Description
Originellement dédiée à la Vierge Marie, la chapelle Saint-Julien est l’un des rares vestiges romans ayant survécu dans la métropole rouennaise. Construite entre 1150 et 1160 par le duc de Normandie et roi d’Angleterre Henri II Plantagenêt, elle se situe à proximité de son domaine de chasse dans la forêt du Rouvray. À la fin du XIIe siècle, la chapelle est léguée par le duc et sa femme Aliénor d’Aquitaine pour être transformée en léproserie destinée aux jeunes femmes de la noblesse. C’est à cette époque qu’elle prend le vocable de saint Julien l’Hospitalier. La renommée de la chapelle Saint-Julien repose sur la présence de magnifiques fresques datant de la fin du XIIe siècle. Les voûtes sont ornées de dix médaillons représentant l’enfance de Jésus-Christ, de l’Annonciation à son Baptême. Réalisées par des peintres anglais de la cour ducale, ces œuvres, influencées par l’art byzantin et les enluminures anglaises, préfigurent les débuts des figures expressives gothiques. L’ensemble se distingue par son raffinement technique et l’utilisation de matières précieuses, telles que le lapis-lazuli, pour obtenir un bleu pur et profond. Après avoir abrité des religieux jusqu’à la période révolutionnaire, la chapelle Saint-Julien est transformée en dépôt de foin. Propriété de la ville de Petit-Quevilly depuis 1867, elle est classée Monument Historique en 1869. Aujourd’hui, elle est un lieu de culture ouvert sur la ville, accueillant des expositions d’art contemporain et des concerts.
English
Built in the 12th century, Saint Julien Chapel is an exceptional example of Romanesque architecture in Normandy. It holds frescoes dating back to the 12th century depicting Christ’s childhood.
Deutsch
Die ursprünglich der Jungfrau Maria gewidmete Kapelle Saint-Julien ist eines der wenigen romanischen Relikte, die in der Metropole Rouen überlebt haben. Sie wurde zwischen 1150 und 1160 vom Herzog der Normandie und König von England, Heinrich II Plantagenet, erbaut und befindet sich in der Nähe seines Jagdgebiets im Rouvray-Wald. Ende des 12. Jahrhunderts wurde die Kapelle vom Herzog und seiner Frau Eleonore von Aquitanien vermacht und in eine Leprakolonie für junge adelige Frauen umgewandelt. Zu dieser Zeit erhielt sie den Namen des heiligen Julian des Hospitaliers. Der Ruhm der Kapelle Saint-Julien beruht auf den wunderschönen Fresken aus dem späten 12. Die Gewölbe sind mit zehn Medaillons geschmückt, die die Kindheit von Jesus Christus von der Verkündigung bis zu seiner Taufe darstellen. Diese von englischen Malern des herzoglichen Hofes geschaffenen Werke, die von der byzantinischen Kunst und der englischen Buchmalerei beeinflusst sind, weisen auf die Anfänge der gotischen Ausdrucksfiguren hin. Das Ensemble zeichnet sich durch technische Raffinesse und die Verwendung kostbarer Materialien wie Lapislazuli aus, um ein reines und tiefes Blau zu erzielen. Nachdem die Kapelle Saint-Julien bis zur Revolutionszeit Geistliche beherbergt hatte, wurde sie in ein Heulager umgewandelt. Seit 1867 befindet sie sich im Besitz der Stadt Petit-Quevilly und wurde 1869 zum historischen Monument erklärt. Heute ist sie ein Kulturort, der sich der Stadt öffnet und Ausstellungen zeitgenössischer Kunst und Konzerte beherbergt.
Dutch
De kapel Saint-Julien, oorspronkelijk gewijd aan de Maagd Maria, is een van de zeldzame Romaanse overblijfselen die in Rouen bewaard zijn gebleven. Ze werd tussen 1150 en 1160 gebouwd door Hendrik II Plantagenet, hertog van Normandië en koning van Engeland, en staat vlakbij zijn jachtgebied in het bos van Rouvray. Aan het einde van de 12e eeuw werd de kapel gelegateerd door de hertog en zijn vrouw Eleonora van Aquitanië om te worden verbouwd tot een leprozenkolonie voor jonge vrouwen van adel. Op dat moment kreeg de kapel de naam Saint Julien l'Hospitalier. De kapel Saint-Julien staat bekend om haar prachtige fresco's die dateren uit het einde van de 12e eeuw. De gewelven zijn versierd met tien medaillons die de kindertijd van Jezus Christus uitbeelden, van de Aankondiging tot zijn Doop. Deze werken, gemaakt door Engelse schilders van het hertogelijke hof, werden beïnvloed door Byzantijnse kunst en Engelse verluchtingen en vormen de voorbode van expressieve gotische figuren. Het ensemble onderscheidt zich door zijn technische verfijning en het gebruik van kostbare materialen, zoals lapis lazuli, om een zuiver, diep blauw te verkrijgen. Na tot de revolutionaire periode als klooster te zijn gebruikt, werd de kapel Saint-Julien omgebouwd tot hooidepot. Ze is sinds 1867 eigendom van de stad Petit-Quevilly en werd in 1869 op de monumentenlijst geplaatst. Tegenwoordig is het een cultureel centrum dat open staat voor de stad en waar tentoonstellingen en concerten van hedendaagse kunst worden gehouden.
Español
Originalmente dedicada a la Virgen María, la capilla Saint-Julien es uno de los escasos vestigios románicos que se conservan en Ruán. Construida entre 1150 y 1160 por Enrique II Plantagenet, duque de Normandía y rey de Inglaterra, se alza cerca de su coto de caza en el bosque de Rouvray. A finales del siglo XII, la capilla fue legada por el duque y su esposa Leonor de Aquitania para ser convertida en leprosería para jóvenes nobles. Fue entonces cuando la capilla tomó el nombre de Saint Julien l'Hospitalier. La capilla de Saint-Julien es famosa por sus magníficos frescos de finales del siglo XII. Las bóvedas están decoradas con diez medallones que representan la infancia de Jesucristo, desde la Anunciación hasta su Bautismo. Creadas por pintores ingleses de la corte ducal, estas obras, influidas por el arte bizantino y las iluminaciones inglesas, prefiguran los inicios de las expresivas figuras góticas. El conjunto se distingue por su refinamiento técnico y el uso de materiales preciosos, como el lapislázuli, para conseguir un azul puro y profundo. Tras ser utilizada como monasterio hasta el periodo revolucionario, la capilla de Saint-Julien se convirtió en un almacén de heno. Propiedad de la ciudad de Petit-Quevilly desde 1867, fue declarada Monumento Histórico en 1869. Hoy es un centro cultural abierto a la ciudad, que acoge exposiciones de arte contemporáneo y conciertos.
Italiano
Originariamente dedicata alla Vergine Maria, la cappella Saint-Julien è una delle rare testimonianze romaniche sopravvissute a Rouen. Costruita tra il 1150 e il 1160 da Enrico II Plantageneto, duca di Normandia e re d'Inghilterra, si trova vicino alla sua riserva di caccia nella foresta di Rouvray. Alla fine del XII secolo, la cappella fu lasciata in eredità dal duca e da sua moglie Eleonora d'Aquitania per essere trasformata in un lebbrosario per giovani nobildonne. Fu allora che la cappella prese il nome di Saint Julien l'Hospitalier. La cappella di Saint-Julien è famosa per i suoi magnifici affreschi della fine del XII secolo. Le volte sono decorate con dieci medaglioni che raffigurano l'infanzia di Gesù Cristo, dall'Annunciazione al Battesimo. Realizzate da pittori inglesi della corte ducale, queste opere, influenzate dall'arte bizantina e dalle miniature inglesi, prefigurano gli inizi delle figure gotiche espressive. L'insieme si distingue per la raffinatezza tecnica e l'uso di materiali preziosi, come il lapislazzuli, per ottenere un blu puro e profondo. Dopo essere stata utilizzata come monastero fino al periodo rivoluzionario, la cappella di Saint-Julien fu trasformata in un deposito di fieno. Di proprietà della città di Petit-Quevilly dal 1867, è stata classificata come monumento storico nel 1869. Oggi è un centro culturale aperto alla città, che ospita mostre d'arte contemporanea e concerti.