre fleurs-de-lis e capitelli piuttosto rinascimentali. La porta è aperta? All'interno: desolazione! Il tempo ha trasformato l'arco di trionfo in un arco spezzato. Il rivestimento del soffitto sta cadendo "goccia a goccia"! La superba pavimentazione in pietra del pavimento suda per l'umidità che corrode la base dei muri… Nel coro, un grande quadro, ingenuo, deforme, ma così espressivo!