Description
Le site du Plixbourg a été occupé très tôt, peut-être depuis l’âge de Bronze, pour être réoccupé au 13ème siècle. Il apparaît pour la première fois en 1220. Situé à 425 mètres d’altitude, il tient une place militaire importante, c’est un château de garnison, véritable verrou mis entre la plaine et la vallée de la Fecht. Il sert de résidence à Conrad Werner de Hattstatt, bailli impérial, à la fin du 13ème siècle. C’est également là que mourut sa femme Stéphanie, comtesse de Ferrette. Ayant eu plusieurs propriétaires du 14ème au 15ème siècle, il parvint entre les mains de Gaspard de Schlick, vice-chancelier de l’empereur Sigismond. Il est vendu en 1434 à Smassmann de Ribeaupierre et est détruit, semble-t-il, lors d’un conflit entre le nouveau propriétaire et les Sires de Hattstatt. Rendu inhabitable, il est, dès lors, abandonné à la nature. Le Pflixbourg a une forme polygonale, et un chemin de ronde en continu. Il renferme un donjon, une citerne, des logements et des communs. Il est divisé en trois niveaux : sous-sol, rez-de-chaussée et un étage composé des pièces d’habitations nobles. Ce château a été édifié en une seule fois avec pour matériau de base le granit. Il est inscrit à l’inventaire supplémentaire des Monuments Historiques en 1968. UN CHATEAU – UNE LEGENDE :
Dans les ruines du donjon du Pflixbourg apparaît encore une Dame Blanche. La légende raconte qu’une belle princesse fut autrefois métamorphosée par une fée en un monstre, moitié femme, moitié dragon. Seul le baiser d’un chevalier pouvait lui restituer sa forme.
English
The Plixburg site was occupied very early, perhaps since the Bronze Age, to be reoccupied in the 13th century. Located at an altitude of 425 metres, it holds an important military position, it is a garrison castle, a real lock between the plain and the Fecht valley. It served as the residence of Conrad Werner of Hattstatt, the imperial bailiff, at the end of the 13th century. His wife Stephanie, Countess de Ferrette, also died here. Having had several owners from the 14th to the 15th century, it came into the hands of Gaspard de Schlick, vice-chancellor of Emperor Sigismund. It was sold in 1434 to Smassmann de Ribeaupierre and was apparently destroyed in a conflict between the new owner and the Sires of Hattstatt. Made uninhabitable, it is, therefore, abandoned to nature. Pflixburg has a polygonal shape and a continuous patrol path. It contains a dungeon, a cistern, dwellings and communal areas. It is divided into three levels: basement, ground floor and a floor composed of the rooms of noble dwellings. This castle was built in one go with granite as the basic material It was included in the supplementary inventory of Historic Monuments in 1968. A CASTLE – A LEGEND:
In the ruins of the Pflixburg dungeon still appears a White Lady. Legend has it that a beautiful princess was once metamorphosed by a fairy into a monster, half woman, half dragon. Only the kiss of a knight could restore her to her former form.
Deutsch
Der Ort Plixbourg war schon sehr früh besiedelt, vielleicht seit der Bronzezeit, und wurde im 13. Die Burg liegt auf 425 m Höhe und hatte eine wichtige militärische Funktion: Sie war eine Garnisonsburg, ein regelrechter Riegel zwischen der Ebene und dem Fechttal. Ende des 13. Jahrhunderts diente sie dem kaiserlichen Vogt Konrad Werner von Hattstatt als Residenz. Jahrhunderts. Hier starb auch seine Frau Stephanie, die Gräfin von Ferrette. Nachdem es vom 14. bis 15. Jahrhundert mehrere Besitzer hatte, gelangte es in die Hände von Gaspard von Schlick, dem Vizekanzler von Kaiser Sigismund. Im Jahr 1434 wurde es an Smassmann de Ribeaupierre verkauft und offenbar bei einem Konflikt zwischen dem neuen Besitzer und den Herren von Hattstatt zerstört. Die Burg wurde unbewohnbar und der Natur überlassen. Die Pflixbourg hat eine polygonale Form und einen durchgehenden Wehrgang. Sie enthält einen Bergfried, eine Zisterne, Wohn- und Gemeinschaftsräume. Sie ist in drei Ebenen unterteilt: Untergeschoss, Erdgeschoss und ein Stockwerk, das aus den adligen Wohnräumen besteht. Die Burg wurde in einem einzigen Bauabschnitt aus Granit errichtet Es wurde 1968 in das Zusatzinventar der historischen Monumente aufgenommen. EINE BURG – EINE LEGENDE :
In den Ruinen des Bergfrieds von Pflixbourg erscheint noch eine Weiße Dame. Die Legende besagt, dass eine schöne Prinzessin einst von einer Fee in ein Monster verwandelt wurde, halb Frau, halb Drache. Nur der Kuss eines Ritters konnte sie wieder in ihre alte Gestalt zurückverwandeln.
Dutch
De site van Plixbourg werd zeer vroeg bewoond, misschien al sinds de bronstijd, en werd opnieuw bewoond in de 13e eeuw. Het verschijnt voor het eerst in 1220. Gelegen op een hoogte van 425 meter is het een belangrijke militaire plaats, een garnizoensburcht, een echte sluis tussen de vlakte en het Fechtdal. Het was de residentie van Conrad Werner de Hattstatt, keizerlijk baljuw, aan het eind van de 13e eeuw. Zijn vrouw Stephanie, gravin van Ferrette, stierf hier ook. Na verschillende eigenaren te hebben gehad van de 14e tot de 15e eeuw, kwam het in handen van Gaspard de Schlick, vice-kanselier van keizer Sigismund. Het werd in 1434 verkocht aan Smassmann de Ribeaupierre en schijnt tijdens een conflict tussen de nieuwe eigenaar en de Sires van Hattstatt te zijn vernietigd. Onbewoonbaar geworden, werd het aan de natuur overgelaten. De Pflixbourg heeft een veelhoekige vorm en een doorlopend voetpad. Het bevat een kerker, een cisterne, accommodatie en bijgebouwen. Het is verdeeld in drie niveaus: kelder, begane grond en een bovenverdieping met de adellijke woonvertrekken. Het kasteel werd in één keer gebouwd met graniet als basismateriaal Het werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1968. EEN KASTEEL – EEN LEGENDE:
In de ruïnes van de Pflixbourg-toren verschijnt nog steeds een Witte Dame. Volgens de legende werd een mooie prinses ooit door een fee veranderd in een monster, half vrouw, half draak. Alleen een ridderkus kon haar vorm herstellen.
Español
El yacimiento de Plixbourg fue ocupado muy pronto, quizás desde la Edad de Bronce, y fue reocupado en el siglo XIII. Situado a 425 metros de altitud, es un importante emplazamiento militar, un castillo de guarnición, una auténtica esclusa entre la llanura y el valle del Fecht. Fue la residencia de Conrad Werner de Hattstatt, alguacil imperial, a finales del siglo XIII. Su esposa Estefanía, condesa de Ferrette, también murió aquí. Tras haber tenido varios propietarios entre los siglos XIV y XV, llegó a manos de Gaspard de Schlick, vicecanciller del emperador Segismundo. Fue vendido en 1434 a Smassmann de Ribeaupierre y fue destruido, al parecer, durante un conflicto entre el nuevo propietario y los Sires de Hattstatt. Se hizo inhabitable y se dejó a la naturaleza. El Pflixbourg tiene una forma poligonal y una pasarela continua. Contiene un calabozo, una cisterna, alojamientos y dependencias. Está dividido en tres niveles: sótano, planta baja y un primer piso con la vivienda noble. El castillo se construyó de una sola vez utilizando granito como material básico Se incluyó en el inventario suplementario de monumentos históricos en 1968. ¿UN CASTILLO? UNA LEYENDA :
En las ruinas de la mazmorra de Pflixbourg sigue apareciendo una Dama Blanca. Cuenta la leyenda que una vez una hermosa princesa fue transformada por un hada en un monstruo, mitad mujer, mitad dragón. Sólo el beso de un caballero podría restaurar su forma.
Italiano
Il sito di Plixbourg fu occupato molto presto, forse fin dall'età del bronzo, e fu rioccupato nel XIII secolo. Situato a 425 metri di altitudine, è un importante sito militare, un castello di guarnigione, una vera e propria chiusa tra la pianura e la valle del Fecht. Fu la residenza di Conrad Werner de Hattstatt, balivo imperiale, alla fine del XIII secolo. Qui morì anche la moglie Stephanie, contessa di Ferrette. Dopo aver avuto diversi proprietari tra il XIV e il XV secolo, passò nelle mani di Gaspard de Schlick, vicecancelliere dell'imperatore Sigismondo. Venduto nel 1434 a Smassmann de Ribeaupierre, fu distrutto, sembra, durante un conflitto tra il nuovo proprietario e i signori di Hattstatt. È stata resa inabitabile ed è stata lasciata alla natura. Il Pflixbourg ha una forma poligonale e un camminamento continuo. Contiene un sotterraneo, una cisterna, alloggi e annessi. È suddiviso in tre livelli: seminterrato, piano terra e un primo piano con gli alloggi nobiliari. Il castello è stato costruito in un'unica soluzione utilizzando il granito come materiale di base È stato inserito nell'inventario supplementare dei monumenti storici nel 1968. UN CASTELLO? UNA LEGGENDA :
Nelle rovine dei sotterranei di Pflixbourg appare ancora una Dama Bianca. La leggenda narra che una bella principessa fu trasformata da una fata in un mostro, metà donna e metà drago. Solo il bacio di un cavaliere potrebbe ripristinare la sua forma.