Exposition Claude-Max Lochu – 19-08-2025 – Arles

Claude-Max Lochu, artiste-peintre, est habité par une lumière intérieure. Il ne se laisse pas intimider, impressionner, ni éblouir, au sens propre comme au sens figuré, par les paysages tonitruants du midi. Il ne leur fait pas allégeance en les reproduisant tels quels, en fidèle discipline de la nature. Il absorbe toutes les nuances que le grand soleil, qui aveugle et ensuque, fait scintiller, masquant les couleurs. Puis, de sa palette magique, il change en bleu de nuit le bleu du ciel, en tourbillons ou en feux d'artifice la chanson du vent, et en étoiles filantes les ombres du soir et du matin. Lochu s'applique aussi à tracer la carte de l'astre sélène pour qui sait ?, s'y rendre dans un prochain voyage… imaginaire

Painter Claude-Max Lochu is inhabited by an inner light. He doesn't let himself be intimidated, impressed or dazzled, literally or figuratively, by the thundering landscapes of the South of France. He doesn't give them his allegiance by reproducing them as they are, as a faithful discipline of nature. He absorbs all the nuances that the bright sun, which blinds and ensiles, causes to flicker, masking the colors. Then, with his magic palette, he turns the blue of the sky into night blue, the song of the wind into whirlwinds or fireworks, and the shadows of evening and morning into shooting stars. Lochu also endeavors to draw a map of the celestial body, so that, who knows? he can go there on his next… imaginary voyage.

Der Maler Claude-Max Lochu ist von einem inneren Licht beseelt. Er lässt sich von den donnernden Landschaften des Südens nicht einschüchtern, beeindrucken oder blenden, weder im wörtlichen noch im übertragenen Sinne. Er schwört ihnen nicht die Treue, indem er sie unverändert wiedergibt, als treue Disziplin der Natur. Er nimmt alle Nuancen auf, die die grelle Sonne, die blendet und beschämt, zum Glitzern bringt und die Farben verdeckt. Dann verwandelt er mit seiner magischen Palette das Blau des Himmels in Nachtblau, das Lied des Windes in Wirbel oder Feuerwerk und die Schatten des Abends und des Morgens in Sternschnuppen. Lochu zeichnet auch die Karte des Himmelskörpers Selene, um – wer weiß? – bei einer nächsten Reise dorthin zu reisen… imaginär

Schilder Claude-Max Lochu wordt bewoond door een innerlijk licht. Hij laat zich niet intimideren, imponeren of verblinden, letterlijk of figuurlijk, door de donderende landschappen van Zuid-Frankrijk. Hij trouwt ze niet door ze te reproduceren zoals ze zijn, als een trouwe discipline van de natuur. Hij absorbeert alle nuances die de felle zon, die verblindt en verblindt, doet flakkeren en de kleuren maskeert. Vervolgens verandert hij met zijn magische palet het blauw van de lucht in nachtblauw, het gezang van de wind in wervelwinden of vuurwerk en de schaduwen van avond en ochtend in vallende sterren. Lochu probeert ook een kaart van het hemellichaam te tekenen zodat we er, wie weet, naartoe kunnen reizen op onze volgende… denkbeeldige reis

El pintor Claude-Max Lochu está habitado por una luz interior. No se deja intimidar, impresionar o deslumbrar, literal o figuradamente, por los estruendosos paisajes del sur de Francia. No les rinde pleitesía reproduciéndolos tal cual, como una fiel disciplina de la naturaleza. Absorbe todos los matices que el sol brillante, que ciega y ensombrece, hace parpadear, enmascarando los colores. Luego, con su paleta mágica, transforma el azul del cielo en azul noche, el canto del viento en torbellinos o fuegos artificiales, y las sombras de la tarde y la mañana en estrellas fugaces. Lochu también se esfuerza por dibujar un mapa del cuerpo celeste para que, quién sabe, podamos viajar hasta allí en nuestro próximo… viaje imaginario.

Il pittore Claude-Max Lochu è abitato da una luce interiore. Non si lascia intimidire, impressionare o abbagliare, letteralmente o figurativamente, dai fragorosi paesaggi del Sud della Francia. Non giura fedeltà ad essi riproducendoli così come sono, come una fedele disciplina della natura. Egli assorbe tutte le sfumature che il sole luminoso, che acceca e irretisce, fa sfarfallare, mascherando i colori. Poi, con la sua tavolozza magica, trasforma il blu del cielo in blu notturno, il canto del vento in turbini o fuochi d'artificio, e le ombre della sera e del mattino in stelle cadenti. Lochu si sforza anche di disegnare una mappa del corpo celeste affinché, chissà, ci si possa recare lì nel nostro prossimo… viaggio immaginario.