CHAPELLE ET SOURCE DE MONTEGOUTTE – Saint-Léonard

Un certain jour d'une époque si lointaine que la date s'en est perdue, un des bûcherons qui travaillait en cet endroit où s'élève la chapelle trouva dans le coeur d'un sapin qu'il venait d'abattre une statue de la Sainte Vierge. Il se l'approprie et l'emporte chez lui. Quelle surprise en découvrant le lendemain matin que la Vierge a disparu ! Durant cette nuit, sa femme et sa fille sont devenues aveugles. Dans son trouble, le bûcheron retourne à la hâte dans la forêt et retrouve la statuette à son endroit initial. A ses pieds, une source jusqu'alors inconnue avait apparu. Pensant alors qu'il a été aveuglé par l'égoïsme en voulant la statue pour lui tout seul, il guide sa femme et ses filles aux pieds de la Vierge. Elles se lavent alors les yeux avec l'eau de la nouvelle source et recouvrent aussitôt la vue ! On accourt alors des environs pour vénérer la Vierge et se laver à l'eau claire. Le bûcheron éleva lui-même la chapelle et plaça la statue dans une niche en écorce pour rappeler où elle a été trouvée.

On a certain day from a time so remote that the date has been lost, one of the lumberjacks who worked in the place where the chapel stands found in the heart of a fir tree that he had just felled a statue of the Blessed Virgin. He appropriated it and took it home with him. What a surprise when he discovered the next morning that the Virgin had disappeared! During that night, his wife and daughter went blind. In his turmoil, the woodcutter hurriedly returned to the forest and found the statuette in its original place At his feet, a hitherto unknown spring had appeared Thinking then that he had been blinded by selfishness in wanting the statue for himself alone, he guides his wife and daughters to the feet of the Virgin. They then wash their eyes with the water from the new spring and immediately regained their sight! They then run from the surroundings to venerate the Virgin and wash themselves with clear water. The woodcutter himself raised the chapel and placed the statue in a bark niche as a reminder of where it was found.

An einem bestimmten Tag vor so langer Zeit, dass das Datum verloren gegangen ist, fand einer der Holzfäller, die an dem Ort arbeiteten, an dem die Kapelle steht, im Herzen einer Tanne, die er gerade gefällt hatte, eine Statue der Heiligen Jungfrau. Er eignete sie sich an und nahm sie mit nach Hause. Wie überrascht war er, als er am nächsten Morgen feststellte, dass die Muttergottes verschwunden war In der Nacht sind seine Frau und seine Tochter erblindet. In seiner Verwirrung eilt der Holzfäller zurück in den Wald und findet die Statuette an ihrem ursprünglichen Platz Zu seinen Füßen war eine bis dahin unbekannte Quelle aufgetaucht Er dachte, er sei von Egoismus geblendet, weil er die Statue für sich allein haben wollte, und führte seine Frau und seine Töchter zu den Füßen der Jungfrau Maria. Sie wuschen sich mit dem Wasser aus der neuen Quelle die Augen und konnten sofort wieder sehen! Die Menschen kamen aus der ganzen Umgebung, um die Jungfrau Maria zu verehren und sich mit dem klaren Wasser zu waschen. Der Holzfäller errichtete die Kapelle selbst und stellte die Statue in eine Nische aus Baumrinde, um daran zu erinnern, wo sie gefunden wurde.

Op een dag, zo lang geleden dat de datum verloren is gegaan, vond een van de houthakkers die werkte in het gebied waar de kapel staat een beeldje van de Heilige Maagd in het hart van een dennenboom die hij net had geveld. Hij eigende zich het toe en nam het mee naar huis. Wat een verrassing toen hij de volgende ochtend ontdekte dat de maagd verdwenen was! Tijdens die nacht werden zijn vrouw en dochter verblind. In zijn verwarring keerde de houthakker haastig terug naar het bos en vond het beeld op zijn oorspronkelijke plaats Aan zijn voeten was een voorheen onbekende bron verschenen Omdat hij dacht dat hij verblind was door egoïsme door het beeld voor zichzelf te willen, leidde hij zijn vrouw en dochters naar de voeten van de Maagd. Zij wasten hun ogen met water uit de nieuwe bron en kregen onmiddellijk hun zicht terug! Mensen kwamen uit de omgeving om de Maagd te vereren en zich te wassen met schoon water. De houthakker bouwde zelf de kapel en plaatste het beeld in een schorsnis als herinnering aan de plaats waar het gevonden werd.

Un día, hace tanto tiempo que se ha perdido la fecha, uno de los leñadores que trabajaba en la zona donde se encuentra la capilla encontró una estatua de la Virgen en el corazón de un abeto que acababa de talar. Se lo apropió y se lo llevó a casa. ¡Qué sorpresa cuando descubrió a la mañana siguiente que la Virgen había desaparecido! Durante esa noche, su mujer y su hija quedaron ciegas. En su confusión, el leñador regresó apresuradamente al bosque y encontró la estatua en su lugar original A sus pies había aparecido un manantial hasta entonces desconocido Pensando que le había cegado el egoísmo al querer la estatua para él, condujo a su mujer y a sus hijas a los pies de la Virgen. Se lavaron los ojos con agua del nuevo manantial e inmediatamente recuperaron la vista La gente venía de los alrededores para venerar a la Virgen y lavarse con agua limpia. El propio leñador construyó la capilla y colocó la estatua en un nicho de corteza de árbol como recuerdo del lugar donde fue encontrada.

Un giorno, tanto tempo fa che la data è andata perduta, uno dei boscaioli che lavoravano nella zona dove sorge la cappella trovò una statua della Beata Vergine nel cuore di un abete che aveva appena abbattuto. Se ne appropriò e lo portò a casa. Che sorpresa quando la mattina dopo scoprì che la Vergine era scomparsa! Durante quella notte, la moglie e la figlia rimasero accecate. Confuso, il taglialegna si affrettò a tornare nella foresta e trovò la statua al suo posto Ai suoi piedi era apparsa una sorgente prima sconosciuta Pensando di essere stato accecato dall'egoismo nel volere la statua per sé, condusse la moglie e le figlie ai piedi della Vergine. Si lavarono gli occhi con l'acqua della nuova sorgente e recuperarono immediatamente la vista! La gente veniva dai dintorni per venerare la Vergine e lavarsi con acqua pulita. Il boscaiolo stesso costruì la cappella e collocò la statua in una nicchia di corteccia per ricordare il luogo del ritrovamento.