Chapelle et source de Montégoutte – Saint-Léonard

Chapelle construite en 1828 par Jean-Baptiste Grandhomme, elle aurait dû être démolie sur ordre du sous-inspecteur des forêts de Fraize, mais fut finalement conservée à la demande du conseil municipal de Saint-Léonard. Un jour, à une époque si lointaine que la date s’en est perdue, l’un des bûcherons qui travaillaient à l’endroit où s’élève aujourd’hui la chapelle trouva, dans le cœur d’un sapin qu’il venait d’abattre, une statue de la Sainte Vierge. Il se l’appropria et l’emporta chez lui. Quelle ne fut pas sa surprise de constater, le lendemain matin, que la Vierge avait disparu ! Durant la nuit, sa femme et sa fille étaient devenues aveugles. Troublé, le bûcheron retourna en hâte dans la forêt et retrouva la statuette à son emplacement d’origine. À ses pieds, une source jusqu’alors inconnue avait jailli. Pensant alors avoir été puni pour son égoïsme en voulant garder la statue pour lui seul, il conduisit sa femme et sa fille au pied de la Vierge. Elles se lavèrent les yeux avec l’eau de la nouvelle source et recouvrèrent aussitôt la vue. Dès lors, on accourut des environs pour vénérer la Vierge et se laver à l’eau claire. Le bûcheron érigea lui-même la chapelle et plaça la statue dans une niche d’écorce, afin de rappeler l’endroit où elle avait été découverte.

Built in 1828 by Jean-Baptiste Grandhomme, this chapel should have been demolished by order of the Fraize forestry sub-inspector, but was eventually retained at the request of the Saint-Léonard town council. One day, so long ago that the date has been lost, one of the lumberjacks working on the site where the chapel now stands found a statue of the Virgin Mary in the heart of a fir tree he had just felled. He grabbed it and took it home. He was surprised to discover the next morning that the Virgin had disappeared! During the night, his wife and daughter had gone blind. Disturbed, the woodcutter hurried back into the forest and found the statuette in its original location. At its feet, a hitherto unknown spring had gushed forth. Thinking he had been punished for his selfishness in keeping the statue for himself, he led his wife and daughter to the foot of the Virgin. They washed their eyes with water from the new spring and immediately regained their sight. From then on, people flocked from the surrounding area to venerate the Virgin and bathe in the clear water. The woodcutter himself erected the chapel and placed the statue in a bark niche, as a reminder of where she had been discovered.

Die 1828 von Jean-Baptiste Grandhomme errichtete Kapelle hätte auf Anordnung des Unterinspektors der Wälder von Fraize abgerissen werden sollen, wurde aber schließlich auf Antrag des Gemeinderats von Saint-Léonard erhalten. Eines Tages, vor so langer Zeit, dass das Datum verloren gegangen ist, fand einer der Holzfäller, die an der Stelle arbeiteten, an der heute die Kapelle steht, im Kern einer Tanne, die er gerade gefällt hatte, eine Statue der Heiligen Jungfrau Maria. Er nahm sie mit nach Hause. Er war überrascht, als er am nächsten Morgen feststellte, dass die Statue verschwunden war In der Nacht waren seine Frau und seine Tochter erblindet. Verwirrt eilte der Holzfäller zurück in den Wald und fand die Statuette an ihrem ursprünglichen Platz. Zu seinen Füßen war eine bis dahin unbekannte Quelle entsprungen. Er dachte, dass er für seinen Egoismus, die Statue für sich allein zu behalten, bestraft worden war, und führte seine Frau und seine Tochter zum Fuß der Jungfrau. Sie wuschen sich die Augen mit dem Wasser aus der neuen Quelle und erlangten sofort ihr Augenlicht zurück. Von da an kamen die Menschen aus der ganzen Umgebung, um die Jungfrau Maria zu verehren und sich mit dem klaren Wasser zu waschen. Der Holzfäller errichtete die Kapelle selbst und stellte die Statue in eine Nische aus Baumrinde, um an den Ort zu erinnern, an dem sie gefunden worden war.

Deze kapel werd in 1828 gebouwd door Jean-Baptiste Grandhomme en had moeten worden afgebroken op bevel van de inspecteur van bosbeheer van Fraize, maar werd uiteindelijk behouden op verzoek van het gemeentebestuur van Saint-Léonard. Op een dag, zo lang geleden dat de datum verloren is gegaan, vond een van de houthakkers die aan het werk was op de plek waar nu de kapel staat een Mariabeeldje in het hart van een dennenboom die hij net had geveld. Hij pakte het en nam het mee naar huis. Tot zijn verbazing ontdekte hij de volgende ochtend dat de Maagd verdwenen was! Tijdens de nacht waren zijn vrouw en dochter blind geworden. Verontrust haastte de houthakker zich terug naar het bos en vond het beeldje op zijn oorspronkelijke plaats. Aan zijn voeten ontsprong een tot dan toe onbekende bron. Toen hij dacht dat hij gestraft was voor zijn egoïsme omdat hij het beeldje voor zichzelf wilde houden, leidde hij zijn vrouw en dochter naar de voet van de Maagd. Ze wasten hun ogen met water uit de nieuwe bron en kregen onmiddellijk hun gezichtsvermogen terug. Vanaf dat moment stroomden mensen uit de omgeving toe om de Maagd te vereren en in het heldere water te baden. De houthakker richtte zelf de kapel op en plaatste het beeld in een nis van schors ter herinnering aan de plek waar het was ontdekt.

Construida en 1828 por Jean-Baptiste Grandhomme, esta capilla debería haber sido demolida por orden del subinspector forestal de Fraize, pero finalmente se conservó a petición del ayuntamiento de Saint-Léonard. Un día, hace tanto tiempo que se ha perdido la fecha, uno de los leñadores que trabajaba en el lugar donde ahora se alza la capilla encontró una estatua de la Virgen María en el corazón de un abeto que acababa de talar. La cogió y se la llevó a casa. A la mañana siguiente, descubrió con sorpresa que la Virgen había desaparecido Durante la noche, su mujer y su hija se habían quedado ciegas. Perturbado, el leñador se apresuró a volver al bosque y encontró la estatuilla en su lugar original. A sus pies brotaba un manantial desconocido hasta entonces. Pensando que había sido castigado por su egoísmo al querer quedarse con la estatuilla, condujo a su mujer y a su hija a los pies de la Virgen. Se lavaron los ojos con el agua del nuevo manantial y recuperaron inmediatamente la vista. A partir de entonces, la gente de los alrededores acudía en masa a venerar a la Virgen y bañarse en el agua cristalina. El propio leñador erigió la capilla y colocó la estatua en un nicho de corteza de árbol para conmemorar el lugar donde había sido descubierta.

Costruita nel 1828 da Jean-Baptiste Grandhomme, questa cappella avrebbe dovuto essere demolita su ordine del sottoispettore forestale di Fraize, ma è stata infine conservata su richiesta del comune di Saint-Léonard. Un giorno, tanto tempo fa che la data è andata perduta, uno dei boscaioli che lavoravano sul sito dove ora sorge la cappella trovò una statua della Vergine Maria nel cuore di un abete che aveva appena abbattuto. La prese e la portò a casa. La mattina dopo, con sorpresa, scoprì che la Vergine era scomparsa! Durante la notte, sua moglie e sua figlia erano diventate cieche. Turbato, il taglialegna si affrettò a tornare nel bosco e trovò la statuetta al suo posto. Ai suoi piedi era sgorgata una sorgente fino ad allora sconosciuta. Pensando di essere stato punito per il suo egoismo nel voler tenere la statua per sé, condusse la moglie e la figlia ai piedi della Vergine. Si lavarono gli occhi con l'acqua della nuova sorgente e recuperarono immediatamente la vista. Da allora, la gente accorse dai dintorni per venerare la Vergine e bagnarsi nell'acqua limpida. Il boscaiolo stesso eresse la cappella e collocò la statua in una nicchia di corteccia per ricordare il luogo in cui era stata scoperta.