Description
Jean-Marie Viendra à la médiathèque présenté une conférence sur l’Abbé Têté, curé de Queaux. Poète et humaniste, il fait le choix de la Résistance dès 1940 et le montre à ses paroissiens. Après avoir tenté de gagner Alger en 1943, sans succès, il rejoint le maquis Lagardère en juillet 1944 et participe à des combats contre les Allemands. Au mois d’août, l’évêque de Poitiers, en accord avec le colonel Bernard, le nomme aumônier des maquis de la Vienne, puis il est aumônier de régiments sur le Front de l’Atlantique jusqu’à sa démobilisation le 8 juillet 1945. Surnommé le « curé rouge » en raison de son adhésion au Front National, le réseau contrôlé par le Parti communiste, il a œuvré pour maintenir l’union de la Résistance. Curé de Jaunay-Clan en 1948, il y est décédé en 1999 à presque cent ans.
English
Jean-Marie will be at the media library to present a lecture on Abbé Têté, the parish priest of Queaux. A poet and humanist, he chose to join the Resistance in 1940, and showed this to his parishioners. After an unsuccessful attempt to reach Algiers in 1943, he joined the Lagardère maquis in July 1944 and took part in battles against the Germans. In August, the Bishop of Poitiers, in agreement with Colonel Bernard, appointed him chaplain to the maquis in the Vienne region, before appointing him chaplain to regiments on the Atlantic Front until his demobilization on July 8, 1945. Nicknamed the "red priest" because of his membership of the Front National, the network controlled by the Communist Party, he worked to maintain the unity of the Resistance. Parish priest of Jaunay-Clan in 1948, he died there in 1999 at the age of almost one hundred.
Deutsch
Jean-Marie Viendra hielt in der Mediathek einen Vortrag über Abbé Têté, den Pfarrer von Queaux. Als Dichter und Humanist entschied er sich 1940 für den Widerstand und zeigte dies auch seinen Gemeindemitgliedern. Nachdem er 1943 erfolglos versucht hatte, nach Algier zu gelangen, schloss er sich im Juli 1944 dem Maquis Lagardère an und nahm an Kämpfen gegen die Deutschen teil. Im August ernannte ihn der Bischof von Poitiers in Absprache mit Oberst Bernard zum Seelsorger der Maquis im Departement Vienne. Danach war er bis zu seiner Demobilisierung am 8. Juli 1945 als Regimentsseelsorger an der Atlantikfront tätig. Er wurde aufgrund seiner Mitgliedschaft in der Front National, dem von der Kommunistischen Partei kontrollierten Netzwerk, als "roter Pfarrer" bezeichnet und setzte sich dafür ein, die Einheit der Résistance aufrechtzuerhalten. Er wurde 1948 zum Pfarrer von Jaunay-Clan ernannt und starb dort 1999 im Alter von fast 100 Jahren.
Dutch
Jean-Marie komt naar de mediatheek om een lezing te geven over Abbé Têté, de pastoor van Queaux. Als dichter en humanist koos hij in 1940 voor het verzet en liet dit aan zijn parochianen merken. Na een mislukte poging om Algiers te bereiken in 1943, sloot hij zich in juli 1944 aan bij het maquis van Lagardère en nam deel aan gevechten tegen de Duitsers. In augustus benoemde de bisschop van Poitiers hem in overleg met kolonel Bernard tot aalmoezenier van het maquis in de Vienne en vervolgens diende hij als aalmoezenier van regimenten aan het Atlantische front tot zijn demobilisatie op 8 juli 1945. Hij kreeg de bijnaam "rode priester" omdat hij lid was van het Front National, het netwerk dat gecontroleerd werd door de Communistische Partij, en ijverde voor de eenheid van het Verzet. Hij werd pastoor van Jaunay-Clan in 1948 en stierf daar in 1999 op bijna honderdjarige leeftijd.
Español
Jean-Marie vendrá a la mediateca para dar una conferencia sobre el abate Têté, párroco de Queaux. Poeta y humanista, optó por unirse a la Resistencia en 1940 y así se lo hizo saber a sus feligreses. Tras un intento infructuoso de llegar a Argel en 1943, se une al maquis de Lagardère en julio de 1944 y participa en combates contra los alemanes. En agosto, el obispo de Poitiers, de acuerdo con el coronel Bernard, le nombra capellán de los maquis en Vienne, y luego sirve como capellán de regimientos en el Frente Atlántico hasta su desmovilización el 8 de julio de 1945. Apodado el "cura rojo" por su pertenencia al Frente Nacional, la red controlada por el Partido Comunista, trabajó para mantener la unidad de la Resistencia. Párroco de Jaunay-Clan en 1948, murió allí en 1999 a la edad de casi cien años.
Italiano
Jean-Marie verrà in Mediateca per parlare dell'Abbé Têté, il parroco di Queaux. Poeta e umanista, scelse di unirsi alla Resistenza nel 1940 e lo dimostrò ai suoi parrocchiani. Dopo un tentativo fallito di raggiungere Algeri nel 1943, nel luglio 1944 si unì al maquis di Lagardère e partecipò alle battaglie contro i tedeschi. In agosto, il vescovo di Poitiers, d'accordo con il colonnello Bernard, lo nominò cappellano dei maquis della Vienne, per poi servire come cappellano dei reggimenti sul fronte atlantico fino alla sua smobilitazione, l'8 luglio 1945. Soprannominato il "prete rosso" per la sua appartenenza al Front National, la rete controllata dal Partito Comunista, si adoperò per mantenere l'unità della Resistenza. Parroco di Jaunay-Clan nel 1948, vi morì nel 1999 all'età di quasi cento anni.