Description
Parmi les outils, on retrouve l'enclume du forgeron, son marteau, son étau, ainsi qu'un jabloir (outil destiné à usiner la rainure recevant les fonds d'un tonneau), un rabaud Guillaume (qui permettait de réaliser les moulures de formes diverses), un taraud (permettant de réalisant des vis et écrous en bois).
Des photos et panneaux explicatifs apportent un témoignage sur les métiers anciens tels que celui de fileuse, maréchal ferrant ou encore sabotier…, des coutumes de la vie rurale en Ségala.
Vous plongerez ainsi dans le quotidien des " anciens ".
La forge s'est essoufflée, le soufflet s'est tu, le bruit cristallin du fer contre le fer aussi et le feu où rougissait les griffes de herse et les dents des bêches en devenir également.
Dans ce silence les outils ont patienté 30 ans jusqu'à ce que la Mairie décide de les réveiller et de les poser en décor aux murs de la forge constituée en Musée.
La porte sera ouverte à tous ceux qui souhaiteront pénétrer ce savoir-faire ancien forgeron, connaitre de quel charbon il nourrissait son feu et de quels poinçons il usait pour vous former telle tête de boulon ou tel frein d'écrou.
On admire la potence de draisage, la potence de fraisage, la cuve de trempe ainsi que cette foule d'outils tenus et fabriqués de main de maître par le forgeron. Au-delà du passé d'un métier le public découvrira aussi l'exposition de photos sur les habitants de Lescure qui donnèrent de leur temps aux fêtes du battage, à l'installation de la conduite forcée. L'on viendra chercher en ce lieu un morceau de la mémoire Aveyronnaise. Les clés sont à prendre à la mairie du village (à 200m à gauche du musée).
Horaires d'ouverture au public
Le Mercredi de 15h à 17h de mi-juillet à mi-août
Ecoutez son histoire : oreilles en balade
Pourquoi ce musée ?
La forge du village fut vendue par la famille du forgeron à un homme qui l'a ensuite légué à la mairie. Ce donateur a mis une condition au don : la forge devait être transformée en musée consacrée à cette ancienne activité. C'est ainsi que le musée de la Forge et de l'ancienne vie rurale fut créé en 1999. Le bâtiment, situé à droite du musée, fut également rénové faisant naître la salle du chardon. A l'origine du musée, la forge
L'ancienne forge occupait l'emplacement d'une des deux tours de l'ancien château de Lescure-Jaoul. En effet, la forge a été construite dans les murs de cette tour et la salle du chardon a pour origine la grange du château. C'est ainsi que dans le musée, on peut voir un mur de 2,05 m d'épaisseur, témoignant de l'existence du château.
Que reste-t-il du château ?
La famille seigneuriale qui occupait le château datant du IIème s. a disparu dans la 2ème partie du 17ème s.
Le baron de Chazelle, le nouveau propriétaire, à sa réapparition après la révolution française (durant laquelle il était resté caché), décida d'utiliser le château comme carrière pour la transformation et la réalisation du château de Lunac. C'est ainsi que le château de Lescure-Jaoul disparut en tant que tel.
English
Located in the old smithy, the museum contains many different blacksmiths tools as well as the traditional tools of the rural world. In the past the smithy would have resonated with the clear hard sound of steel on steel while harrow and fork tines glowed in the fire; now, anyone who wants to appreciate the blacksmiths skills and admire the huge stock of tools which he needed to ply his trade can admire his craft. The smithy which contains the museum was itself built on the site of one of the two towers of the former castle of Lescure, which dated from the 11th century. After the French Revolution, its owner decided to use the castle as a quarry to furnish stones to build the chateau at Lunac. Come and discover a fascinating piece of local history. You can collect the keys from the Mairie in the village centre, from 3-5 pm on Wednesday (07-19/08-16).
Deutsch
Zu den Werkzeugen gehören der Amboss des Schmieds, sein Hammer, sein Schraubstock sowie ein Jabloir (Werkzeug zum Bearbeiten der Nut, die den Boden eines Fasses aufnimmt), ein Guillaume rabaud (mit dem man Leisten in verschiedenen Formen herstellen konnte) und ein Gewindeschneider (mit dem man Schrauben und Muttern aus Holz herstellen konnte).
Fotos und Schautafeln erzählen von alten Berufen wie Spinnerin, Hufschmied, Holzschuhmacher usw. und von den Bräuchen des ländlichen Lebens in der Ségala.
So tauchen Sie in den Alltag der "Alten" ein.
Die Schmiede ist aus der Puste, der Blasebalg ist verstummt, das kristallklare Geräusch von Eisen auf Eisen auch und das Feuer, in dem die Krallen der Eggen und die Zähne der Spaten rot glühten, ebenfalls.
In dieser Stille warteten die Werkzeuge 30 Jahre lang, bis die Stadtverwaltung beschloss, sie zu wecken und sie als Dekor an den Wänden der Schmiede, die als Museum eingerichtet wurde, anzubringen.
Die Tür steht allen offen, die sich für das alte Schmiedehandwerk interessieren und wissen möchten, mit welcher Kohle er sein Feuer nährte und welche Stempel er benutzte, um Ihnen einen bestimmten Schraubenkopf oder eine bestimmte Mutter zu formen.
Man bewundert den Draisinengalgen, den Fräsgalgen, den Härtekessel und die vielen anderen Werkzeuge, die der Schmied meisterhaft in der Hand hält und herstellt. Über die Vergangenheit eines Handwerks hinaus wird das Publikum auch die Fotoausstellung über die Einwohner von Lescure entdecken, die ihre Zeit bei den Dreschfesten und der Installation der Druckleitung geopfert haben. An diesem Ort wird man ein Stück der Erinnerung an das Aveyron suchen. Die Schlüssel können Sie im Rathaus des Dorfes abholen (200 m links vom Museum).
Öffnungszeiten für die Öffentlichkeit
Mittwochs von 15:00 bis 17:00 Uhr von Mitte Juli bis Mitte August
Hören Sie seine Geschichte: Ohren auf Wanderschaft
Warum gibt es dieses Museum?
Die Dorfschmiede wurde von der Familie des Schmieds an einen Mann verkauft, der sie anschließend dem Rathaus vermacht hat. Dieser Schenker stellte eine Bedingung an die Schenkung: Die Schmiede sollte in ein Museum umgewandelt werden, das sich mit dieser alten Tätigkeit befasst. So wurde 1999 das Museum der Schmiede und des alten Landlebens gegründet. Das Gebäude rechts neben dem Museum wurde ebenfalls renoviert, wodurch der Distelsaal entstand. Der Ursprung des Museums, die Schmiede
Die alte Schmiede befand sich an der Stelle eines der beiden Türme des ehemaligen Schlosses von Lescure-Jaoul. Tatsächlich wurde die Schmiede in den Mauern dieses Turms errichtet und der Distelsaal hat seinen Ursprung in der Scheune des Schlosses. So kommt es, dass man im Museum eine 2,05 m dicke Mauer sehen kann, die von der Existenz des Schlosses zeugt.
Was ist von der Burg übrig geblieben?
Die Herrscherfamilie, die das Schloss aus dem 2. Jahrhundert bewohnte, verschwand in der zweiten Hälfte des 17.
Der neue Besitzer, Baron de Chazelle, beschloss bei seinem Wiederauftauchen nach der Französischen Revolution (während der er versteckt geblieben war), das Schloss als Steinbruch für den Umbau und die Errichtung des Schlosses Lunac zu nutzen. So verschwand das Schloss Lescure-Jaoul als solches.
Dutch
De gereedschappen omvatten het aambeeld, de hamer en de bankschroef van de smid, maar ook een jabloir (een gereedschap voor het bewerken van de groef in de bodem van een vat), een Guillaume schaaf (gebruikt om lijstwerk in verschillende vormen te maken) en een tap (gebruikt om houten schroeven en moeren te maken).
Foto's en verklarende panelen vertellen het verhaal van oude ambachten zoals spinners, smeden en klompenmakers, evenals de gebruiken van het plattelandsleven in Ségala.
Je wordt ondergedompeld in het dagelijkse leven van de "old-timers".
De smidse heeft geen stoom meer, de blaasbalgen zijn stilgevallen, het kristalheldere geluid van ijzer tegen ijzer is gedoofd, net als het vuur dat de klauwen van de eg en de tanden van de ontluikende spade rood liet worden.
In deze stilte hebben de gereedschappen 30 jaar gewacht tot het stadhuis besloot ze wakker te maken en ze op te hangen aan de muren van de smederij, die nu is omgetoverd tot museum.
De deur staat open voor iedereen die meer wil weten over de vaardigheden van de oude smid, de kolen waarmee hij zijn vuur voedde en de ponsen waarmee hij de kop van een bout of het slot van een moer vorm gaf.
Je kunt de draaispil, de freespil, de hardingskuip en de vele gereedschappen die de smid meesterlijk vasthield en maakte, bewonderen. Naast de geschiedenis van een ambacht is er ook een fototentoonstelling over de mensen van Lescure die hun tijd gaven aan de dorsfeesten en de installatie van de pennenvijvers. Het is een plek waar je een stukje verleden van Aveyron kunt vinden. De sleutels kunnen worden opgehaald bij het dorpshuis (200m links van het museum).
Openingstijden
Woensdag van 15u tot 17u van half juli tot half augustus
Luister naar de geschiedenis: oren in beweging
Waarom dit museum?
De dorpssmederij werd door de familie van de smid verkocht aan een man die het vervolgens naliet aan het gemeentehuis. De schenker stelde één voorwaarde: de smederij moest worden omgevormd tot een museum gewijd aan deze oude activiteit. En zo ontstond in 1999 het Musée de la Forge et de l'ancienne vie rurale. Het gebouw rechts van het museum werd ook gerenoveerd, waardoor de Distelzaal ontstond. De oorsprong van het museum: de smederij
De oude smederij stond op de plaats van een van de twee torens van het voormalige kasteel van Lescure-Jaoul. De smederij werd in de muren van deze toren ingebouwd en de distelzaal ontstond in de schuur van het kasteel. In het museum kun je een 2,05 m dikke muur zien die getuigt van het bestaan van het kasteel.
Wat blijft er over van het kasteel?
De adellijke familie die het kasteel uit de 2e eeuw bewoonde verdween in de 2e helft van de 17e eeuw.
Toen de Baron de Chazelle, de nieuwe eigenaar, na de Franse Revolutie (tijdens welke hij ondergedoken was gebleven) weer opdook, besloot hij het kasteel te gebruiken als steengroeve om Château de Lunac te verbouwen en te bouwen. Hierdoor verdween Château de Lescure-Jaoul.
Español
Fragua constituida en museo para descubrir el saber-hacer antiguo herrero. Presentación de las herramientas de la fragua : la torreta de fresado, la cuba del temple…
Italiano
Gli strumenti comprendono l'incudine, il martello e la morsa del fabbro, oltre a uno jabloir (strumento per lavorare la scanalatura del fondo di una botte), una pialla Guillaume (usata per realizzare modanature di varie forme) e un rubinetto (usato per realizzare viti e dadi in legno).
Foto e pannelli esplicativi raccontano la storia di antichi mestieri come le filatrici, i fabbri e gli zoccolai, nonché le usanze della vita rurale di Ségala.
Vi immergerete nella vita quotidiana dei "vecchi".
La fucina ha esaurito il vapore, i mantici si sono ammutoliti, il suono cristallino del ferro contro il ferro si è spento, così come il fuoco che arroventava gli artigli dell'erpice e i denti della vanga in erba.
In questo silenzio, gli attrezzi hanno atteso per 30 anni, finché il Comune ha deciso di risvegliarli e di esporli alle pareti della fucina, ora trasformata in museo.
La porta sarà aperta a tutti coloro che desiderano conoscere meglio le abilità del vecchio fabbro, i carboni che usava per alimentare il suo fuoco e i punzoni che usava per modellare la testa di un bullone o la serratura di un dado.
È possibile ammirare il braccio per il draisage, il braccio per la fresatura, il tino per la tempra e la miriade di strumenti magistralmente impugnati e realizzati dal fabbro. Oltre alla storia di un mestiere, c'è anche una mostra fotografica sugli abitanti di Lescure che hanno dedicato il loro tempo alle feste della trebbiatura e all'installazione della condotta forzata. È un luogo dove si può trovare un pezzo del passato dell'Aveyron. Le chiavi possono essere ritirate presso la sala del villaggio (200 m a sinistra del museo).
Orari di apertura
Mercoledì dalle 15.00 alle 17.00, da metà luglio a metà agosto
Ascolta la sua storia: orecchie in movimento
Perché questo museo?
La fucina del villaggio fu venduta dalla famiglia del fabbro a un uomo che la lasciò in eredità al municipio. Il donatore pose una condizione: la fucina doveva essere trasformata in un museo dedicato a questa antica attività. È così che nel 1999 è stato creato il Musée de la Forge et de l'ancienne vie rurale. Anche l'edificio a destra del museo è stato ristrutturato, dando vita alla Sala del Cardo. L'origine del museo: la fucina
L'antica fucina occupava il sito di una delle due torri dell'antico castello di Lescure-Jaoul. In effetti, la fucina fu costruita nelle mura di questa torre e la sala del cardo ebbe origine nel granaio del castello. Nel museo è possibile vedere un muro spesso 2,05 m che testimonia l'esistenza del castello.
Cosa rimane del castello?
La famiglia signorile che occupava il castello dal II secolo scomparve nella seconda metà del XVII secolo.
Quando il barone di Chazelle, il nuovo proprietario, ricomparve dopo la Rivoluzione francese (durante la quale era rimasto in clandestinità), decise di utilizzare il castello come cava per trasformare e costruire Château de Lunac. Di conseguenza, il castello di Lescure-Jaoul scomparve.