Description
« Comment les enfants et les animaux se libèrent-ils d’un monde en
cendres ? »
Une nuit au clair de lune. Une nature envoûtante, les restes enfumés de ce qui
était autrefois une luxuriante forêt. Une jeune fille, Plume. Dans un clair-obscur,
sa présence se mêle à celle d’un oiseau. Au loin, se font entendre les bruits
d’une ville et sa périphérie – ce qu’elle a laissé derrière elle, un matin. Comme
la totalité de la jeunesse, elle a fui sa maison. Les cours de récréation se sont
vidées des rires juvéniles et avec eux, la notion d’avenir s’est envolée. Plume
avance. Seule. Elle a quitté la marche et va à contre-courant de sa génération.
C’est un vieil homme qui nous conte ces faits, à savoir ce qui a motivé le départ
et vers où mène l’exil de l’une, l’exode des autres. La dimension collective et la
dimension intime s’entremêlent dans cette épopée en quête d’une terre rêvée.
English
“How do children and animals free themselves from a world in
ashes?”
A moonlit night. Bewitching nature, the smoky remains of what
was once a lush forest. A young girl, Plume. In chiaroscuro,
her presence mingles with that of a bird. In the distance, we hear the sounds
of a city and its outskirts – what she left behind one morning. Like
all young people, she fled her home. The playgrounds
have been emptied of youthful laughter, and with it, the notion of a future. Plume
moves forward. Alone. She has left the march and is going against the tide of her generation.
It's an old man who tells us what motivated her departure
and where the exile of one leads, the exodus of the others. The collective dimension and the
intimate dimension intertwine in this epic quest for a dream land.
Deutsch
"Wie können sich Kinder und Tiere aus einer Welt in Schutt und Asche befreien?
?"
Eine Nacht im Mondlicht. Eine betörende Natur, die rauchigen Überreste dessen, was einmal ein Wald war
die einst ein üppiger Wald war. Ein junges Mädchen, Plume. In einem Hell-Dunkel,
vermischt sich ihre Anwesenheit mit der eines Vogels. In der Ferne hört man die Geräusche
einer Stadt und ihrer Umgebung ? was sie eines Morgens hinter sich gelassen hat. Wie
die gesamte Jugend, ist sie aus ihrem Zuhause geflohen. Die Schulhöfe sind leer
von jugendlichem Gelächter geleert und mit ihnen die Vorstellung von der Zukunft. Feder
bewegt sich vorwärts. Sie ist allein. Sie hat den Marsch verlassen und schwimmt gegen den Strom ihrer Generation.
Ein alter Mann erzählt uns, was der Grund für den Aufbruch war
und wohin das Exil der einen und der Exodus der anderen führt. Die kollektive Dimension und die
in diesem Epos, das sich auf die Suche nach einem erträumten Land begibt, vermischen sich die persönliche Dimension und die Intimität.
Dutch
"Hoe bevrijden kinderen en dieren zich uit een wereld in as?
as?"
Een maanverlichte nacht. Een betoverend landschap, de rokerige overblijfselen van wat ooit
ooit een weelderig bos was. Een jong meisje, Pluim. In het clair-obscur,
vermengt haar aanwezigheid zich met die van een vogel. In de verte, de geluiden van een stad
van een stad en haar buitenwijken? wat ze op een morgen achterliet. Net als
ze haar huis ontvluchtte. De speeltuinen hebben
en met hen, de notie van een toekomst. Pluim
gaat verder. Alleen. Ze heeft de mars verlaten en gaat tegen het tij van haar generatie in.
Een oude man vertelt ons wat haar motiveerde om te vertrekken en waar ballingschap haar naartoe leidt
en waar de ballingschap van de één toe leidt, de exodus van anderen. De collectieve dimensie en de
verstrengelen zich in deze epische zoektocht naar een droomland.
Español
«¿Cómo se liberan los niños y los animales de un mundo en cenizas
?»
Una noche de luna. Un paisaje encantador, los restos humeantes de lo que
fue una vez un frondoso bosque. Una niña, Plume. En el claroscuro,
su presencia se mezcla con la de un pájaro. A lo lejos, se oyen los sonidos
de una ciudad y sus alrededores, lo que ella dejó atrás una mañana. Como
todos los jóvenes, huyó de su casa. Los patios de recreo
se han vaciado de risas juveniles, y con ellas la noción de un futuro. Plume
sigue adelante. Sola. Ha abandonado la marcha y va a contracorriente de su generación.
Es un anciano quien nos cuenta estos hechos, qué motivó la partida
y a dónde conduce el exilio de uno, el éxodo de otros. La dimensión colectiva y la dimensión íntima
se entrecruzan en esta búsqueda épica de una tierra soñada.
Italiano
"Come fanno i bambini e gli animali a liberarsi da un mondo in cenere?
cenere?"
Una notte di luna. Un paesaggio incantevole, i resti fumosi di quella che un tempo era una
una volta una foresta lussureggiante. Una giovane ragazza, Plume. Nel chiaroscuro,
la sua presenza si mescola a quella di un uccello. In lontananza, i suoni di una città
di una città e della sua periferia? Quello che si è lasciata alle spalle una mattina. Come
lei fosse fuggita da casa sua. I parchi giochi hanno
e con loro l'idea di un futuro. Plume
va avanti. Da sola. Ha lasciato la marcia e va controcorrente rispetto alla sua generazione.
Un vecchio ci racconta cosa l'ha spinta a partire e dove la porta l'esilio
e dove l'esilio di uno porta, l'esodo di altri. La dimensione collettiva e quella
si intrecciano in questa epica ricerca di una terra da sogno.