Clécy autrefois – Clécy

AUTREFOIS … LA FORGE … Monsieur Lainé a tenu la forge jusqu’à son décès en 1923. C’est son ouvrier, Henri Pierre, qui a pris la suite. Il était à la fois forgeron et maréchal ferrant. Juliette, sa femme, l’aidait dans son travail. Elle tenait parfois le pied du cheval lors de la pose d’un fer. Un jour, Juliette, fatiguée de voir le garde champêtre dresser des procès-verbaux à son mari pour dépot de ferraille sur le trottoir lors des livraisons, alla voir le maire et lui dit : «Si tu continues à envoyer Deslande nous faire des procès, je t’enverrai deux taloches lors de ton prochain discours officiel». Guy, leur fils, a tenu la forge jusqu’en 1970. Son père et lui ont modifié beaucoup de charrettes aux roues en bois en installant des essieux avec des roues à pneus, pour les adapter à l’arrière des tracteurs.

OTHERWISE … THE FORGE … Monsieur Lainé ran the forge until his death in 1923. His worker, Henri Pierre, took over took over. He was both blacksmith and farrier. Juliette, his wife, helped him with his work work. She would sometimes hold the horse?s foot when fitting a shoe. One day, Juliette, tired of seeing her husband being given tickets by the local for dumping scrap metal on the sidewalk during deliveries, went to see the mayor and said: "If you keep sending continue to send Deslande to sue us, I'll give you two licks for your next official next official speech". Guy, their son, ran the forge until 1970. He and his father modified many wooden-wheeled carts wooden-wheeled carts by fitting axles with pneumatic-tired wheels, to adapt them to the rear of tractors.

ANDERNFALLS … DIE SCHMIEDE … Monsieur Lainé führte die Schmiede bis zu seinem Tod im Jahr 1923. Sein Arbeiter, Henri Pierre, übernahm die den Betrieb weiterführte. Er war gleichzeitig Schmied und Hufschmied. Seine Frau Juliette half ihm bei seiner Arbeit bei der Arbeit. Manchmal hielt sie den Pferdefuß fest, wenn sie ein Eisen anbrachte. Eines Tages war Juliette es leid, dass der Feldhüter ihrem Mann Protokolle ausstellte für das Ablegen von Schrott auf dem Bürgersteig bei Lieferungen, ging sie zum Bürgermeister und sagte ihm: "Wenn du deslande weiterhin zu uns schickt, um uns zu verklagen, werde ich dir zwei Talosche bei deiner nächsten offiziellen Rede". Guy, ihr Sohn, führte die Schmiede bis 1970. Er und sein Vater haben viele Karren umgebaut mit Holzrädern, indem sie Achsen mit luftbereiften Rädern montierten, um sie an die Hinterräder der Traktoren anzupassen von Traktoren zu passen.

ANDERE TIJDEN … DE SMEDERIJ … Monsieur Lainé leidde de smederij tot zijn dood in 1923. Zijn arbeider, Henri Pierre, nam het over nam het over. Hij was zowel smid als hoefsmid. Juliette, zijn vrouw, hielp hem bij zijn werk werk. Soms hield ze de voet van het paard vast terwijl er een hoefijzer werd gepast. Op een dag was Juliette het beu om te zien hoe de plaatselijke tuinman haar man bekeuringen gaf voor het dumpen van schroot op de stoep tijdens leveringen, ging ze naar de burgemeester en zei tegen hem: "Als je Deslande blijft sturen om hem aan te klagen, dan zal hij je een lesje leren deslande blijft sturen om ons aan te klagen, geef ik je twee likken voor je volgende officiële toespraak" volgende officiële toespraak". Guy, hun zoon, runde de smederij tot 1970. Hij en zijn vader veranderden veel karren met houten wielen met houten wielen door assen met wielen met banden te monteren om ze aan de achterkant van tractoren aan te passen van tractoren.

OTROS TIEMPOS … LA FORJA … Monsieur Lainé dirigió la forja hasta su muerte en 1923. Su obrero, Henri Pierre, tomó el relevo tomó el relevo. Era herrero y herrador. Juliette, su mujer, le ayudaba en su trabajo. A veces sujetaba la pata del caballo mientras le colocaba una herradura. Un día, Juliette, cansada de ver cómo el jardinero local ponía multas a su marido por tirar chatarra a la acera durante los repartos, fue a ver al alcalde y le dijo: "Si sigues mandando a sigue enviando a Deslande a demandarnos, le daré dos collejas en su próximo discurso oficial" próximo discurso oficial". Guy, su hijo, dirigió la herrería hasta 1970. Él y su padre modificaron muchos carros con ruedas de madera con ruedas de madera colocándoles ejes con ruedas de neumáticos, para adaptarlos a la parte trasera de de los tractores.

ALTRI TEMPI … LA FUCINA … Monsieur Lainé gestì la fucina fino alla sua morte, avvenuta nel 1923. Il suo operaio, Henri Pierre, prese il suo posto subentrò. Era sia fabbro che maniscalco. Juliette, sua moglie, lo aiutava nel suo lavoro lavoro. A volte teneva il piede del cavallo mentre gli veniva montata una scarpa. Un giorno, Juliette, stanca di vedere il giardiniere locale fare multe a suo marito per aver gettato rottami metallici sul marciapiede durante le consegne, andò a trovare il sindaco e gli disse: "Se continuate a mandare se continua a mandare Deslande a farci causa, le darò due colpi per il suo prossimo discorso ufficiale" prossimo discorso ufficiale". Guy, il figlio, gestì la fucina fino al 1970. Lui e suo padre modificarono molti carretti con ruote di legno con ruote di legno montando assi con ruote gommate, per adattarli alla parte posteriore dei trattori dei trattori.