Description
Rebaptisée « Saint-Joseph », l’ancienne chapelle Saint-Nicolas se situe sur le chemin de Berre et de l’étang. Elle a été consacrée dès son origine au saint protecteur des mariniers, corps de métier particulièrement puissant à Marignane du Moyen Âge au XVIIe siècle. On en trouve trace dès 1143, liée à la famille des Baux, restant à ce titre la plus ancienne des trois chapelles rurales du terroir. Y siégeait la confrérie de Saint-Nicolas, rassemblant les gens de mer qui bénéficiaient, comme dans toutes les cités portuaires et maritimes, du droit d’inhumation des siens dans l’édifice ou à proximité. Quelques traces archéologiques de sépulture y ont de fait été découvertes. S’y organisait aussi la fête patronale du 6 décembre, en vigueur à Marignane jusqu’au début du XXe siècle, saint Nicolas ayant même éclipsé l’antique titulature de l’église paroissiale Notre-Dame de Nazareth. Le monument est bien connu selon ses états successifs, avec son mobilier et ses ornements régulièrement décrits dans les rapports des visites épiscopales des XVIIe et XVIIIe siècles. Il a été refait entre 1693 et 1696, scandé de huit contreforts et habillé d’une nouvelle façade classique qui se voit encore aujourd’hui. Elle s’organise autour d’un portail de style dorique, ordre sobre adapté à un saint masculin, couronné d’un édicule à niche. L’ensemble est cantonné de deux baies rectangulaires et percé d’un oculus au centre du fronton. La chapelle jouxte un cimetière communal ouvert en 1864, perpétuant ainsi la tradition d’inhumation des anciens mariniers. Classée monument historique en 1983, elle a été entièrement restaurée. On peut encore voir au presbytère de l’église paroissiale la statue en bois de noyer de saint Nicolas du XVIIe siècle qui s’y trouvait et était probablement portée en procession lors d’une fastueuse fête patronale tombée en désuétude et quasi entièrement laïcisée au XIXe siècle. On peut la visiter en été dans le cadre des circuits en petit train touristique organisés par l'Office de Tourisme de Marignane. Source Patrick Varrot, historien d’art – Février 2021
English
Renamed "Saint-Joseph", the former Saint-Nicolas chapel is located on the way to Berre and the pond It was originally dedicated to the patron saint of bargemen, a particularly powerful trade in Marignane from the Middle Ages to the 17th century We find traces of it as early as 1143, linked to the Baux family, and as such it remains the oldest of the three rural chapels in the area. It was the seat of the brotherhood of Saint-Nicolas, bringing together seafarers who, as in all port and maritime cities, enjoyed the right to bury their loved ones in the building or nearby. Some archaeological traces of burials have been discovered there. The patronal feast day of December 6 was also held there, which was in force in Marignane until the beginning of the 20th century, with Saint Nicholas having even eclipsed the ancient title of the parish church of Notre-Dame de Nazareth The monument is well known according to its successive states, with its furniture and ornaments regularly described in the reports of the episcopal visits of the 17th and 18th centuries. It was rebuilt between 1693 and 1696, with eight buttresses and a new classical facade that can still be seen today. It is organized around a Doric style portal, a sober order adapted to a male saint, crowned by an aedicule with a niche. The whole is flanked by two rectangular bays and pierced by an oculus in the centre of the pediment. The chapel adjoins a communal cemetery opened in 1864, thus perpetuating the tradition of burial of former bargemen Classified as a historical monument in 1983, it has been entirely restored. One can still see in the presbytery of the parish church the 17th century walnut statue of Saint Nicolas which was probably carried in procession during a sumptuous patronal feast that fell into disuse and was almost entirely secularized in the 19th century. It can be visited in summer as part of the tours in the little tourist train organized by the Tourist Office of Marignane. Source Patrick Varrot, art historian – February 2021
Deutsch
Die in "Saint-Joseph" umbenannte ehemalige Kapelle Saint-Nicolas befindet sich auf dem Weg nach Berre und zum Teich Sie war von Anfang an dem Schutzheiligen der Schiffer geweiht, einem Berufsstand, der in Marignane vom Mittelalter bis zum 17. Jahrhundert besonders mächtig war Sie wurde bereits 1143 erwähnt und war mit der Familie des Baux verbunden. Damit war sie die älteste der drei ländlichen Kapellen der Gegend. In der Kapelle tagte die Bruderschaft Saint-Nicolas, in der sich Seeleute zusammenfanden, die wie in allen Hafen- und Seestädten das Recht hatten, ihre Angehörigen in oder in der Nähe des Gebäudes zu beerdigen. In der Tat wurden hier einige archäologische Spuren von Gräbern entdeckt. Jahrhunderts in Marignane gefeiert wurde, wobei der Heilige Nikolaus sogar den alten Titel der Pfarrkirche Notre-Dame de Nazareth in den Schatten stellte Das Denkmal ist in seinen aufeinanderfolgenden Zuständen gut bekannt, mit seinem Mobiliar und seinen Verzierungen, die regelmäßig in den Berichten über die bischöflichen Besuche des 17. und 18. Es wurde zwischen 1693 und 1696 erneuert, von acht Strebepfeilern skandiert und mit einer neuen klassischen Fassade verkleidet, die noch heute zu sehen ist. Sie ist um ein Portal im dorischen Stil angeordnet, einer nüchternen Ordnung, die einem männlichen Heiligen angemessen ist, und wird von einer Ädikula mit Nische gekrönt. Das Ganze wird von zwei rechteckigen Buchten und einem Okulus in der Mitte des Giebels eingerahmt. Die Kapelle grenzt an einen Gemeindefriedhof, der 1864 eröffnet wurde und die Tradition der Bestattung von ehemaligen Schiffern fortsetzt Die Kapelle wurde 1983 unter Denkmalschutz gestellt und vollständig restauriert. Im Presbyterium der Pfarrkirche kann man noch die Walnussholzstatue des Heiligen Nikolaus aus dem 17. Jahrhundert sehen, die sich dort befand und wahrscheinlich anlässlich eines prunkvollen Patronatsfestes in Prozession getragen wurde, das außer Gebrauch kam und im 19. Jahrhundert fast vollständig säkularisiert wurde. Im Sommer kann man sie im Rahmen der vom Fremdenverkehrsamt Marignane organisierten Rundfahrten mit dem kleinen Touristenzug besichtigen. Quelle Patrick Varrot, Kunsthistoriker – Februar 2021
Dutch
De voormalige kapel Saint-Nicolas, omgedoopt tot "Saint-Joseph", ligt aan de weg naar Berre en de vijver Het was oorspronkelijk gewijd aan de patroonheilige van de schippers, een bijzonder machtige handel in Marignane van de middeleeuwen tot de 17e eeuw Er zijn sporen van terug te vinden vanaf 1143, verbonden met de familie Baux, en als zodanig blijft het de oudste van de drie plattelandskapellen in het gebied. Het was de zetel van de broederschap van Sint-Niklaas, waarin de zeelieden verenigd waren die, zoals in alle haven- en maritieme steden, het recht hadden om hun geliefden in het gebouw of in de buurt te begraven. Er zijn daar enkele archeologische sporen van begravingen ontdekt. Daar werd ook het patroonsfeest van 6 december gevierd, dat in Marignane van kracht was tot het begin van de 20e eeuw, waarbij Sint-Nicolaas zelfs de oude titel van de parochiekerk Notre-Dame de Nazareth verdrong Het monument is goed bekend volgens zijn opeenvolgende toestanden, waarbij het meubilair en de versieringen regelmatig worden beschreven in de verslagen van de bisschoppelijke bezoeken van de 17e en 18e eeuw. Het werd herbouwd tussen 1693 en 1696, met acht steunberen en een nieuwe klassieke gevel die nu nog te zien is. Het is georganiseerd rond een portaal in Dorische stijl, een sobere orde aangepast aan een mannelijke heilige, bekroond door een aedicula met een nis. Het geheel wordt geflankeerd door twee rechthoekige traveeën met een oculus in het midden van het fronton. De kapel grenst aan een in 1864 geopende gemeenschappelijke begraafplaats, waardoor de begrafenistraditie van de vroegere schippers wordt voortgezet Het is in 1983 op de monumentenlijst geplaatst en volledig gerestaureerd. In het presbyterium van de parochiekerk is nog steeds een 17e-eeuws notenhouten beeld van Sint-Nicolaas te zien, dat waarschijnlijk in processie werd gedragen tijdens een weelderig patroonsfeest dat in onbruik raakte en in de 19e eeuw vrijwel geheel geseculariseerd werd. Het kan in de zomer worden bezocht in het kader van de toeristische treinreizen die worden georganiseerd door het Office du Tourisme van Marignane. Bron Patrick Varrot, kunsthistoricus – februari 2021
Español
Rebautizada como "Saint-Joseph", la antigua capilla de Saint-Nicolas se encuentra en el camino hacia Berre y el estanque Originalmente estaba dedicada al patrón de los barqueros, un oficio especialmente poderoso en Marignane desde la Edad Media hasta el siglo XVII Se encuentran vestigios de ella ya en 1143, vinculados a la familia Baux, y como tal sigue siendo la más antigua de las tres capillas rurales de la zona. Era la sede de la cofradía de Saint-Nicolas, que reunía a los marinos que, como en todas las ciudades portuarias y marítimas, gozaban del derecho a enterrar a sus seres queridos en el edificio o en sus alrededores. Se han descubierto aquí algunos restos arqueológicos de enterramientos. También se celebraba aquí la fiesta patronal del 6 de diciembre, vigente en Marignane hasta principios del siglo XX, en la que San Nicolás llegó a eclipsar el antiguo título de la iglesia parroquial de Notre-Dame de Nazaret El monumento es bien conocido según sus sucesivos estados, con su mobiliario y ornamentos descritos regularmente en los informes de las visitas episcopales de los siglos XVII y XVIII. Fue reconstruida entre 1693 y 1696, con ocho contrafuertes y una nueva fachada clásica, que aún puede verse hoy en día. Se organiza en torno a un portal de estilo dórico, de orden sobrio y adaptado a un santo masculino, coronado por un edículo con hornacina. El conjunto está flanqueado por dos vanos rectangulares y perforado por un óculo en el centro del frontón. La capilla linda con un cementerio comunal inaugurado en 1864, perpetuando así la tradición funeraria de los antiguos barqueros Declarado monumento histórico en 1983, ha sido completamente restaurado. En el presbiterio de la iglesia parroquial todavía se puede ver una estatua de San Nicolás del siglo XVII, que probablemente fue llevada en procesión durante una suntuosa fiesta patronal que cayó en desuso y se secularizó casi por completo en el siglo XIX. Se puede visitar en verano en el marco de los recorridos del tren turístico que organiza la Oficina de Turismo de Marignane. Fuente Patrick Varrot, historiador del arte – Febrero 2021
Italiano
Rinominata "Saint-Joseph", l'antica cappella di Saint-Nicolas si trova sulla strada per Berre e lo stagno In origine era dedicata al santo patrono dei barcari, un mestiere particolarmente potente a Marignane dal Medioevo al XVII secolo Se ne trovano tracce già nel 1143, legate alla famiglia Baux, e come tale rimane la più antica delle tre cappelle rurali della zona. Era la sede della confraternita di Saint-Nicolas, che riuniva i marittimi che, come in tutte le città portuali e marittime, godevano del diritto di seppellire i propri cari nell'edificio o nelle vicinanze. Qui sono state scoperte alcune tracce archeologiche di sepolture. Qui si svolgeva anche la festa patronale del 6 dicembre, in vigore a Marignane fino all'inizio del XX secolo, con San Nicola che aveva addirittura eclissato l'antico titolo della chiesa parrocchiale di Notre-Dame de Nazareth Il monumento è ben noto in base ai suoi stati successivi, con i suoi arredi e ornamenti regolarmente descritti nelle relazioni delle visite episcopali del XVII e XVIII secolo. Fu ricostruita tra il 1693 e il 1696, con otto contrafforti e una nuova facciata classica, visibile ancora oggi. È organizzata attorno a un portale in stile dorico, un ordine sobrio adattato a un santo maschio, coronato da un'edicola con una nicchia. L'insieme è fiancheggiato da due campate rettangolari e trafitto da un oculo al centro del frontone. La cappella confina con un cimitero comunale aperto nel 1864, perpetuando così la tradizione di sepoltura degli ex barcarieri Classificato come monumento storico nel 1983, è stato completamente restaurato. Nel presbiterio della chiesa parrocchiale è ancora visibile una statua in noce del XVII secolo raffigurante San Nicola, che probabilmente veniva portata in processione durante una sontuosa festa patronale, caduta in disuso e quasi completamente secolarizzata nel XIX secolo. Può essere visitato in estate nell'ambito dei tour turistici in treno organizzati dall'Ufficio del Turismo di Marignane. Fonte Patrick Varrot, storico dell'arte – febbraio 2021