Description
Théâtre – danse
Dès 12 ans Comment dire le monde quand les mots me manquent ? Comment dire ce que je suis si je n'ai pas la parole ? Il y a tant à dire à l’âge adolescent, tant à partager sur soi et le monde, tant à taire aussi. Chaotique, musicale, continue, heurtée, la prise de parole adolescente est singulière, sauvage et précieuse. Elle se heurte aux autres, aux attentes, aux discours adultes. Verbale tout autant que corporelle, imagée tout autant que silencieuse, elle dit le monde… mais l’entendons-nous ? Entourée de 4 gradins, la scène devient une agora, un ring. Ici, 3 jeunes adultes, empreints encore de l’adolescence, tentent de trouver une forme à leur silence. Ensemble, ils cherchent, tentent de dépasser la difficulté de nommer, de verbaliser. Ils résistent, tâtonnent, se taisent. C’est en empruntant d’autres voix-voies : la course, la danse, la lutte, le chant… que cela se dit, se pose. C’est en inventant, en jouant dans un rythme soutenu et joyeux qu’ils façonnent leur propre langage et se racontent, nous racontent. Libre et bouillonnant ! Renseignements et réservations au téléphone, et en ligne.
English
Theater – dance
Ages 12 and up How can I tell the world when words fail me? How can I say what I am if I have no words? There's so much to say when you're a teenager, so much to share about yourself and the world, and so much to keep quiet. Chaotic, musical, continuous, clashing, teenage speech is singular, wild and precious. It clashes with others, with expectations, with adult discourse. Verbal as much as corporeal, imagined as much as silent, it speaks to the world? but do we hear it? Surrounded by 4 bleachers, the stage becomes an agora, a ring. Here, 3 young adults, still in their teens, try to find a form for their silence. Together, they seek to overcome the difficulty of naming and verbalizing. They resist, grope and remain silent. It's by using other voices-voices such as running, dancing, fighting and singing-that they express themselves. By inventing and playing in a sustained, joyful rhythm, they shape their own language and tell us about themselves. Free and ebullient! Information and reservations by phone or online.
Deutsch
Theater – Tanz
Ab 12 Jahren Wie soll ich die Welt sagen, wenn mir die Worte fehlen? Wie kann ich sagen, was ich bin, wenn mir die Worte fehlen? Es gibt im Teenageralter so viel zu sagen, so viel über sich und die Welt mitzuteilen, aber auch so viel zu verschweigen. Das Sprechen von Jugendlichen ist chaotisch, musikalisch, fortlaufend, holprig, einzigartig, wild und wertvoll. Sie stößt sich an den anderen, an den Erwartungen und an den Diskursen der Erwachsenen. Es ist verbal und körperlich, bildlich und still, es sagt die Welt, aber hören wir sie auch? Die Bühne ist von vier Tribünen umgeben und wird so zu einer Agora, einem Ring. Hier versuchen drei junge Erwachsene, die noch von der Jugend geprägt sind, eine Form für ihr Schweigen zu finden. Gemeinsam suchen sie und versuchen, die Schwierigkeit zu überwinden, zu benennen und zu verbalisieren. Sie widerstehen, tasten und schweigen. Indem sie andere Stimmen und Wege einschlagen: Laufen, Tanzen, Kämpfen, Singen usw., wird das Gesagte zum Ausdruck gebracht. Indem sie erfinden und in einem schnellen und fröhlichen Rhythmus spielen, formen sie ihre eigene Sprache und erzählen sich und uns. Frei und sprudelnd! Informationen und Reservierungen unter Telefon und online.
Dutch
Theater – dans
Vanaf 12 jaar Hoe kan ik de wereld beschrijven als ik geen woorden heb? Hoe kan ik zeggen wat ik ben als ik geen woorden heb? Er is zoveel te zeggen in de adolescentie, zoveel te delen over jezelf en de wereld, zoveel ook om te verzwijgen. Chaotisch, muzikaal, continu, botsend, de stem van de adolescent is uniek, wild en kostbaar. Het botst met anderen, met verwachtingen, met het volwassen discours. Zowel verbaal als lichamelijk, zowel beeldend als stil, spreekt ze tot de wereld, maar horen we haar wel? Omringd door 4 tribunes wordt het podium een agora, een ring. Hier proberen 3 jongvolwassenen, nog in hun adolescentie, een vorm te vinden voor hun zwijgen. Samen zoeken ze, proberen ze de moeilijkheid van het benoemen, van het verwoorden te overwinnen. Ze verzetten zich, tasten af en zwijgen. Door andere stemmen te gebruiken – stemmen als rennen, dansen, vechten en zingen – drukken ze zich uit. Door uit te vinden en te spelen in een aanhoudend, vreugdevol ritme, vormen ze hun eigen taal en vertellen ze hun verhalen, en vertellen ze die aan ons. Vrij en bruisend! Informatie en boekingen telefonisch of online.
Español
Teatro – danza
A partir de 12 años ¿Cómo puedo describir el mundo si no tengo palabras? ¿Cómo puedo decir lo que soy si no tengo palabras? Hay tanto que decir en la adolescencia, tanto que compartir sobre uno mismo y el mundo, tanto que callar también. Caótica, musical, continua, chocante, la voz adolescente es singular, salvaje y preciosa. Choca con los demás, con las expectativas, con el discurso adulto. Verbal tanto como corpórea, pictórica tanto como silenciosa, habla al mundo… ¿pero la oímos? Rodeado por 4 gradas, el escenario se convierte en un ágora, un ring. Aquí, 3 jóvenes adultos, todavía adolescentes, intentan encontrar una forma para su silencio. Juntos buscan, intentando superar la dificultad de nombrar, de verbalizar. Se resisten, tantean y callan. Se expresan con otras voces: corriendo, bailando, luchando, cantando. Inventando y jugando a un ritmo sostenido y alegre, dan forma a su propio lenguaje y cuentan sus historias, y nos las cuentan a nosotros. ¡Libres y burbujeantes! Información y reservas por teléfono o en línea.
Italiano
Teatro – danza
Da 12 anni Come posso descrivere il mondo se non ho parole? Come posso dire cosa sono se non ho parole? C'è così tanto da dire nell'adolescenza, così tanto da condividere su se stessi e sul mondo, così tanto da tacere. Caotica, musicale, continua, stridente, la voce dell'adolescente è singolare, selvaggia e preziosa. Si scontra con gli altri, con le aspettative, con i discorsi degli adulti. Verbale quanto corporea, pittorica quanto silenziosa, parla al mondo, ma la sentiamo? Circondato da 4 gradinate, il palco diventa un'agorà, un ring. Qui, 3 giovani adulti, ancora adolescenti, cercano di trovare una forma per il loro silenzio. Insieme, cercano di superare la difficoltà di dare un nome, di verbalizzare. Resistono, brancolano e rimangono in silenzio. È usando altre voci – come la corsa, la danza, la lotta e il canto – che si esprimono. Inventando e giocando in un ritmo sostenuto e gioioso, danno forma al loro linguaggio e raccontano le loro storie, e le raccontano a noi. Liberi e spumeggianti! Informazioni e prenotazioni telefoniche o online.