Odyssée – VOLATILE OMBRE – 25-02-2026 – Périgueux

L’oiseau est partout, à la ville comme à la campagne, porteur de poésie, diversité de formes, de couleurs et de chants. Bien souvent, l’oiseau, c’est celui qu’on entend avant de le voir. Ce spectacle poétique, non narratif, est une ode à la nature. On contemple, on écoute. Se dessine le lit d’une rivière, une canopée, un sous-bois. Partout les chants résonnent, se répondent, se font échos. On voit les pattes d’un très grand échassier vues sous l’eau, une poule d’eau avec son bec-peintures de guerre promène ses petits dans une ambiance Far West, une huppe mélancolique joue du violoncelle… Dans ce spectacle immersif le son est spatialisé en quadriphonie, la lumière de l’écran est enveloppante et des barres sensorielles vibrent dans le parterre de spectateurs, leur permettant de “toucher le son”.

Birds are everywhere, in town and country, poetic bearers of diversity of form, color and song. Very often, is the bird we hear before we see it. This poetic, non-narrative show is an ode to nature. We contemplate, we listen. A river bed, a canopy, an undergrowth take shape. Everywhere, songs echo, echo, echo. We see the legs of a very large wader seen underwater, a moorhen with her war paint beak walks her young in a Far West atmosphere, a melancholy hoopoe plays the cello… In this immersive show, the sound is spatialised in quadraphony, the light from the screen is enveloping and sensory bars vibrate in the audience , allowing them to “touch the sound”.

Der Vogel ist überall, in der Stadt und auf dem Land, ein Träger der Poesie, vielfalt an Formen, Farben und Gesängen. Oft ist der Vogel, ist der, den man hört, bevor man ihn sieht. Diese poetische, nicht narrative Aufführung ist eine Ode an die Natur. Man betrachtet, man hört zu. Es zeichnet sich ein Flussbett, ein Baumkronendach, ein Unterholz ab. Überall ertönen die Gesänge, antworten sich, bilden ein Echo. Man sieht die beine eines sehr großen Stelzvogels unter Wasser, ein Teichhuhn mit seinem "Kuckuck" schnabel mit Kriegsbemalung, der seine Jungen in einer Wildwest-Atmosphäre spazieren führt, ein melancholischer Wiedehopf spielt Cello… In dieser immersiven Show ist der Ton quadrophonisch verteilt, das Licht die Leinwand umhüllt die Zuschauer und im Parkett vibrieren Sinnesbalken die Zuschauer können den Klang berühren.

Vogels zijn overal, in de stad en op het platteland, en brengen poëzie tot leven, een diversiteit aan vormen, kleuren en liederen. Heel vaak is de vogel degene die je hoort voordat je hem ziet. Deze poëtische, non-narratieve voorstelling is een ode aan de natuur. We contempleren, we luisteren. Een rivierbedding, een bladerdak, een ondergroei. Overal weerklinken de liederen. Je kunt de de poten van een hele grote waadvogel onder water zien, een waterhoen met zijn snavel een waterhoen met haar oorlogsverf snavel wandelt met haar jongen in een Far West sfeer, een melancholische hop speelt cello… In deze meeslepende voorstelling is het geluid ruimtelijk in quadrofonisch en trillen zintuiglijke tralies in de stoelen van het publiek, waardoor ze het publiek kunnen ervaren het publiek, waardoor ze het geluid kunnen "aanraken".

Los pájaros están por todas partes, en la ciudad y en el campo, poéticos portadores de diversidad de formas, colores y cantos. Muy a menudo, el pájaro es el que oímos antes de verlo. Este espectáculo poético y no narrativo es una oda a la naturaleza. Contemplamos, escuchamos. El lecho de un río, un dosel, un sotobosque. Por todas partes, las canciones resuenan, resuenan, resuenan. Vemos las patas de una zancuda muy grande vista bajo el agua, una gallineta común con su pico de pintura de guerra pasea a sus crías en un ambiente del Lejano Oeste, una abubilla melancólica toca el violonchelo… En este espectáculo inmersivo, el sonido se espacializa en cuadrafonía, la luz de la pantalla es envolvente y las barras sensoriales vibran en el público , permitiéndole «tocar el sonido».

Gli uccelli sono ovunque, in città e in campagna, e danno vita alla poesia, una diversità di forme, colori e canti. Molto spesso, l'uccello è quello che si sente prima di vederlo. Questo spettacolo poetico e non narrativo è un'ode alla natura. Contempliamo, ascoltiamo. Il letto di un fiume, una tettoia, un sottobosco. Ovunque le canzoni riecheggiano, riecheggiano, riecheggiano. Si possono vedere le le zampe di un grosso trampoliere visto sott'acqua, una gallinella d'acqua con il suo becco una gallinella d'acqua con il suo becco color guerra porta a spasso i suoi piccoli in un'atmosfera da Far West, un'upupa malinconica suona il violoncello… In questo spettacolo immersivo, il suono è spazializzato in quadrifonia e le barre sensoriali vibrano sulle poltrone degli spettatori, consentendo loro di sperimentare il pubblico, permettendo loro di "fare esperienza" il pubblico, permettendogli di "toccare il suono".