Description
Avec ses 1242 habitants, les communes de Scharrarbergheim et d’Irmstett ont fusionné en 1975 afin de former Scharrarbergheim-Irmstett. Le village est situé entre l’Amberg et le Scharrachberg, qui marquent le début des collines sous-vosgiennes. Le paysage est dominé par les vignes, ce qui justifie l’appellation du secteur de Porte du Vignoble. Nommé Berchheim dans un document écrit du XIIIe siècle, le nom Scharrachbergheim intervient au cours du XIVe siècle. Plusieurs hypothèses existent quant à la dénomination du village. Une chose est sûre, c' est que la famille seigneuriale des lieux a utilisé le nom de cette colline pour l’ajouter au sien.
Des fouilles ont permis d’attester une présence dès le néolithique. Nombreux sont les villages ayant compté un château, néanmoins celui de Scharrachbergheim est l’unique encore debout. Peu de choses sont attestées sur ce château, au XVe siècle il est détruit par les troupes de Strasbourg chassant les Armagnacs. Ce sont sûrement les Dettlingen qui édifient un nouveau manoir féodal au Nord-Est du village. Le château est vendu en 2007 est transformé en résidence hôtelière et en relais château.
L’origine d’Irmstett semble remonter à l’époque celte puisqu’un chemin celte passait dans la vallée de la Mossig : l’actuel “Allmendweg” en serait encore une partie. Le “Sauerbrunnen”, source salée à 200 mètres au Sud du village, fut un lieu de culte celte. Une croix rappelle cet ancien site. Une légende locale raconte que durant l’invasion suédoise au XVIIe siècle, une jeune fille voulant échapper à un soldat se cacha dans les roseaux du “Sauerbrunnen” faisant le vœu d’ériger une croix à cet endroit si elle parvenait à échapper au soldat. Elle tint sa promesse et fit don d’une croix en bois. Le lieu devint alors lieu de pèlerinage pour la population des environs. Des pouvoirs de guérison, notamment de la tuberculose, lui furent attribués.
La fondation du village viendrait de la ville de Dagobert II, du nom d’Irmina. D’après la légende, elle venait souvent se recueillir dans une grande forêt de chênes où elle fit ériger une petite chapelle. Le lieu prit le nom d’Irminastätte, autour duquel grandit un petit village appelé d’abord Irmina Stätte et plus tard Irmstett.
English
With 1242 inhabitants, the communes of Scharrarbergheim and Irmstett merged in 1975 to form Scharrarbergheim-Irmstett. The village lies between the Amberg and Scharrachberg mountains, which mark the beginning of the sub-Vosgian hills. The landscape is dominated by vineyards, which justifies the area?s name of Porte du Vignoble. Named Berchheim in a 13th-century written document, the name Scharrachbergheim was introduced in the 14th century. There are several hypotheses as to the name of the village. One thing is certain: the local lordly family used the name of the hill to add it to their own.
Excavations have shown that the village was inhabited as early as the Neolithic period. Many villages have had a castle, but Scharrachbergheim is the only one still standing. Little is known about this castle, which was destroyed in the 15th century by troops from Strasbourg driving out the Armagnacs. The Dettlingen probably built a new feudal manor house to the northeast of the village. The château was sold in 2007 and transformed into a hotel residence and château relay.
Irmstett?s origins seem to date back to Celtic times, as a Celtic path ran through the Mossig valley: today?s ?Allmendweg? may still be part of this route. The ?Sauerbrunnen? salt spring 200 meters south of the village was a Celtic place of worship. A cross is a reminder of this ancient site. Local legend has it that, during the Swedish invasion in the 17th century, a young girl trying to escape from a soldier hid in the reeds of the ?Sauerbrunnen? vowing to erect a cross there if she managed to elude the soldier. She kept her promise and donated a wooden cross. The site became a place of pilgrimage for the local population. Healing powers, notably for tuberculosis, were attributed to her.
The foundation of the village is said to have come from the town of Dagobert II, named Irmina. According to legend, she often came to a large oak forest to pray, where she had a small chapel built. The area became known as Irminastätte, around which grew a small village first called Irmina Stätte and later Irmstett.
Deutsch
Die Gemeinden Scharrarbergheim und Irmstett mit ihren 1242 Einwohnern schlossen sich 1975 zu Scharrarbergheim-Irmstett zusammen. Das Dorf liegt zwischen dem Amberg und dem Scharrachberg, die den Beginn der Untervogesenhügel markieren. Die Landschaft wird von Weinreben dominiert, was die Bezeichnung des Gebiets als Porte du Vignoble rechtfertigt. Der Name Berchheim wurde in einem schriftlichen Dokument aus dem 13. Jahrhundert erwähnt, der Name Scharrachbergheim im Laufe des 14. Es gibt mehrere Hypothesen über den Namen des Dorfes. Sicher ist, dass die Herrschaftsfamilie den Namen des Hügels benutzte, um ihn ihrem eigenen hinzuzufügen.
Ausgrabungen haben gezeigt, dass die Siedlung bereits in der Jungsteinzeit existierte. In vielen Dörfern gab es eine Burg, doch die Burg von Scharrachbergheim ist die einzige, die noch steht. Jahrhundert wurde sie von den Truppen aus Straßburg, die die Armagnacs vertrieben, zerstört. Wahrscheinlich waren es die Dettlinger, die im Nordosten des Dorfes ein neues feudales Herrenhaus errichteten. Das Schloss wurde 2007 verkauft und in eine Hotelresidenz und ein Relais Château umgewandelt.
Der Ursprung von Irmstett scheint auf die Keltenzeit zurückzugehen, da ein keltischer Weg durch das Mossig-Tal führte: Der heutige Allmendweg soll noch ein Teil davon sein. Der Sauerbrunnen, eine Salzquelle 200 Meter südlich des Dorfes, war eine keltische Kultstätte. Ein Kreuz erinnert an diese alte Stätte. Eine Legende besagt, dass sich während der schwedischen Invasion im 17. Jahrhundert ein Mädchen, das vor einem Soldaten fliehen wollte, im Schilf des Sauerbrunnens versteckte und gelobte, an dieser Stelle ein Kreuz zu errichten, wenn sie dem Soldaten entkommen könne. Sie hielt ihr Versprechen und stiftete ein Holzkreuz. Der Ort wurde daraufhin zu einem Wallfahrtsort für die Bevölkerung der Umgebung. Dem Kreuz wurden Heilkräfte, insbesondere gegen Tuberkulose, zugeschrieben.
Die Gründung des Dorfes soll auf die Stadt Dagobert II. zurückgehen, die Irmina hieß. Der Legende nach kam sie oft zur Besinnung in einen großen Eichenwald, wo sie eine kleine Kapelle errichten ließ. Der Ort wurde Irminastätte genannt und um ihn herum wuchs ein kleines Dorf, das zunächst Irmina Stätte und später Irmstett genannt wurde.
Dutch
Met 1242 inwoners fuseerden de gemeenten Scharrarbergheim en Irmstett in 1975 tot Scharrarbergheim-Irmstett. Het dorp ligt tussen de bergen Amberg en Scharrachberg, die het begin van de sub-Vosgische heuvels markeren. Het landschap wordt gedomineerd door wijngaarden, waardoor het gebied bekend staat als Porte du Vignoble. Het werd Berchheim genoemd in een 13e-eeuws geschrift en de naam Scharrachbergheim werd geïntroduceerd in de 14e eeuw. Er zijn verschillende hypotheses over de naam van het dorp. Eén ding is echter zeker en dat is dat de plaatselijke adellijke familie de naam van deze heuvel gebruikte om hem aan hun eigen naam toe te voegen.
Uit opgravingen is gebleken dat het dorp al sinds het neolithicum bewoond is. Veel dorpen hebben een kasteel gehad, maar Scharrachbergheim is het enige dat nog overeind staat. Er is weinig bekend over dit kasteel, dat in de 15e eeuw werd verwoest door troepen uit Straatsburg die de Armagnacs verdreven. Het waren waarschijnlijk de Dettlingen die een nieuw feodaal landhuis bouwden ten noordoosten van het dorp. Het kasteel werd in 2007 verkocht en omgebouwd tot een hotelresidentie en relaiskasteel.
De oorsprong van Irmstett lijkt terug te gaan tot de Keltische tijd, aangezien er vroeger een Keltische weg door de Mossigvallei liep: de huidige Allmendweg zou hier deel van uitmaken. De Sauerbrunnen, een zoutbron 200 meter ten zuiden van het dorp, was een Keltische gebedsplaats. Een kruis herinnert aan deze oude plek. De plaatselijke legende vertelt dat tijdens de Zweedse invasie in de 17e eeuw een jong meisje, dat probeerde te ontsnappen aan een soldaat, zich verstopte in het riet bij Sauerbrunnen en beloofde daar een kruis op te richten als het haar zou lukken om aan de soldaat te ontsnappen. Ze hield haar belofte en schonk een houten kruis. De plek werd toen een bedevaartsoord voor de lokale bevolking. Er werd gezegd dat het genezende krachten had, vooral tegen tuberculose.
De stichting van het dorp zou afkomstig zijn van de stad van Dagobert II, Irmina genaamd. Volgens de legende kwam ze vaak bidden in een groot eikenbos, waar ze een kleine kapel liet bouwen. De plaats werd bekend als Irminastätte, waar omheen een klein dorp groeide dat eerst Irmina Stätte en later Irmstett werd genoemd.
Español
Con 1242 habitantes, los municipios de Scharrarbergheim e Irmstett se fusionaron en 1975 para formar Scharrarbergheim-Irmstett. El pueblo se encuentra entre los montes Amberg y Scharrachberg, que marcan el inicio de las colinas subvosgianas. El paisaje está dominado por los viñedos, por lo que la zona se conoce como Porte du Vignoble. Denominada Berchheim en un documento escrito del siglo XIII, el nombre de Scharrachbergheim se introdujo en el siglo XIV. Existen varias hipótesis sobre el nombre del pueblo. Sin embargo, una cosa es cierta, y es que la familia señorial local utilizó el nombre de esta colina para añadirlo al suyo propio.
Las excavaciones han demostrado que el pueblo ha estado habitado desde el Neolítico. Muchos pueblos han tenido un castillo, pero Scharrachbergheim es el único que sigue en pie. Poco se sabe de este castillo, que fue destruido en el siglo XV por las tropas de Estrasburgo que expulsaron a los armañacs. Probablemente fueron los Dettlingen quienes construyeron una nueva casa señorial feudal al noreste del pueblo. El castillo se vendió en 2007 y se convirtió en hotel y posada.
Los orígenes de Irmstett parecen remontarse a la época celta, ya que una calzada celta atravesaba el valle del Mossig: se cree que la actual Allmendweg forma parte de ella. El Sauerbrunnen, un manantial de sal a 200 metros al sur del pueblo, era un lugar de culto celta. Una cruz recuerda este antiguo lugar. Cuenta la leyenda local que durante la invasión sueca en el siglo XVII, una joven, tratando de escapar de un soldado, se escondió en los juncos de Sauerbrunnen, prometiendo erigir allí una cruz si lograba escapar del soldado. Cumplió su promesa y donó una cruz de madera. El lugar se convirtió en lugar de peregrinación para la población local. Se le atribuían poderes curativos, sobre todo contra la tuberculosis.
Se dice que la fundación de la aldea procede de la ciudad de Dagoberto II, llamada Irmina. Según la leyenda, acudía a menudo a rezar a un gran bosque de robles, donde mandó construir una pequeña capilla. El lugar pasó a conocerse como Irminastätte, alrededor de la cual creció un pequeño pueblo, llamado primero Irmina Stätte y más tarde Irmstett.
Italiano
Con 1242 abitanti, i comuni di Scharrarbergheim e Irmstett si sono fusi nel 1975 per formare Scharrarbergheim-Irmstett. Il villaggio si trova tra i monti Amberg e Scharrachberg, che segnano l'inizio delle colline sub-vasgiane. Il paesaggio è dominato dai vigneti, motivo per cui la zona è nota come Porte du Vignoble. Chiamata Berchheim in un documento scritto del XIII secolo, il nome Scharrachbergheim fu introdotto nel XIV secolo. Ci sono diverse ipotesi sul nome del villaggio. Una cosa è certa, però, e cioè che la famiglia signorile locale utilizzò il nome di questa collina per aggiungerlo al proprio.
Gli scavi hanno dimostrato che il villaggio è stato abitato fin dal Neolitico. Molti villaggi hanno avuto un castello, ma Scharrachbergheim è l'unico ancora in piedi. Non si sa molto di questo castello, che fu distrutto nel XV secolo dalle truppe di Strasburgo che scacciavano gli Armagnacchi. Probabilmente furono i Dettlingen a costruire un nuovo maniero feudale a nord-est del villaggio. Il castello è stato venduto nel 2007 e trasformato in un hotel e in una locanda.
Le origini di Irmstett sembrano risalire all'epoca celtica, poiché una strada celtica attraversava la valle del Mossig: si pensa che l'attuale Allmendweg ne faccia parte. Il Sauerbrunnen, una sorgente di sale a 200 metri a sud del villaggio, era un luogo di culto celtico. Una croce ricorda questo antico sito. La leggenda locale narra che durante l'invasione svedese del XVII secolo, una giovane ragazza, nel tentativo di sfuggire a un soldato, si nascose tra le canne del Sauerbrunnen, giurando di erigere lì una croce se fosse riuscita a sfuggire al soldato. Mantenne la promessa e donò una croce di legno. Il sito divenne un luogo di pellegrinaggio per la popolazione locale. Si diceva che avesse poteri curativi, in particolare per la tubercolosi.
Si dice che la fondazione del villaggio provenga dalla città di Dagoberto II, di nome Irmina. Secondo la leggenda, ella veniva spesso a pregare in un grande bosco di querce, dove fece costruire una piccola cappella. Il luogo divenne noto come Irminastätte, attorno al quale si sviluppò un piccolo villaggio, chiamato prima Irmina Stätte e poi Irmstett.