Croix de chemin – Saint-Hilaire-les-Courbes

La commune possède quelques belles croix de chemin. Une légende est liée à deux d'entre elles, les plus anciennes,sans doute du XVème siècle. L'une est à proximité de l'ancien presbytère, l'autre a été transportée dans le cimetière. Elles auraient été élevées par un charretier qui, un jour de grand froid, aurait réussi à traverser les étangs gelés, tandis que son chien s'y serait noyé. Elles ont la même facture: long fût à pans coupés, montant et traverse de la croix à extrémités fleurdelisées. La 1ère de ces croix porte de petits personnages parmi lesquels on reconnaît difficilement un pélerin tenant son bâton (?), et un personnage portant un manteau gravé d'une croix, peut-être un chevalier de Malte. La croix du cimetière porte un décor de fleur de lis.

The commune boasts a number of beautiful wayside crosses. There is a legend associated with two of them, the oldest probably dating from the 15th century. One is near the former presbytery, the other has been moved to the cemetery. They are said to have been erected by a cart driver who, on a very cold day, managed to cross the frozen ponds, while his dog drowned in them. They have the same construction: long shaft with canted sides, upright and crosspiece with fleur-de-lys ends. The 1st of these crosses bears small figures, including a pilgrim holding his staff (?), and a figure wearing a coat engraved with a cross, perhaps a knight of Malta. The cemetery cross bears a fleur-de-lis motif.

Die Gemeinde besitzt einige schöne Wegkreuze. Zwei von ihnen, die ältesten, stammen wahrscheinlich aus dem 15. Jahrhundert und sind mit einer Legende verbunden. Eines steht in der Nähe des ehemaligen Pfarrhauses, das andere wurde auf den Friedhof gebracht. Sie sollen von einem Fuhrmann errichtet worden sein, dem es an einem kalten Tag gelang, die zugefrorenen Teiche zu überqueren, während sein Hund darin ertrank. Sie sind gleich gestaltet: langer Schaft mit abgeschrägten Kanten, Kreuzbalken und Querbalken mit Fleurdelisé-Enden. Auf dem ersten Kreuz sind kleine Figuren abgebildet, darunter ein Pilger mit einem Stab (?) und eine Person, die einen Mantel mit einem eingravierten Kreuz trägt, vielleicht ein Malteserritter. Das Kreuz auf dem Friedhof ist mit einer Lilie verziert.

De gemeente heeft een aantal mooie wegkruisen. Er is een legende verbonden aan twee ervan, waarvan de oudste waarschijnlijk uit de 15e eeuw dateert. Een ervan staat vlakbij de voormalige pastorie, terwijl de andere verplaatst is naar het kerkhof. Er wordt gezegd dat ze zijn gebouwd door een karrenbestuurder die er op een zeer koude dag in slaagde om de bevroren vijvers over te steken, terwijl zijn hond erin verdronk. Ze hebben dezelfde constructie: een lange schacht met gekantelde zijkanten, een staander en een kruisstuk met fleur-de-lys uiteinden. Op het 1e van deze kruizen staan kleine figuren, waaronder een pelgrim die zijn staf (?) vasthoudt en een figuur met een mantel waarin een kruis is gegraveerd, mogelijk een ridder van Malta. Het kruis op de begraafplaats is versierd met een fleur-de-lis.

El municipio cuenta con hermosas cruces al borde del camino. Hay una leyenda vinculada a dos de ellas, la más antigua probablemente del siglo XV. Una se encuentra cerca del antiguo presbiterio, mientras que la otra ha sido trasladada al cementerio. Se dice que fueron construidos por un carretero que, en un día muy frío, consiguió cruzar los estanques helados, mientras su perro se ahogaba en ellos. Tienen la misma construcción: fuste largo con lados inclinados, montante y travesaño con extremos en forma de flor de lis. La 1ª de estas cruces lleva pequeñas figuras, entre las que es difícil reconocer a un peregrino que sostiene su bastón (?), y a una figura que lleva un manto grabado con una cruz, posiblemente un caballero de Malta. La cruz del cementerio está decorada con una flor de lis.

Nel comune si trovano alcune belle croci viarie. A due di esse è legata una leggenda: la più antica risale probabilmente al XV secolo. Una si trova vicino all'ex presbiterio, mentre l'altra è stata spostata nel cimitero. Si dice che siano state costruite da un carrettiere che, in una giornata molto fredda, riuscì ad attraversare gli stagni ghiacciati, mentre il suo cane vi annegava. Hanno la stessa struttura: fusto lungo con lati inclinati, montante e traversa con estremità a forma di giglio. La prima di queste croci reca piccole figure, tra le quali è difficile riconoscere un pellegrino che regge il suo bastone (?), e una figura che indossa un mantello con incisa una croce, forse un cavaliere di Malta. La croce nel cimitero è decorata con un fleur-de-lis.