Théâtre L'Empreinte : Rose – 02-03-2027 – Tulle

Invitation au voyage sur les hauts plateaux du Massif central ! Fred Pouget, musicien inventif du Maxiphone, connait bien le monde des musiques traditionnelles où il a fait ses armes. Pas étonnant alors qu’il s’attelle, dans ce Rose, nommé ainsi en référence au prénom d’une arrière-grande-tante danseuse, au répertoire du Massif central — celui très précis des Monédières en Corrèze et du plateau de l’Artense en Auvergne —, avec le violon populaire comme figure musicale centrale. Aux côtés de Romain « Wilton » Maurel, il déploie ces musiques, les étire et les fait résonner dans le corps de trois danseuses. La bourrée, en point d’appui, n’en sera que mieux détournée. Et les rythmiques auvergnates dériveront vers de nouveaux horizons jazz et électro. Quant à la forme, ce ne sera ni un bal, ni un concert, mais un objet curieux tissé de libertés, d’improvisation et d’élans collectifs.

An invitation to journey through the high plateaus of the Massif Central! Fred Pouget, an inventive musician who plays the Maxiphone, is well-versed in the world of traditional music, where he cut his teeth. It’s no surprise, then, that in this album, *Rose*—named after the first name of a great-great-aunt who was a dancer—he delves into the repertoire of the Massif Central… specifically that of the Monédières in Corrèze and the Artense Plateau in Auvergne—with the folk violin as the central musical figure. Alongside Romain “Wilton” Maurel, he unfolds these pieces, stretches them out, and makes them resonate through the bodies of three dancers. The bourrée, serving as a foundation, will be all the more effectively reimagined. And the Auvergne rhythms will drift toward new horizons in jazz and electro. As for the format, it will be neither a dance party nor a concert, but a curious creation woven from freedom, improvisation, and collective energy.

Eine Einladung zu einer Reise in die Hochebenen des Zentralmassivs! Fred Pouget, ein einfallsreicher Maxiphone-Musiker, kennt sich bestens in der Welt der traditionellen Musik aus, in der er seine Sporen verdient hat. Kein Wunder also, dass er sich in diesem Album „Rose“ – benannt nach dem Vornamen einer Urgroßtante, die Tänzerin war – dem Repertoire des Zentralmassivs widmet … dem ganz spezifischen Repertoire der Monédières in der Corrèze und des Plateaus von Artense in der Auvergne?, wobei die Volksgeige als musikalische Zentrale fungiert. An der Seite von Romain „Wilton“ Maurel entfaltet er diese Musik, dehnt sie aus und lässt sie im Körper dreier Tänzerinnen widerhallen. Die „Bourrée“ als Ausgangspunkt wird dadurch nur noch besser neu interpretiert. Und die Rhythmen der Auvergne werden in neue Jazz- und Elektro-Horizonte abdriften. Was die Form betrifft, so wird es weder ein Ball noch ein Konzert sein, sondern ein kurioses Gebilde aus Freiheiten, Improvisation und kollektiven Impulsen.

Een uitnodiging voor een reis naar de hoogvlakten van het Centraal Massief! Fred Pouget, de vindingrijke muzikant die de Maxiphone bespeelt, is goed thuis in de wereld van de traditionele muziek, waar hij zijn sporen heeft verdiend. Het is dan ook geen wonder dat hij zich in dit album *Rose* – zo genoemd naar de voornaam van een achtergroottante die danseres was – verdiept in het repertoire van het Centraal Massief… het zeer specifieke repertoire van de Monédières in Corrèze en het plateau van l’Artense in de Auvergne?, met de volksviool als centraal muzikaal element. Samen met Romain %AB Wilton %BB Maurel ontvouwt hij deze muziek, rekt hij ze uit en laat hij ze weerklinken in de lichamen van drie danseressen. De bourrée, als uitgangspunt, zal hierdoor des te beter worden omgevormd. En de ritmes uit de Auvergne zullen afdrijven naar nieuwe horizonten van jazz en electro. Wat de vorm betreft: het wordt noch een bal, noch een concert, maar een merkwaardig geheel, geweven uit vrijheid, improvisatie en collectieve impulsen.

¡Una invitación a viajar por las altas mesetas del Macizo Central! Fred Pouget, un músico creativo que toca el «Maxiphone», conoce bien el mundo de la música tradicional, donde se forjó su carrera. No es de extrañar, pues, que en este álbum, titulado «Rose» en referencia al nombre de una tía-abuela bailarina, se adentre en el repertorio del Macizo Central… ese tan concreto de los Monédiers, en Corrèze, y de la meseta de l’Artense, en Auvernia?, con el violín popular como figura musical central. Junto a Romain «Wilton» Maurel, despliega estas músicas, las estira y las hace resonar en el cuerpo de tres bailarinas. La «bourrée», como punto de apoyo, se reinterpretará de la mejor manera posible. Y los ritmos de Auvernia derivarán hacia nuevos horizontes de jazz y música electrónica. En cuanto a la forma, no será ni un baile ni un concierto, sino un curioso entramado de libertades, improvisación e impulso colectivo.

Un invito a un viaggio sugli altipiani del Massiccio Centrale! Fred Pouget, musicista creativo e suonatore di Maxiphone, conosce bene il mondo della musica tradizionale, dove ha mosso i primi passi. Non sorprende quindi che, in questo album intitolato «Rose» – nome che fa riferimento al nome di una prozia ballerina – si dedichi al repertorio del Massiccio Centrale… quello ben preciso dei Monédiers in Corrèze e dell’altopiano dell’Artense in Alvernia?, con il violino popolare come figura musicale centrale. Al fianco di Romain %AB Wilton %BB Maurel, sviluppa queste musiche, le distende e le fa risuonare nei corpi di tre ballerine. La bourrée, come punto d’appoggio, ne risulterà ancora più rivisitata. E i ritmi dell’Alvernia si dirigeranno verso nuovi orizzonti jazz ed electro. Per quanto riguarda la forma, non si tratterà né di un ballo né di un concerto, ma di un oggetto curioso intessuto di libertà, improvvisazione e slanci collettivi.