Château d'Isenbourg – Rouffach

Déjà du temps des Mérovingiens, la colline portait un château habité passagèrement par les rois, comme le roi Dagobert II. C'est au Moyen-Âge que fut construit le formidable château fort reproduit sur les anciennes gravures de la ville. Les évêques Conrad de Lichtenberg (1273-1299) et Frédéric de Blankenheim (1375-1393) ont surtout favorisé l'achèvement et le développement de cette place forte, qui devait servir de dernier refuge aux défenseurs de la ville. De grands travaux sont ensuite entrepris par l'archiduc Léopold V d'Autriche, évêque de Strasbourg et seigneur de Rouffach. En 1657, l'évêque François Egon de Furstenberg reprend les travaux de construction, interrompus par les misères de la guerre de Trente ans, mais il ne peut les achever. L'immeuble en chantier est vendu comme bien national sous la Révolution, à des particuliers qui démolissent les superstructures. Un nouvel édifice est construit au début du 19ème siècle et entièrement restauré vers 1885 par Xavier Ostermeyer. Les anciennes caves voûtées sont partiellement conservées. Actuellement, une chaîne d'hôtel de luxe en a fait un de ses relais.

Already in the time of the Merovingians, the hill carried a castle that was inhabited by kings for a short time, like King Dagobert II. It was in the Middle Ages that the formidable fortified castle was built, reproduced on the old engravings of the city. The bishops Conrad de Lichtenberg (1273-1299) and Frederick of Blankenheim (1375-1393) were especially responsible for the completion and development of this fortress, which was to serve as a last refuge for the defenders of the town. Major works were then undertaken by Archduke Leopold V of Austria, Bishop of Strasbourg and Lord of Rouffach. In 1657, Bishop François Egon de Furstenberg resumed the construction work, interrupted by the misery of the Thirty Years' War, but he was unable to complete it. The building under construction was sold as national property during the Revolution to private individuals who demolished the superstructures. A new building is built at the beginning of the 19th century and completely restored around 1885 by Xavier Ostermeyer. The old vaulted cellars are partially preserved. Currently, a luxury hotel chain has made it one of its relays.

Bereits zur Zeit der Merowinger befand sich auf dem Hügel eine Burg, die zeitweise von Königen wie Dagobert II. bewohnt wurde. Im Mittelalter wurde die gewaltige Burg gebaut, die auf den alten Stichen der Stadt abgebildet ist. Die Bischöfe Konrad von Lichtenberg (1273-1299) und Friedrich von Blankenheim (1375-1393) förderten vor allem die Fertigstellung und den Ausbau dieser Festung, die den Verteidigern der Stadt als letzter Zufluchtsort dienen sollte. Große Bauarbeiten wurden anschließend von Erzherzog Leopold V. von Österreich, Bischof von Straßburg und Herr von Rouffach, unternommen. 1657 nahm Bischof Franz Egon von Furstenberg die Bauarbeiten, die durch das Elend des Dreißigjährigen Krieges unterbrochen worden waren, wieder auf, konnte sie aber nicht vollenden. Das im Bau befindliche Gebäude wird während der Revolution als Nationalgut an Privatpersonen verkauft, die die Aufbauten abreißen. Ein neues Gebäude wird Anfang des 19. Jahrhunderts errichtet und um 1885 von Xavier Ostermeyer vollständig restauriert. Die alten Kellergewölbe sind teilweise erhalten geblieben. Derzeit hat eine Luxushotelkette das Gebäude zu einer ihrer Relaisstationen gemacht.

Al in de Merovingische tijd stond op de heuvel een kasteel, dat een tijdlang werd bewoond door koningen als Dagobert II. In de middeleeuwen werd het formidabele kasteel gebouwd dat op de oude stadsgravures staat afgebeeld. Vooral de bisschoppen Conrad van Lichtenberg (1273-1299) en Frederik van Blankenheim (1375-1393) waren verantwoordelijk voor de voltooiing en ontwikkeling van dit bolwerk, dat als laatste toevluchtsoord voor de verdedigers van de stad moest dienen. Grote werken werden toen ondernomen door aartshertog Leopold V van Oostenrijk, bisschop van Straatsburg en heer van Rouffach. In 1657 hervatte bisschop François Egon de Furstenberg de bouwwerkzaamheden, die door de ontberingen van de Dertigjarige Oorlog waren onderbroken, maar hij kon ze niet voltooien. Het gebouw in aanbouw werd tijdens de Revolutie als nationaal bezit verkocht aan particulieren, die de bovenbouw sloopten. Aan het begin van de 19e eeuw werd een nieuw gebouw opgetrokken, dat rond 1885 door Xavier Ostermeyer volledig werd gerestaureerd. De oude gewelfde kelders zijn gedeeltelijk bewaard gebleven. Vandaag heeft een luxe hotelketen er een halte van gemaakt.

Ya en la época merovingia, la colina albergaba un castillo, que fue habitado durante un tiempo por reyes como Dagoberto II. En la Edad Media se construyó el formidable castillo representado en los grabados de la ciudad antigua. Los obispos Conrado de Lichtenberg (1273-1299) y Federico de Blankenheim (1375-1393) fueron especialmente responsables de la finalización y desarrollo de esta fortaleza, que debía servir de último refugio para los defensores de la ciudad. A continuación, el archiduque Leopoldo V de Austria, obispo de Estrasburgo y señor de Rouffach, emprendió importantes obras. En 1657, el obispo François Egon de Furstenberg reanudó las obras, interrumpidas por las dificultades de la Guerra de los Treinta Años, pero no pudo terminarlas. El edificio en construcción fue vendido como propiedad nacional durante la Revolución, a particulares que demolieron las superestructuras. A principios del siglo XIX se construyó un nuevo edificio que fue completamente restaurado hacia 1885 por Xavier Ostermeyer. Las antiguas bodegas abovedadas se han conservado parcialmente. Hoy, una cadena de hoteles de lujo la ha convertido en una de sus paradas.

Già in epoca merovingia la collina era sede di un castello, abitato per un certo periodo da re come Dagoberto II. Nel Medioevo fu costruito il formidabile castello raffigurato nelle incisioni della città vecchia. I vescovi Corrado di Lichtenberg (1273-1299) e Federico di Blankenheim (1375-1393) furono particolarmente responsabili del completamento e dello sviluppo di questa roccaforte, che doveva servire come ultimo rifugio per i difensori della città. I lavori più importanti furono intrapresi dall'arciduca Leopoldo V d'Austria, vescovo di Strasburgo e signore di Rouffach. Nel 1657, il vescovo François Egon de Furstenberg riprese i lavori di costruzione, interrotti dalle difficoltà della Guerra dei Trent'anni, ma non riuscì a completarli. L'edificio in costruzione fu venduto come proprietà nazionale durante la Rivoluzione, a privati che demolirono le sovrastrutture. All'inizio del XIX secolo fu costruito un nuovo edificio, completamente ristrutturato intorno al 1885 da Xavier Ostermeyer. Le antiche cantine a volta sono state parzialmente conservate. Oggi, una catena di hotel di lusso ne ha fatto una delle sue tappe.