Description
Nous voici dans la rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, autrefois appelée « grande rue ». Vers 1875, on y comptait de nombreux négociants en gros. C'est dans cette rue que les ouvriers venaient le dimanche, pour proposer leur travail de la semaine au commerçant le plus offrant. Au n° 58, se trouvait la maison de négoce Guillemin-Renaut dont provient la majorité des pièces de coutellerie conservées au musée. La rue présente un bel alignement de façades étroites des XVIIIème et XIXème siècles. La pierre de taille est souvent utilisée. Parfois, elle est associée à la brique, en rangs horizontaux successifs, constituant ainsi l'appareillage dit « champenois ». En se dirigeant vers la place de la mairie, on aperçoit plusieurs belles maisons, en rupture avec l'architecture ouvrière.
L'ancienne cure, sur votre droite, au n° 39, à l'architecture néo-classique. Sur votre gauche, au n° 22, le Café de Paris a gardé son décor d'origine, avec une belle corniche en pierre.
Au n° 18, l'intéressante création de l'architecte chaumontais Ronot, pour le fils d'un riche marchand, négociant en coutellerie, René Chevry, lui-même maître-coutelier, réputé pour ses petits canifs portés en pendentif. Le décor est presque parisien, avec la présence de marbre vert et rose. On notera également la belle façade sculptée, du n° 14, marquée Drioux et datée de 1876.
English
Here we are on rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, formerly known as "grande rue". Around 1875, it was home to many wholesale merchants. It was on this street that workers would come on Sundays to offer their week's work to the highest bidder. At no. 58 was the Guillemin-Renaut trading house, from which most of the museum's cutlery comes. The street features a fine alignment of narrow facades dating from the 18th and 19th centuries. Ashlar is often used. Sometimes, it is combined with brick, in successive horizontal rows, to form the so-called "champenois" pattern. As you head towards the Place de la Mairie, you'll see a number of handsome houses that break away from working-class architecture.
On your right, at no. 39, you'll see the former vicarage, with its neo-classical architecture. On your left, at no. 22, the Café de Paris has retained its original decor, with a beautiful stone cornice.
At n° 18, an interesting creation by Chaumont architect Ronot, for the son of a wealthy merchant and cutlery merchant, René Chevry, himself a master cutler, renowned for his small penknives worn as pendants. The decor is almost Parisian, with green and pink marble. Also noteworthy is the beautifully sculpted facade at no. 14, marked Drioux and dated 1876.
Deutsch
Wir befinden uns in der Rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, die früher "grande rue" genannt wurde. Um 1875 gab es hier viele Großhändler. In diese Straße kamen die Arbeiter am Sonntag, um ihre Wochenarbeit dem meistbietenden Händler anzubieten. In der Nr. 58 befand sich das Handelshaus Guillemin-Renaut, aus dem die meisten der im Museum aufbewahrten Besteckteile stammen. Die Straße weist eine schöne Aneinanderreihung von schmalen Fassaden aus dem 18. und 19. Jahrhundert. Häufig wird Quaderstein verwendet. Manchmal wird er in horizontalen Reihen mit Ziegelsteinen kombiniert und bildet so die sogenannte "champenois"-Apparatur. Wenn Sie auf den Rathausplatz zugehen, sehen Sie mehrere schöne Häuser, die sich von der Arbeiterarchitektur abheben.
Das ehemalige Pfarrhaus auf der rechten Seite, Nr. 39, mit neoklassizistischer Architektur. Zu Ihrer Linken, in Nr. 22, hat das Café de Paris sein ursprüngliches Dekor mit einem schönen Steinsims behalten.
In Nr. 18 befindet sich die interessante Kreation des Architekten Ronot aus Chaumont für den Sohn eines reichen Kaufmanns und Messerhändlers, René Chevry, der selbst Messerschmiedmeister war und für seine kleinen Taschenmesser, die als Anhänger getragen wurden, bekannt war. Die Ausstattung ist mit grünem und rosafarbenem Marmor fast pariserisch. Bemerkenswert ist auch die schöne, mit Skulpturen verzierte Fassade von Nr. 14, die mit Drioux markiert und auf das Jahr 1876 datiert ist.
Dutch
Dit is de rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, vroeger bekend als de "grande rue". Rond 1875 waren hier veel groothandelaren. In deze straat kwamen arbeiders op zondag om hun werk van de week aan te bieden aan de hoogste bieder. Op nr. 58 stond het handelshuis Guillemin-Renaut, waar het meeste bestek in het museum vandaan komt. De straat heeft een mooie rij smalle gevels uit de 18e en 19e eeuw. Er wordt vaak bepleistering gebruikt. Soms wordt het gecombineerd met baksteen, in opeenvolgende horizontale rijen, om het zogenaamde "champenois"-verband te vormen. Als je richting de Place de la Mairie gaat, zie je een aantal mooie huizen, een breuk met de arbeidersarchitectuur.
De voormalige pastorie, op nr. 39 aan de rechterkant, heeft een neoklassieke architectuur. Aan de linkerkant, op nummer 22, heeft het Café de Paris zijn oorspronkelijke decor behouden, met een mooie stenen kroonlijst.
Op nr. 18, de interessante creatie van architect Ronot uit Chaumont, voor de zoon van een rijke koopman en messenhandelaar, René Chevry, zelf een meester messenmaker, bekend om zijn kleine zakmessen die als hangers werden gedragen. Het decor is bijna Parijse, met groen en roze marmer. Ook opmerkelijk is de prachtig gebeeldhouwde gevel op nr. 14, gemerkt Drioux en gedateerd 1876.
Español
Esta es la rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, antiguamente conocida como la "grande rue". Hacia 1875, había aquí muchos comerciantes mayoristas. A esta calle acudían los domingos los obreros para ofrecer su trabajo de la semana al mejor postor. En el número 58 se encontraba la casa comercial Guillemin-Renaut, de donde procede la mayor parte de la cuchillería del museo. La calle presenta una bonita hilera de fachadas estrechas de los siglos XVIII y XIX. A menudo se utiliza el sillar. A veces se combina con el ladrillo, en hileras horizontales sucesivas, para formar el llamado vínculo "champenois". A medida que se avanza hacia la plaza de la Mairie, se observan algunas casas elegantes que rompen con la arquitectura popular.
La antigua vicaría, en el número 39 a la derecha, es de arquitectura neoclásica. A la izquierda, en el número 22, el Café de Paris conserva su decoración original, con una fina cornisa de piedra.
En el número 18, la interesante creación del arquitecto Ronot de Chaumont, para el hijo de un rico comerciante y cuchillero, René Chevry, él mismo maestro cuchillero, famoso por sus pequeñas navajas llevadas como colgantes. La decoración es casi parisina, con mármol verde y rosa. Destaca también la hermosa fachada esculpida del número 14, marcada Drioux y fechada en 1876.
Italiano
Questa è la rue du Maréchal De Lattre De Tassigny, un tempo nota come "grande rue". Intorno al 1875, qui c'erano molti commercianti all'ingrosso. È in questa strada che gli operai si recavano la domenica per offrire il lavoro della settimana al miglior offerente. Al numero 58 si trovava la casa commerciale Guillemin-Renaut, da cui proviene la maggior parte delle posate del museo. La strada presenta una bella fila di facciate strette risalenti al XVIII e XIX secolo. Il bugnato è spesso utilizzato. A volte è combinato con il mattone, in file orizzontali successive, per formare il cosiddetto legame "champenois". Dirigendosi verso Place de la Mairie, si possono notare alcune belle case, che rompono con l'architettura operaia.
L'ex canonica, al numero 39 sulla destra, è di architettura neoclassica. Sulla sinistra, al numero 22, il Café de Paris ha conservato l'arredamento originale, con una bella cornice in pietra.
Al n. 18, l'interessante creazione dell'architetto Ronot di Chaumont, per il figlio di un ricco mercante e commerciante di posate, René Chevry, egli stesso maestro coltellinaio, rinomato per i suoi piccoli coltelli indossati come pendenti. L'arredamento è quasi parigino, con marmi verdi e rosa. Da notare anche la bella facciata scolpita al n. 14, marcata Drioux e datata 1876.