Le labyrinthe de l'oie – 20-04-2026 – Marseille 3e Arrondissement

Des jeux en bois attendent tout autour de la scène que la partie commence. Mais les règles du jeu semblent perdues ou oubliées. Les deux danseuses accompagnées de leur enfant vont malicieusement en inventer de nouvelles ! Deux danseuses et leurs enfants tentent de participer à un jeu dont on a perdu les règles. À partir de magnifiques objets en bois, les règles s’inventent. Un jeu coopératif se met en place. Les liens entre adulte et enfant se tissent. Les objets rappelant l’iconographie du jeu, roulent, glissent, tournent et s’assemblent pour mettre le corps en mouvement. Ils créent un labyrinthe, des personnages, des situations, des paysages. Le corps des danseuses devient sculpture à leur contact pendant que les enfants se jouent de leur contrainte. Dans ce jeu immersif, les enfants font part égale avec les danseuses. Elles sont les gardiennes de la liberté créatrice, celles du risque et du plaisir du jeu. La danse vivante et interactive s’appuie sur leurs expérimentations et laisse sa part au hasard. Dans cette pièce, la Cie Itinérrances nous parle de la confiance, celle que l’on éprouve et que l’on donne à explorer aux enfants, à son enfant. Chorégraphe Christine Fricker Cie Itinérrances

Wooden games all around the stage are waiting for the game to begin. But the rules of the game seem lost or forgotten. The two dancers, accompanied by their child, mischievously invent new ones! Two dancers and their children try to take part in a game whose rules have been lost. Magnificent wooden objects are used to invent the rules. A cooperative game takes shape. The bonds between adult and child are forged. The objects, reminiscent of the iconography of the game, roll, slide, turn and assemble to set the body in motion. They create a labyrinth, characters, situations and landscapes. The dancers' bodies become sculptures as the children play with their constraints. In this immersive game, the children are equal partners with the dancers. They are the guardians of creative freedom, risk-taking and the pleasure of play. The lively, interactive dance is based on their experiments, and leaves plenty to chance. In this piece, Cie Itinérrances speaks to us of trust, the trust that we prove and that we give to explore to children, to our child. Choreographer Christine Fricker Cie Itinérrances

Rund um die Bühne warten Holzspiele darauf, dass das Spiel beginnt. Doch die Spielregeln scheinen verloren oder vergessen zu sein. Die beiden Tänzerinnen, die von ihrem Kind begleitet werden, erfinden auf schelmische Weise neue! Zwei Tänzerinnen und ihre Kinder versuchen, an einem Spiel teilzunehmen, dessen Regeln verloren gegangen sind. Ausgehend von wunderschönen Holzobjekten werden die Regeln erfunden. Ein kooperatives Spiel entsteht. Die Beziehungen zwischen Erwachsenen und Kindern werden geknüpft. Die Objekte, die an die Ikonografie des Spiels erinnern, rollen, rutschen, drehen und fügen sich zusammen, um den Körper in Bewegung zu versetzen. Sie schaffen ein Labyrinth, Figuren, Situationen und Landschaften. Die Körper der Tänzerinnen werden durch ihre Berührung zu Skulpturen, während die Kinder mit ihren Zwängen spielen. In diesem immersiven Spiel sind die Kinder gleichberechtigt mit den Tänzerinnen. Sie sind die Hüterinnen der kreativen Freiheit, des Risikos und der Freude am Spiel. Der lebendige und interaktive Tanz stützt sich auf ihre Experimente und überlässt dem Zufall seinen Teil. In diesem Stück spricht die Cie Itinérrances über das Vertrauen, das man den Kindern und dem eigenen Kind entgegenbringt und es erforscht. Choreographin Christine Fricker Cie Itinérrances

Rondom het podium staan houten spellen te wachten tot het spel begint. Maar de spelregels lijken verloren of vergeten. De twee dansers, vergezeld door hun kind, verzinnen ondeugend nieuwe! Twee dansers en hun kinderen proberen deel te nemen aan een spel waarvan de regels verloren zijn gegaan. Met behulp van prachtige houten voorwerpen worden de regels uitgevonden. Er wordt een coöperatief spel opgezet. De band tussen volwassene en kind wordt gesmeed. De voorwerpen, die doen denken aan de iconografie van het spel, rollen, glijden, draaien en komen samen om het lichaam in beweging te zetten. Ze creëren een labyrint, personages, situaties en landschappen. De lichamen van de dansers worden sculpturen terwijl de kinderen spelen met hun beperkingen. In dit meeslepende spel zijn de kinderen gelijkwaardige partners met de dansers. Zij zijn de bewakers van creatieve vrijheid, het nemen van risico's en het plezier van spelen. De levendige, interactieve dans is gebaseerd op hun experimenten en laat veel over aan het toeval. In dit stuk praat Cie Itinérrances over vertrouwen, het soort vertrouwen dat we onszelf bewijzen en dat we onze kinderen geven om te ontdekken. Choreograaf Christine Fricker Cie Itinérrances

Alrededor del escenario hay juegos de madera esperando a que empiece la partida. Pero las reglas del juego parecen haberse perdido u olvidado. Las dos bailarinas, acompañadas de su hijo, inventan con picardía otras nuevas Dos bailarines y sus hijos intentan participar en un juego cuyas reglas se han perdido. Utilizando magníficos objetos de madera, se inventan las reglas. Se establece un juego cooperativo. Se forjan los lazos entre el adulto y el niño. Los objetos, que recuerdan la iconografía del juego, ruedan, se deslizan, giran y se unen para poner el cuerpo en movimiento. Crean un laberinto, personajes, situaciones y paisajes. Los cuerpos de los bailarines se convierten en esculturas mientras los niños juegan con sus limitaciones. En este juego inmersivo, los niños participan en pie de igualdad con los bailarines. Son los guardianes de la libertad creativa, de la asunción de riesgos y del placer de jugar. La danza, viva e interactiva, se basa en sus experimentos y deja mucho al azar. En esta pieza, Cie Itinérrances habla de la confianza, la que nos demostramos a nosotros mismos y la que damos a nuestros hijos para que exploren. Coreógrafa Christine Fricker Cie Itinérrances

I giochi di legno intorno al palco attendono l'inizio della partita. Ma le regole del gioco sembrano essere state perse o dimenticate. I due ballerini, accompagnati dal loro bambino, ne inventano maliziosamente di nuove! Due ballerini e i loro figli cercano di partecipare a un gioco di cui si sono perse le regole. Utilizzando magnifici oggetti di legno, vengono inventate le regole. Si crea un gioco cooperativo. I legami tra adulto e bambino vengono forgiati. Gli oggetti, che ricordano l'iconografia del gioco, rotolano, scivolano, girano e si uniscono per mettere in movimento il corpo. Creano un labirinto, personaggi, situazioni e paesaggi. I corpi dei danzatori diventano sculture mentre i bambini giocano con le loro costrizioni. In questo gioco coinvolgente, i bambini sono partner alla pari dei danzatori. Sono i custodi della libertà creativa, dell'assunzione di rischi e del piacere del gioco. La danza vivace e interattiva si basa sui loro esperimenti e lascia molto al caso. In questo pezzo, Cie Itinérrances parla di fiducia, il tipo di fiducia che dimostriamo a noi stessi e che diamo ai nostri figli per esplorare. La coreografa Christine Fricker Cie Itinérrances