Stephan Eicher – 11-03-2027 – Yutz

« Au cours de mes 40 années en tant que musicien itinérant, j’ai appris que les théâtres sont de bons endroits pour exercer cet acte à la fois excitant et effrayant qui est de monter sur scène devant un public. Je sais qu’il y a un rideau rouge et lourd qui étouffe la rumeur du monde extérieur et ses actualités sans fin ; qu’il y a un public qui s’est soigneusement préparé pour ce rendez-vous et amène le plus précieux des biens : son attention ! » Stephan Eicher Stephan Eicher avait depuis longtemps envie de prolonger le temps de la scène, au-delà d’une soirée de concert. Il avait des envies de théâtre. Il a donc créé ce seul en scène, à mi-chemin entre concert solo chanté et monologue parlé, dans lequel il revisite ses plus grands tubes. Un seul en scène magnifique et audacieux.

%AB Over the course of my 40 years as a traveling musician, I’ve learned that theaters are good places to practice that both exciting and frightening act of stepping onto the stage in front of an audience. I know there’s a heavy red curtain that muffles the clamor of the outside world and its endless news; that there is an audience that has carefully prepared for this event and brings the most precious of gifts: its attention! %BB Stephan Eicher Stephan Eicher had long wanted to extend his time on stage beyond a single concert evening. He had a desire to explore theater. So he created this one-man show—halfway between a solo singing concert and a spoken monologue—in which he revisits his greatest hits. A magnificent and daring one-man show.

%AB In meinen 40 Jahren als Wandermusiker habe ich gelernt, dass Theater gute Orte sind, um diese zugleich aufregende und beängstigende Herausforderung zu meistern, vor einem Publikum auf die Bühne zu treten. Ich weiß, dass es einen schweren roten Vorhang gibt, der den Lärm der Außenwelt und ihre endlosen Nachrichten dämpft; dass es ein Publikum gibt, das sich sorgfältig auf dieses Treffen vorbereitet hat und das wertvollste Gut mitbringt: seine Aufmerksamkeit! %BB Stephan Eicher Stephan Eicher hatte schon lange den Wunsch, die Zeit auf der Bühne über einen Konzertabend hinaus zu verlängern. Er sehnte sich nach Theater. Deshalb hat er dieses Solo-Stück geschaffen, das auf halbem Weg zwischen einem gesungenen Solo-Konzert und einem gesprochenen Monolog liegt und in dem er seine größten Hits neu interpretiert. Ein großartiges und gewagtes Solo-Stück.

%AB In de loop van mijn 40 jaar als rondreizend muzikant heb ik geleerd dat theaters goede plekken zijn om die zowel opwindende als beangstigende daad te beoefenen: het podium betreden voor een publiek. Ik weet dat er een zwaar rood gordijn is dat het geroezemoes van de buitenwereld en het eindeloze nieuws van buitenaf dempt; dat er een publiek is dat zich zorgvuldig op deze ontmoeting heeft voorbereid en het kostbaarste bezit meebrengt: zijn aandacht! %BB Stephan Eicher Stephan Eicher wilde al lang de tijd op het podium verlengen, verder dan één concertavond. Hij had zin in theater. Daarom heeft hij deze solovoorstelling gecreëerd, die het midden houdt tussen een zangconcert en een gesproken monoloog, waarin hij zijn grootste hits opnieuw ten gehore brengt. Een prachtige en gedurfde solovoorstelling.

%AB A lo largo de mis 40 años como músico itinerante, he aprendido que los teatros son buenos lugares para practicar ese acto, a la vez emocionante y aterrador, que es subir al escenario ante un público. Sé que hay un telón rojo y pesado que ahoga el murmullo del mundo exterior y sus interminables noticias; que hay un público que se ha preparado minuciosamente para esta cita y aporta lo más preciado que tiene: ¡su atención! %BB Stephan Eicher Stephan Eicher llevaba mucho tiempo deseando prolongar el tiempo en el escenario, más allá de una noche de concierto. Tenía ganas de teatro. Por eso ha creado este espectáculo en solitario, a medio camino entre un concierto en solitario y un monólogo hablado, en el que repasa sus mayores éxitos. Un espectáculo en solitario magnífico y atrevido.

%AB Nel corso dei miei 40 anni come musicista itinerante, ho imparato che i teatri sono luoghi ideali per cimentarsi in quell’atto al tempo stesso emozionante e spaventoso che è salire sul palco davanti a un pubblico. So che c’è un sipario rosso e pesante che attutisce il frastuono del mondo esterno e delle sue infinite notizie; che c’è un pubblico che si è preparato con cura per questo appuntamento e porta con sé il bene più prezioso: la sua attenzione! %BB Stephan Eicher Stephan Eicher desiderava da tempo prolungare il tempo trascorso sul palco, oltre la durata di una serata di concerto. Aveva voglia di teatro. Ha quindi creato questo spettacolo in solitaria, a metà strada tra un concerto solista cantato e un monologo recitato, in cui rivisita i suoi più grandi successi. Uno spettacolo in solitaria magnifico e audace.