Description
Depuis 1874, le site accueille les établissements Friquet, repris en 1888 par la Société de Forges de Sedan, puis en 1919 par les Aciéries de Longwy après la Première Guerre mondiale. Une centrale électrique y est construite en bord de Meuse. Après la Seconde Guerre mondiale, la société Lorraine-Escault exploite les fonderies, laminoirs et une nouvelle fabrique de tubes (1957). En 1966, Usinor et sa filiale Vallourec reprennent le site pour la production de gros tubes, avant l’arrêt des laminoirs. Vallourec reste actif jusqu’en 1986, remplacé ensuite par CEPIA et Ackers (1998), maintenant la fabrication de cylindres de laminoir.Le site, relié au réseau ferré, s’étend sur 100 hectares. Côté nord (Glaire), les halls de laminoirs possèdent une structure métallique bardée de tôle, avec lanterneaux pour l’éclairage. Un château d’eau et un bâtiment de maintenance en béton armé s’y ajoutent. Côté sud (Sedan), 72 000 m² de bâtiments de production abritent Ackers, tandis que l’avenue de la Marne conserve une conciergerie ornée d’un portail en fer forgé aux armoiries des Aciéries de Longwy.
English
Since 1874, the site has been home to the Friquet company, taken over in 1888 by Société de Forges de Sedan, then in 1919 by Aciéries de Longwy after the First World War. A power station was built on the banks of the Meuse. After the Second World War, the Lorraine-Escault company operated the foundries, rolling mills and a new tube mill (1957). In 1966, Usinor and its subsidiary Vallourec took over the site, producing large tubes before the rolling mills were shut down. Vallourec remained active until 1986, when it was replaced by CEPIA and Ackers (1998), now manufacturing rolling mill rolls. The site, linked to the rail network, covers 100 hectares. On the north side (Glaire), the rolling mill halls have a metal structure clad in sheet metal, with skylights for lighting. A water tower and a reinforced concrete maintenance building were also added. On the south side (Sedan), 72,000 m² of production buildings house Ackers, while the avenue de la Marne retains a conciergerie adorned with a wrought-iron gate bearing the Aciéries de Longwy coat of arms.
Deutsch
Seit 1874 befand sich auf dem Gelände die Firma Friquet, die 1888 von der Société de Forges de Sedan und nach dem Ersten Weltkrieg 1919 von den Aciéries de Longwy übernommen wurde. Am Ufer der Maas wurde dort ein Kraftwerk errichtet. Nach dem Zweiten Weltkrieg betrieb das Unternehmen Lorraine-Escault die Gießereien, Walzwerke und eine neue Rohrfabrik (1957). 1966 übernahmen Usinor und seine Tochtergesellschaft Vallourec den Standort für die Produktion von Großrohren, bevor die Walzwerke stillgelegt wurden. Vallourec blieb bis 1986 aktiv und wurde dann von CEPIA und Ackers (1998) ersetzt, die weiterhin Walzwerkswalzen herstellten.100 Hektar großes Gelände, das an das Eisenbahnnetz angeschlossen ist. Auf der Nordseite (Glaire) haben die Walzwerkhallen eine mit Blech verkleidete Metallstruktur mit Oberlichtern für die Beleuchtung. Hinzu kommen ein Wasserturm und ein Wartungsgebäude aus Stahlbeton. Auf der Südseite (Sedan) befinden sich 72.000 m² Produktionsgebäude von Ackers, während in der Avenue de la Marne ein Pförtnerhaus mit einem schmiedeeisernen Tor mit dem Wappen der Aciéries de Longwy erhalten ist.
Dutch
Sinds 1874 was de site de thuisbasis van het bedrijf Friquet, dat in 1888 werd overgenomen door de Société de Forges de Sedan en na de Eerste Wereldoorlog in 1919 door Aciéries de Longwy. Er werd een elektriciteitscentrale gebouwd op de oevers van de Maas. Na de Tweede Wereldoorlog exploiteerde het bedrijf Lorraine-Escault de gieterijen, walserijen en een nieuwe buizenfabriek (1957). In 1966 namen Usinor en haar dochter Vallourec de locatie over om grote buizen te produceren, voordat de walserijen werden gesloten. Vallourec bleef actief tot 1986, toen het werd vervangen door CEPIA en Ackers (1998), die de walsrollen bleven produceren. De site, die verbonden is met het spoorwegnet, beslaat 100 hectare. Aan de noordkant (Glaire) hebben de walshallen een metalen structuur bekleed met plaatstaal, met dakramen voor verlichting. Er is ook een watertoren en een onderhoudsgebouw in gewapend beton. Aan de zuidkant (Sedan) is Ackers gehuisvest in 72.000 m² productiegebouwen, terwijl de Avenue de la Marne nog steeds een conciërgewoning heeft met een smeedijzeren poort met het wapen van Aciéries de Longwy.
Español
Desde 1874, el emplazamiento alberga la empresa Friquet, que fue adquirida en 1888 por la Société de Forges de Sedan y, en 1919, por Aciéries de Longwy tras la Primera Guerra Mundial. Se construyó una central eléctrica a orillas del Mosa. Tras la Segunda Guerra Mundial, la sociedad Lorraine-Escault explotó las fundiciones, los trenes de laminación y una nueva fábrica de tubos (1957). En 1966, Usinor y su filial Vallourec se hicieron cargo de las instalaciones para producir tubos de gran tamaño, antes del cierre de los trenes de laminación. Vallourec permaneció activa hasta 1986, año en que fue sustituida por CEPIA y Ackers (1998), que siguieron fabricando rodillos de laminación. El emplazamiento, que está conectado a la red ferroviaria, ocupa 100 hectáreas. En el lado norte (Glaire), las naves de laminación tienen una estructura metálica revestida de chapa, con claraboyas para la iluminación. También hay una torre de agua y un edificio de mantenimiento de hormigón armado. En el lado sur (Sedan), 72.000 m² de edificios de producción albergan Ackers, mientras que en la avenida de la Marne se conserva una portería adornada con una verja de hierro forjado con el escudo de Aciéries de Longwy.
Italiano
Dal 1874, il sito è stato sede dell'azienda Friquet, rilevata nel 1888 dalla Société de Forges de Sedan e nel 1919 da Aciéries de Longwy dopo la Prima Guerra Mondiale. Sulle rive della Mosa fu costruita una centrale elettrica. Dopo la Seconda Guerra Mondiale, la società Lorraine-Escault gestì le fonderie, i laminatoi e una nuova fabbrica di tubi (1957). Nel 1966, Usinor e la sua filiale Vallourec rilevarono il sito per produrre tubi di grandi dimensioni, prima della chiusura dei laminatoi. Vallourec è rimasta attiva fino al 1986, quando è stata sostituita da CEPIA e Ackers (1998), che ha continuato a produrre rulli per laminatoi. Il sito, collegato alla rete ferroviaria, si estende su 100 ettari. Sul lato nord (Glaire), i capannoni del laminatoio hanno una struttura metallica rivestita in lamiera, con lucernari per l'illuminazione. Sono presenti anche una torre dell'acqua e un edificio di manutenzione in cemento armato. Sul lato sud (Sedan), 72.000 m² di edifici produttivi ospitano Ackers, mentre l'avenue de la Marne presenta ancora una casetta del custode ornata da un cancello in ferro battuto con lo stemma di Aciéries de Longwy.