Description
Musique : Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Chorégraphie Angelin Preljocaj, Direction musicale : Zoe Zeniodi, Création sonore : Goran Vejvoda, Décors : Thierry Leproust, Costumes : Hervé Pierre, Lumières : Jacques Chatelet, Orchestre et Chœurs de l’Opéra national de Paris « Qu’en est-il aujourd’hui de l’amour », se demandait Angelin Preljocaj en 1994, lors de la création du Parc pour l’Opéra national de Paris. Trente ans plus tard, le monde a encore changé mais son ballet intemporel a fait le tour du monde.
Dans un jardin à la française, le chorégraphe nous entraîne dans des jeux de séduction du Grand Siècle et du siècle des Lumières en convoquant notre imaginaire classique musical ou littéraire : pages célèbres de Mozart, Carte du Tendre et Liaisons dangereuses.
Mais Angelin Preljocaj s’affranchit de la tradition en introduisant une bande sonore contemporaine et une grammaire chorégraphique composée de lignes brisées ou d’élans sensuels.
À l’image du dernier pas de deux où les corps tournoient pour un baiser langoureux : un moment de grâce devenu la signature de ce ballet.
English
Music: Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Choreography Angelin Preljocaj, Musical Direction: Zoe Zeniodi, Sound design: Goran Vejvoda, Sets: Thierry Leproust, Costumes: Hervé Pierre, Lighting: Jacques Chatelet, Orchestre et Ch?urs de l?Opéra national de Paris "What is love today?" asked Angelin Preljocaj in 1994, when he created Parc for the Opéra national de Paris. Thirty years on, the world has changed yet again, but his timeless ballet has toured the globe.
Set in a French garden, the choreographer draws us into the seduction games of the Grand Siècle and the Age of Enlightenment, summoning up our classical musical and literary imaginations: famous pages by Mozart, Carte du Tendre and Dangerous Liaisons.
But Angelin Preljocaj frees himself from tradition by introducing a contemporary soundtrack and a choreographic grammar composed of broken lines and sensual impulses.
As in the final pas de deux, where the bodies swirl together for a languorous kiss: a moment of grace that has become the signature of this ballet.
Deutsch
Musik: Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Choreographie Angelin Preljocaj, Musikalische Leitung: Zoe Zeniodi, Tonschöpfung: Goran Vejvoda, Bühnenbild : Thierry Leproust, Kostüme: Hervé Pierre, Licht: Jacques Chatelet, Orchestre et Ch?urs de l'Opéra national de Paris "Wie steht es heute um die Liebe?", fragte sich Angelin Preljocaj 1994, als er Le Parc für die Pariser Nationaloper schuf. Dreißig Jahre später hat sich die Welt wieder verändert, aber sein zeitloses Ballett ist um die Welt gegangen.
In einem französischen Garten entführt uns der Choreograf in die Verführungsspiele des Grand Siècle und der Aufklärung, indem er unsere klassische musikalische oder literarische Vorstellungswelt aufruft: berühmte Seiten von Mozart, Carte du Tendre und Liaisons dangereuses.
Aber Angelin Preljocaj befreit sich von der Tradition, indem er einen zeitgenössischen Soundtrack und eine choreografische Grammatik einführt, die aus gebrochenen Linien und sinnlichen Impulsen besteht.
So wie der letzte Pas de deux, in dem sich die Körper zu einem schmachtenden Kuss drehen: ein Moment der Anmut, der zum Markenzeichen dieses Balletts geworden ist.
Dutch
Muziek: Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Choreografie Angelin Preljocaj, Muzikale leiding: Zoe Zeniodi, Geluidsontwerp: Goran Vejvoda, Decors: Decors: Thierry Leproust, Kostuums: Hervé Pierre, Belichting: Jacques Chatelet, Orchestre et Ch?urs de l'Opéra national de Paris "Wat is liefde vandaag de dag?" vroeg Angelin Preljocaj zich af in 1994, toen hij Parc creëerde voor de Opéra national de Paris. Dertig jaar later is de wereld opnieuw veranderd, maar zijn tijdloze ballet heeft de wereld rondgereisd.
In een tuin in Franse stijl neemt de choreograaf ons mee in de verleidingsspelen van het Grand Siècle en het tijdperk van de Verlichting door onze klassieke muzikale en literaire verbeelding op te roepen: beroemde pagina's van Mozart, Carte du Tendre en Dangerous Liaisons.
Maar Angelin Preljocaj maakt zich los van de traditie door een hedendaagse soundtrack en een choreografische grammatica bestaande uit gebroken lijnen en sensuele impulsen te introduceren.
Zoals de laatste pas de deux, waarin de lichamen ronddraaien voor een smachtende kus: een moment van gratie dat de handtekening van dit ballet is geworden.
Español
Música: Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Coreografía Angelin Preljocaj, Dirección musical: Zoe Zeniodi, Diseño de sonido: Goran Vejvoda, Decorados: Decorados: Thierry Leproust, Vestuario: Hervé Pierre, Iluminación: Jacques Chatelet, Orquesta y coros de la Ópera Nacional de París "¿Qué es el amor hoy?", se preguntaba Angelin Preljocaj en 1994, cuando creó Parc para la Ópera Nacional de París. Treinta años después, el mundo ha vuelto a cambiar, pero su ballet intemporal ha recorrido el mundo entero.
Ambientado en un jardín a la francesa, el coreógrafo nos introduce en los juegos de seducción del Grand Siècle y el Siglo de las Luces invocando nuestro imaginario musical y literario clásico: páginas célebres de Mozart, Carte du Tendre y Dangerous Liaisons.
Pero Angelin Preljocaj se libera de la tradición introduciendo una banda sonora contemporánea y una gramática coreográfica hecha de líneas quebradas e impulsos sensuales.
Como el pas de deux final, en el que los cuerpos se arremolinan para darse un lánguido beso: un momento de gracia que se ha convertido en la firma de este ballet.
Italiano
Musica: Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Coreografia: Angelin Preljocaj, Direzione musicale: Zoe Zeniodi, Progetto sonoro: Goran Vejvoda, Scene: Thierry Leproust, Costumi: Hervé Pierre, Luci: Jacques Chatelet, Orchestre et Ch'urs de l'Opéra national de Paris "Che cos'è l'amore oggi?" si chiedeva Angelin Preljocaj nel 1994, quando creò Parc per l'Opéra national de Paris. Trent'anni dopo, il mondo è cambiato di nuovo, ma il suo balletto senza tempo ha fatto il giro del mondo.
In un giardino alla francese, il coreografo ci trascina nei giochi di seduzione del Grand Siècle e del Secolo dei Lumi invocando il nostro immaginario musicale e letterario classico: pagine celebri di Mozart, Carte du Tendre e Relazioni pericolose.
Ma Angelin Preljocaj si affranca dalla tradizione introducendo una colonna sonora contemporanea e una grammatica coreografica fatta di linee spezzate e impulsi sensuali.
Come il pas de deux finale, in cui i corpi volteggiano per un bacio languido: un momento di grazia che è diventato la firma di questo balletto.