Théâtre – Combats – 19-05-2025 – Savignies

Quatre jeunes interprètes dans une fiction questionnant la notion de jeu et la matière de l’instant avec un sens du cocasse qui frôle parfois l’absurde. Un spectacle plein d’humour dont l’enjeu est simple : quatre personnes, trois femmes et un homme, se confient leurs états d’âmes, leurs appréhensions et leurs doutes, ce qui les motive et les freine, dans une chorégraphie verbale virevoltante. Les points de départ de ces discussions endiablées sont futiles : que provoque, pour quelqu’un qui aime boire son café sucré, le fait de devoir le boire sans sucre ? Comment fait-il avec sa frustration, comment la partage-t-il avec d’autres ? Ces situations banales s’enchaînent, rebondissent, appellent des résolutions loufoques, se transforment en nouveaux quiproquos. Mine de rien, sous des dehors badins, le spectacle soulève les questions essentielles du vivre ensemble, voire de la démocratie.

Four young performers in a fiction that questions the notion of play and the material of the moment, with a sense of the comical that sometimes verges on the absurd. A humorous show with a simple stakes: four people, three women and one man, confide their states of mind, their apprehensions and doubts, what motivates them and what holds them back, in a twirling verbal choreography. The starting points for these frenzied discussions are trivial: what does it mean for someone who likes his coffee sweet to have to drink it without sugar? How does he deal with his frustration, how does he share it with others? These banal situations follow one another, bounce off one another, call for zany resolutions, and turn into new misunderstandings. In all seriousness, the show raises essential questions about living together, and even about democracy.

Vier junge Darsteller in einer Fiktion, die den Begriff des Spiels und die Materie des Augenblicks mit einem Sinn für das Komische, das manchmal ans Absurde grenzt, in Frage stellt. Ein humorvolles Stück mit einer einfachen Aufgabe: Vier Personen, drei Frauen und ein Mann, erzählen sich in einer flirrenden verbalen Choreographie ihre Stimmungen, ihre Befürchtungen und Zweifel, was sie motiviert und was sie bremst. Die Ausgangspunkte für diese wilden Diskussionen sind belanglos: Wie fühlt sich jemand, der seinen Kaffee gerne süß trinkt,, wenn er ihn ohne Zucker trinken muss? Wie geht er mit seinem Frust um, wie teilt er ihn mit anderen? Diese banalen Situationen werden miteinander verknüpft, prallen ab, führen zu verrückten Lösungen und verwandeln sich in neue Missverständnisse. Das Stück wirft unter dem scherzhaften Deckmantel die wesentlichen Fragen des Zusammenlebens und der Demokratie auf.

Vier jonge performers in een drama dat het begrip spel en de materie van het moment in vraag stelt met een gevoel voor het komische dat soms grenst aan het absurde. Het is een humoristische voorstelling met een eenvoudig uitgangspunt: vier mensen, drie vrouwen en een man, delen hun gevoelens, angsten en twijfels, wat hen motiveert en wat hen tegenhoudt, in een wervelende verbale choreografie. De uitgangspunten voor deze uitzinnige discussies zijn triviaal: wat betekent het voor iemand die zijn koffie graag zoet drinkt om deze zonder suiker te moeten drinken? Hoe gaat hij om met zijn frustratie, hoe deelt hij die met anderen? Deze alledaagse situaties volgen elkaar op, stuiteren op elkaar, leiden tot gekke oplossingen en nieuwe misverstanden. In alle ernst, onder de luchtige buitenkant werpt de show essentiële vragen op over samenleven en zelfs over democratie.

Cuatro jóvenes intérpretes en un drama que cuestiona la noción de juego y el material del momento con un sentido de lo cómico que a veces roza lo absurdo. Es un espectáculo humorístico con una premisa sencilla: cuatro personas, tres mujeres y un hombre, comparten sus sentimientos, aprensiones y dudas, lo que les motiva y lo que les frena, en una coreografía verbal giratoria. Los puntos de partida de estas frenéticas discusiones son triviales: ¿qué significa para alguien a quien le gusta el café dulce tener que tomarlo sin azúcar? ¿Cómo gestiona su frustración, cómo la comparte con los demás? Estas situaciones mundanas se desarrollan una tras otra, rebotando unas contra otras, dando lugar a resoluciones estrafalarias y a nuevos malentendidos. Con toda seriedad, bajo su apariencia desenfadada, el espectáculo plantea cuestiones esenciales sobre la convivencia, e incluso sobre la democracia.

Quattro giovani interpreti in un dramma che mette in discussione la nozione di gioco e il materiale del momento con un senso del comico che a volte sfiora l'assurdo. È uno spettacolo umoristico con una premessa semplice: quattro persone, tre donne e un uomo, condividono i loro sentimenti, le loro apprensioni e i loro dubbi, ciò che li motiva e ciò che li trattiene, in una coreografia verbale roteante. I punti di partenza di queste frenetiche discussioni sono banali: cosa significa per chi ama il caffè dolce doverlo bere senza zucchero? Come affronta la sua frustrazione, come la condivide con gli altri? Queste situazioni banali si susseguono una dopo l'altra, rimbalzando l'una sull'altra, portando a risoluzioni strampalate e a nuovi malintesi. In tutta serietà, sotto il suo aspetto scanzonato, lo spettacolo solleva domande essenziali sulla convivenza e persino sulla democrazia.