Monument Maginot – Fleury-devant-Douaumont

Contrairement au principe défini à la mobilisation, beaucoup d’unités territoriales côtoieront leurs camarades d’active dans un même contexte. Il est un régiment – le 44 e R.I.T. – qui accueillera dans ses rangs le député de la Meuse, un certain André Maginot. Député de la Meuse et engagé volontaire en 1914, il gagne vite ses galons de sergent, et mène des patrouilles en territoire hostile. Cette hardiesse manque de lui coûter la vie, le 8 novembre 1914, devant le bois des Hayes. Gravement atteint, il est sauvé de justesse par ses camarades et soigné pendant de longs mois. Après l’Armistice, il reprend ses activités parlementaires. Il devient Ministre des Colonies en 1917, Ministre des Pensions en 1920 et Ministre de la Guerre en 1922. Il préside ainsi le 10 Novembre 1920 la fameuse cérémonie du soldat inconnu, entre les murs de la citadelle à Verdun. Atteint de fièvre typhoïde, il s’éteint en 1932, alors qu’il venait de collaborer aux travaux de fortifications dans l’Est. Trois ans après sa mort, le président de la république Albert Lebrun, inaugure le monument de Gaston Broquet, adossé au massif de Souville. Formé d’un bouclier, la scène illustre le sauvetage héroïque du sergent André Maginot, le 8 novembre 1914, par ses compagnons.

Contrary to the principle laid down at mobilization, many territorial units would work alongside their active-duty comrades in the same context. One regiment – the 44th R.I.T. – welcomed André Maginot, MP for the Meuse, into its ranks. A Meuse deputy who volunteered in 1914, he quickly earned his sergeant's stripes and led patrols in hostile territory. This boldness almost cost him his life on November 8, 1914, in front of the Hayes wood. Seriously wounded, he was narrowly saved by his comrades and nursed back to health for many months. After the Armistice, he resumed his parliamentary activities. He became Minister of Colonies in 1917, Minister of Pensions in 1920 and Minister of War in 1922. On November 10, 1920, he presided over the famous ceremony for the Unknown Soldier within the walls of the citadel at Verdun. Stricken with typhoid fever, he died in 1932, while working on fortifications in the east of France. Three years after his death, French President Albert Lebrun inaugurated the Gaston Broquet monument on the Souville massif. Shaped like a shield, the scene depicts the heroic rescue of Sergeant André Maginot by his comrades on November 8, 1914.

Entgegen dem bei der Mobilisierung festgelegten Grundsatz treffen viele territoriale Einheiten mit ihren aktiven Kameraden im selben Kontext zusammen. Es gibt ein Regiment, das 44. R.I.T., das den Abgeordneten des Departements Meuse, einen gewissen André Maginot, in seinen Reihen willkommen heißt. Als Abgeordneter des Departements Meuse und Freiwilliger im Jahr 1914 verdiente er sich schnell seine Streifen als Unteroffizier und führte Patrouillen in feindlichem Gebiet durch. Diese Kühnheit kostete ihn am 8. November 1914 vor dem Bois des Hayes fast das Leben. Er wurde schwer verletzt, konnte aber von seinen Kameraden gerade noch gerettet und monatelang gepflegt werden. Nach dem Waffenstillstand nahm er seine parlamentarische Tätigkeit wieder auf. Er wurde 1917 Kolonialminister, 1920 Rentenminister und 1922 Kriegsminister. Am 10. November 1920 leitete er die berühmte Zeremonie für den unbekannten Soldaten innerhalb der Mauern der Zitadelle in Verdun. Er erkrankte an Typhus und starb 1932, nachdem er gerade an den Befestigungsarbeiten im Osten des Landes mitgearbeitet hatte. Drei Jahre nach seinem Tod weihte der französische Staatspräsident Albert Lebrun das Denkmal von Gaston Broquet am Massif de Souville ein. Die aus einem Schild bestehende Szene zeigt die heldenhafte Rettung des Sergeanten André Maginot am 8. November 1914 durch seine Kameraden.

In tegenstelling tot het principe dat bij de mobilisatie werd vastgelegd, werkten veel territoriale eenheden naast hun kameraden in actieve dienst in dezelfde context. Er was één regiment – het 44ste R.I.T. – dat het parlementslid voor de Maas, een zekere André Maginot, in zijn rangen verwelkomde. Als parlementslid voor de Maas die zich in 1914 als vrijwilliger aanmeldde, verdiende hij al snel zijn sergeantsstrepen en leidde hij patrouilles in vijandig gebied. Deze moed kostte hem bijna het leven op 8 november 1914, voor het bos van Hayes. Hij raakte ernstig gewond, werd ternauwernood gered door zijn kameraden en werd vele maanden lang weer gezond gemaakt. Na de wapenstilstand hervatte hij zijn parlementaire activiteiten. Hij werd minister van Koloniën in 1917, minister van Pensioenen in 1920 en minister van Oorlog in 1922. Op 10 november 1920 zat hij de beroemde ceremonie voor de Onbekende Soldaat voor binnen de muren van de citadel van Verdun. Hij werd getroffen door tyfus en stierf in 1932, toen hij aan het werk was op vestingwerken in het oosten van Frankrijk. Drie jaar na zijn dood huldigde de president van de Republiek, Albert Lebrun, het monument van Gaston Broquet in tegen het massief van Souville. De scène, gevormd door een schild, illustreert de heldhaftige redding van sergeant André Maginot op 8 november 1914 door zijn metgezellen.

En contra del principio establecido en el momento de la movilización, muchas unidades territoriales trabajarían junto a sus camaradas en servicio activo en el mismo contexto. Hubo un regimiento, el 44º R.I.T., que acogió en sus filas al diputado por el Mosa, un tal André Maginot. Diputado por el Mosa, se alistó como voluntario en 1914, obtuvo rápidamente los galones de sargento y dirigió patrullas en territorio hostil. Esta audacia casi le cuesta la vida el 8 de noviembre de 1914, frente al bosque de Hayes. Herido de gravedad, fue salvado por los pelos por sus camaradas, que le cuidaron durante varios meses. Tras el armisticio, reanudó sus actividades parlamentarias. Fue Ministro de las Colonias en 1917, Ministro de Pensiones en 1920 y Ministro de la Guerra en 1922. El 10 de noviembre de 1920 preside la célebre ceremonia del Soldado Desconocido en los muros de la ciudadela de Verdún. Aquejado de fiebre tifoidea, murió en 1932, mientras trabajaba en fortificaciones en el este de Francia. Tres años después de su muerte, el Presidente de la República, Albert Lebrun, inauguró el monumento a Gaston Broquet, situado en el macizo de Souville. Formado por un escudo, la escena ilustra el heroico rescate del sargento André Maginot el 8 de noviembre de 1914 por sus compañeros.

Contrariamente al principio stabilito al momento della mobilitazione, molte unità territoriali lavoravano accanto ai loro compagni in servizio attivo nello stesso contesto. Un reggimento, il 44° R.I.T., accolse tra le sue fila il deputato della Mosa, un certo André Maginot. Deputato della Mosa, arruolatosi volontario nel 1914, si guadagnò rapidamente i gradi di sergente e guidò pattuglie in territorio ostile. Questa audacia gli costò quasi la vita l'8 novembre 1914, davanti al bosco di Hayes. Gravemente ferito, fu salvato per poco dai suoi compagni e curato per molti mesi. Dopo l'armistizio, riprese la sua attività parlamentare. Divenne Ministro delle Colonie nel 1917, Ministro delle Pensioni nel 1920 e Ministro della Guerra nel 1922. Il 10 novembre 1920 presiedette la famosa cerimonia del Milite Ignoto tra le mura della cittadella di Verdun. Colpito da febbre tifoidea, morì nel 1932, mentre lavorava alle fortificazioni nell'est della Francia. Tre anni dopo la sua morte, il Presidente della Repubblica Albert Lebrun inaugurò il monumento a Gaston Broquet, situato sul massiccio di Souville. La scena, formata da uno scudo, illustra l'eroico salvataggio del sergente André Maginot l'8 novembre 1914 da parte dei suoi compagni.