Description
Installé sous sa tente, un vétéran de la bataille d’Hastings raconte le déroulement de l’une des batailles les plus longues, acharnées et décisives de l’histoire. Guillaume a attendu sur les plages normandes. Il a attendu de rassembler une flotte assez nombreuse. Il a attendu que son armée soit suffisamment entraînée, que les différentes unités soient capables de se soutenir entre elles, malgré des langues différentes (Normands, Bretons, Francs, Flamands).
Il a surtout attendu que les vents soient favorables — les vents qui pousseraient les bateaux vers les côtes saxonnes, vers la baie de Pevensey.
Les vents du destin, ceux-là mêmes qui ont conduit Harald Hardrada, roi de Norvège et autre prétendant au trône d'Angleterre, à une fin funeste près de York, lors de la bataille du pont de Stamford. Guillaume sait que son adversaire, Harold Godwinson l’usurpateur, a dû chevaucher jours et nuits avec ses huscarls pour surprendre l’armée scandinave et l’anéantir. Mais Harold y a laissé bon nombre de ses valeureux soldats.
Désormais, alors qu’il redescend vers le sud pour barrer la route de Londres à Guillaume, son élite est réduite à une garde rapprochée exténuée.
Il devra compter sur la solidité du mur de boucliers des paysans du Sussex et du Kent. Guillaume a assez attendu. Le moment est venu.
English
From his tent, a veteran of the Battle of Hastings recounts one of the longest, fiercest and most decisive battles in history. William waited on the beaches of Normandy. He waited to assemble a large enough fleet. He waited for his army to be sufficiently trained, for the different units to be able to support each other, despite their different languages (Normans, Bretons, Franks, Flemish).
Above all, he waited for the winds to be favorable? winds that would push the ships towards the Saxon coast, towards Pevensey Bay.
The winds of destiny, the same ones that had brought Harald Hardrada, King of Norway and another pretender to the throne of England, to a disastrous end near York, at the Battle of Stamford Bridge. William knows that his adversary, the usurper Harold Godwinson, must have ridden day and night with his huskies to surprise and annihilate the Norse army. But Harold lost many of his valiant soldiers.
Now, as he heads south to block William?s path to London, his elite is reduced to an exhausted bodyguard.
He will have to rely on the solid shield wall of the peasants of Sussex and Kent. William has waited long enough. The time has come.
Deutsch
Ein Veteran der Schlacht von Hastings sitzt in seinem Zelt und berichtet über den Verlauf einer der längsten, erbittertsten und entscheidendsten Schlachten der Geschichte. Wilhelm wartete an den Stränden der Normandie. Er wartete darauf, eine ausreichend große Flotte zusammenzustellen. Er wartete darauf, dass seine Armee ausreichend ausgebildet war, dass die verschiedenen Einheiten in der Lage waren, sich trotz unterschiedlicher Sprachen (Normannen, Bretonen, Franken, Flamen) gegenseitig zu unterstützen.
Vor allem aber wartete er auf günstige Winde ? die Winde, die die Schiffe in Richtung der sächsischen Küste, in Richtung der Bucht von Pevensey, treiben würden.
Die Winde des Schicksals, dieselben Winde, die Harald Hardrada, den König von Norwegen und einen weiteren Anwärter auf den englischen Thron, in der Nähe von York in der Schlacht an der Stamford Bridge zu einem schlimmen Ende führten. Wilhelm weiß, dass sein Gegner, Harold Godwinson, der Usurpator, mit seinen Huscarls Tag und Nacht reiten musste, um die skandinavische Armee zu überraschen und zu vernichten. Doch Harold ließ viele seiner tapferen Soldaten zurück.
Als er nun nach Süden reitet, um Wilhelm den Weg nach London zu versperren, ist seine Elite auf eine erschöpfte Leibgarde zusammengeschrumpft.
Er muss sich auf die Stärke der Schildmauer der Bauern von Sussex und Kent verlassen. Wilhelm hat lange genug gewartet. Der Zeitpunkt ist gekommen.
Dutch
Vanuit zijn tent vertelt een veteraan van de Slag bij Hastings het verhaal van een van de langste, hevigste en meest beslissende veldslagen uit de geschiedenis. Willem wachtte op de stranden van Normandië. Hij wachtte tot hij een vloot had die groot genoeg was. Hij wachtte tot zijn leger voldoende getraind was, tot de verschillende eenheden elkaar konden steunen, ondanks hun verschillende talen (Normandiërs, Bretoenen, Franken, Vlamingen).
Bovenal wachtte hij op gunstige winden, winden die de schepen in de richting van de Saksische kust zouden duwen, in de richting van Pevensey Bay.
De winden van het lot, dezelfde winden die Harald Hardrada, koning van Noorwegen en een andere pretendent op de troon van Engeland, tot een rampzalig einde hadden gebracht in de buurt van York, in de Slag bij Stamford Bridge. William weet dat zijn tegenstander, de usurpator Harold Godwinson, dag en nacht met zijn husky's moest rijden om het Noorse leger te verrassen en te vernietigen. Maar Harold verloor daarbij veel van zijn dappere soldaten.
Nu hij naar het zuiden trekt om William de weg naar Londen te versperren, is zijn elite gereduceerd tot een uitgeputte lijfwacht.
Hij zal moeten vertrouwen op de solide schildmuur van de boeren van Sussex en Kent. William heeft lang genoeg gewacht. De tijd is gekomen.
Español
Desde su tienda, un veterano de la batalla de Hastings relata la historia de una de las batallas más largas, feroces y decisivas de la historia. Guillermo esperó en las playas de Normandía. Esperó a reunir una flota lo suficientemente grande. Esperó a que su ejército estuviera suficientemente entrenado, a que las diferentes unidades fueran capaces de apoyarse mutuamente, a pesar de sus diferentes lenguas (normandos, bretones, francos, flamencos).
Sobre todo, esperó a que los vientos fueran favorables… vientos que empujaran a los barcos hacia la costa sajona, hacia la bahía de Pevensey.
Los vientos del destino, los mismos que habían llevado a Harald Hardrada, rey de Noruega y otro pretendiente al trono de Inglaterra, a un final desastroso cerca de York, en la batalla de Stamford Bridge. Guillermo sabe que su adversario, el usurpador Harold Godwinson, tuvo que cabalgar día y noche con sus huskies para sorprender y aniquilar al ejército nórdico. Pero Harold perdió a muchos de sus valientes soldados en el proceso.
Ahora, mientras se dirige hacia el sur para bloquear el camino de Guillermo hacia Londres, su élite se reduce a una exhausta escolta.
Tendrá que confiar en la sólida muralla de escudos de los campesinos de Sussex y Kent. Guillermo ha esperado lo suficiente. Ha llegado el momento.
Italiano
Dalla sua tenda, un veterano della battaglia di Hastings racconta la storia di una delle battaglie più lunghe, feroci e decisive della storia. Guglielmo aspettò sulle spiagge della Normandia. Aspettò di mettere insieme una flotta abbastanza grande. Aspettò che il suo esercito fosse sufficientemente addestrato, che le diverse unità fossero in grado di sostenersi a vicenda, nonostante le loro lingue diverse (normanni, bretoni, franchi, fiamminghi).
Soprattutto, aspettava che i venti fossero favorevoli? Venti che avrebbero spinto le navi verso la costa sassone, verso Pevensey Bay.
I venti del destino, gli stessi che avevano portato Harald Hardrada, re di Norvegia e altro pretendente al trono d'Inghilterra, a una fine disastrosa vicino a York, nella battaglia di Stamford Bridge. Guglielmo sa che il suo avversario, l'usurpatore Harold Godwinson, ha dovuto cavalcare giorno e notte con i suoi husky per sorprendere e annientare l'esercito norreno. Ma Harold perse molti dei suoi coraggiosi soldati nel processo.
Ora, mentre si dirige verso sud per bloccare il cammino di Guglielmo verso Londra, la sua élite è ridotta a una guardia del corpo esausta.
Dovrà affidarsi al solido muro di scudi dei contadini del Sussex e del Kent. Guglielmo ha aspettato abbastanza. Il momento è arrivato.