Description
Lochwiller, village agricole de l'arrière Kochesberg trouve ses origines au moins à l'époque mérovingienne comme l'atteste la découverte de sarcophages monolithiques autour de l'église. La fondation de Lochwiller est attribuée à Saint Léobard , moine irlandais, disciple de saint Colomban. Le village est possession de l'abbaye de Marmoutier, puis de l'évêché de Strasbourg de 1663 à 1789. Caractéristiques administratives. Les incontournables… Eglise Saint-Jacques-Le-Majeur
Datant du XVe siècle, cette église a été remaniée au XVIIIe siècle comme en atteste le clocher porche de l'église, qui est vraisemblablement celui de l'ancienne église.
Les arrêtes du clocher sont élevés sur quatre niveaux.
Les deuxième et troisième niveaux comportent de petites ouvertures, l'étage des cloches est éclairé par de grandes baies. A remarquer :
> L'armoire eucharistique du XVe siècle, avec un tabernacle sculpté de crochets en feuillage et fermé par une grille en fer forgé.
> Deux stèles au cimetière, l'une de 1714, gravée de lettres romaines au cimetière, l'autre de 1841 marquée par un fronton courbe avec une petite croix sommitale. Croix à Niche
A voir à proximité du village, trois croix doubles à niches dites "Croix de Lorraines"
ou "Croix Patriarcales" en grès rose, datées du XVIIIe siècle et seules de ce type dans la région. Un quatrième croix est visible sur le territoire de Reutenbourg. La croix "NEUENBERGKREUTZ".
C'est la plus ancienne. Elle se situe à la bifurcation du chemin de Reutenbourg, tout près du bouquet de marronniers qui ombragent le banc reposoir de l'impératrice Eugénie élevé en 1854.
Cette croix a été érigée pour marquer les limites du ban, qui s'étaient perdues durant les guerres.
> La croix " STEIGELKREUTZ "s'élève à l'est de la commune à la croisée des chemins de Kleingoeft et de Bannscheid.
Sa situation offre un large point de vue sur les paysages environnants et notamment sur les châteaux féodaux et le couvent de Reinacker. La croix près de la "KREUZMATT" se trouve au sud du village à la limite du ban communal , dans une pâture dit "KREUZMATT".
Cette croix devait être de grande taille, mais à la suite de modification du chemin, la base en est largement enterrée.
Trois croix simples à niche, présentent également un très grand intérêt, puisqu'elles comptent parmi les plus anciennes de la région. L'une datée de 1612, se dresse à l'entrée du village, vers Marmoutier dans un coin de jardin, au lieu-dit "KREUTZELGARTEN". L'autre de 1621, se trouve à l'ouest de la localité, à la limite du ban communal au bord d'un champ, au lieu Fronthal, jonction où s'élevait un moulin. Une troisième, élevée en plein champ à l'ouest de la localité, sur une hauteur au lieu-dit "NEUENBERG". Puits
Situé dans la cour de la Mairie, ce puit en grès du XVIIIe siècle est surmonté d'une pompe à bras du début du XXe siècle, qui permettait de pomper aisément l'eau. Mécanisme d'horloge
Restauré et placé dans son armoire, le mécanisme en fer, fonte et cuivre, de l'ancienne horloge du clocher, datant XIXe siècle est visible dans le hall d'accueil de la Mairie.
English
Lochwiller, a farming village in the hinterland of the Kochesberg, traces its origins back at least to Merovingian times, as attested by the discovery of monolithic sarcophagi around the church. The foundation of Lochwiller is attributed to Saint Léobard, an Irish monk and disciple of Saint Colomban. The village belonged to Marmoutier Abbey, then to the bishopric of Strasbourg from 1663 to 1789. Administrative features. Must-sees… Saint-Jacques-Le-Majeur church
Dating from the 15th century, this church was remodeled in the 18th century, as evidenced by the porch bell tower, which is probably that of the former church.
The bell tower's edges are raised on four levels.
The second and third levels feature small openings, while the bell floor is lit by large bays. Noteworthy features
> The 15th-century Eucharistic cupboard, with a tabernacle carved with foliage hooks and closed by a wrought-iron grille.
> Two steles in the cemetery, one from 1714, engraved with Roman letters, the other from 1841, marked by a curved pediment with a small cross at the top. Niche cross
Near the village, three double crosses with niches, known as "Croix de Lorraines" or "Croix Patriarcale", can be seen
or "Patriarchal Crosses" in pink sandstone, dating from the 18th century and the only ones of their kind in the region. A fourth cross can be seen in Reutenbourg. The "NEUENBERGKREUTZ" cross.
This is the oldest cross. It stands at the fork in the road to Reutenbourg, close to the clump of chestnut trees that shade Empress Eugenie's bench, erected in 1854.
This cross was erected to mark the boundaries of the ban, which had been lost during the wars.
> The "STEIGELKREUTZ" cross stands to the east of the commune, at the junction of the Kleingoeft and Bannscheid roads.
Its position offers a wide view of the surrounding countryside, including the feudal castles and the Reinacker convent. The cross near the "KREUZMATT" is located to the south of the village, on the edge of the communal boundary, in a pasture known as "KREUZMATT".
This cross was intended to be large, but following changes to the road, the base has been largely buried.
Three simple crosses with niches are also of great interest, as they are among the oldest in the region. One, dating from 1612, stands at the entrance to the village, towards Marmoutier, in a corner of the garden known as "KREUTZELGARTEN". The other, dated 1621, stands to the west of the village, on the edge of a field at Fronthal, where a mill once stood. A third, built in an open field to the west of the village, on high ground at "NEUENBERG". Well
Located in the courtyard of the town hall, this 18th-century sandstone well is topped by an early 20th-century hand pump, which made it easy to pump water. Clock mechanism
Restored and placed in its cupboard, the iron, cast-iron and copper mechanism of the former 19th-century bell tower clock can be seen in the Mairie reception hall.
Deutsch
Lochwiller, ein landwirtschaftliches Dorf im hinteren Kochesberg, hat seine Ursprünge mindestens in der Merowingerzeit, wie die Entdeckung von monolithischen Sarkophagen um die Kirche herum beweist. Die Gründung von Lochwiller wird dem heiligen Leobard , einem irischen Mönch und Schüler des heiligen Columban, zugeschrieben. Das Dorf war im Besitz der Abtei Marmoutier und gehörte dann von 1663 bis 1789 zum Bistum Straßburg. Administrative Merkmale. Die unumgänglichen… Kirche Saint-Jacques-Le-Majeur (St. Jakobus der Ältere)
Diese Kirche stammt aus dem 15. Jahrhundert und wurde im 18. Jahrhundert umgebaut, wie man an der Glockenvorhalle der Kirche erkennen kann, die wahrscheinlich von der alten Kirche stammt.
Die Haltestellen des Glockenturms sind auf vier Ebenen hochgezogen.
Die zweite und dritte Ebene weisen kleine Öffnungen auf, die Glockenetage wird durch große Öffnungen erhellt. Bemerkenswert sind:
> Der Eucharistische Schrank aus dem 15. Jahrhundert mit einem Tabernakel, der mit Laubhaken geschnitzt und durch ein schmiedeeisernes Gitter verschlossen ist.
> Zwei Stelen auf dem Friedhof, eine aus dem Jahr 1714, die mit römischen Buchstaben auf dem Friedhof graviert ist, die andere aus dem Jahr 1841, die durch einen gebogenen Giebel mit einem kleinen Gipfelkreuz gekennzeichnet ist. Kreuz mit Nische
In der Nähe des Dorfes sind drei Doppelkreuze mit Nischen zu sehen, die als "Croix de Lorraines"
oder "Patriarchalische Kreuze" aus rosa Sandstein, die auf das 18. Jahrhundert datiert werden und die einzigen ihrer Art in der Region sind. Ein viertes Kreuz ist auf dem Gebiet von Reutenbourg zu sehen. Das Kreuz "NEUENBERGKREUTZ".
Es ist das älteste Kreuz. Es steht an der Abzweigung des Weges nach Reutenbourg, ganz in der Nähe der Kastanienbäume, die die 1854 errichtete Ruhebank der Kaiserin Eugenie beschatten.
Dieses Kreuz wurde errichtet, um die Grenzen des Banngebiets zu markieren, die während der Kriege verloren gegangen waren.
> Das Kreuz "STEIGELKREUTZ" erhebt sich im Osten der Gemeinde an der Kreuzung der Wege nach Kleingoeft und Bannscheid.
Seine Lage bietet einen weiten Blick auf die umliegende Landschaft und insbesondere auf die feudalen Burgen und das Kloster Reinacker. Das Kreuz bei der "KREUZMATT" befindet sich südlich des Dorfes an der Grenze des Gemeindebanns auf einer Weide, die "KREUZMATT" genannt wird.
Dieses Kreuz sollte eigentlich groß sein, aber nach einer Änderung des Weges ist die Basis des Kreuzes weitgehend eingegraben.
Drei einfache Kreuze mit Nischen sind ebenfalls von großem Interesse, da sie zu den ältesten der Region zählen. Das eine stammt aus dem Jahr 1612 und steht am Ortseingang des Dorfes in Richtung Marmoutier in einer Ecke des Gartens am Ort "KREUTZELGARTEN". Das andere aus dem Jahr 1621 befindet sich im Westen des Ortes, an der Grenze des Gemeindebanns, am Rande eines Feldes, im Ort Fronthal, wo sich eine Mühle befand. Eine dritte Mühle wurde auf freiem Feld westlich der Ortschaft auf einer Anhöhe im Ort "NEUENBERG" errichtet. Brunnen
Dieser im Hof des Rathauses gelegene Brunnen aus Sandstein aus dem 18. Jahrhundert wird von einer Handpumpe aus dem frühen 20. Jahrhundert gekrönt, mit der das Wasser leicht gepumpt werden konnte. Mechanismus einer Uhr
Das restaurierte und in seinem Schrank untergebrachte Uhrwerk aus Eisen, Gusseisen und Kupfer der alten Kirchturmuhr aus dem 19. Jahrhundert ist in der Empfangshalle des Rathauses zu sehen.
Dutch
Lochwiller, een boerendorp in het achterland van de Kochesberg, gaat minstens terug tot de Merovingische periode, zoals blijkt uit de vondst van monolithische sarcofagen rond de kerk. De stichting van Lochwiller wordt toegeschreven aan de heilige Léobard, een Ierse monnik en leerling van de heilige Colomban. Het dorp behoorde tot de abdij van Marmoutier en vervolgens van 1663 tot 1789 tot het bisdom Straatsburg. Administratieve kenmerken. Bezienswaardigheden… Kerk Saint-Jacques-Le-Majeur
Deze kerk dateert uit de 15e eeuw en werd in de 18e eeuw verbouwd, zoals blijkt uit de klokkentoren van het portaal, die waarschijnlijk van de vroegere kerk is.
De randen van de klokkentoren zijn verhoogd op vier niveaus.
De tweede en derde verdieping hebben kleine openingen, terwijl de klokkenverdieping verlicht wordt door grote traveeën. Opmerkelijke kenmerken zijn
> De 15e-eeuwse eucharistische kast, met een tabernakel met bladwerkhaken en afgesloten door een smeedijzeren rooster.
> Twee stèles op het kerkhof, een uit 1714, gegraveerd met Romeinse letters, de andere uit 1841 gemarkeerd door een gebogen fronton met een klein kruis bovenaan. Niskruis
Vlakbij het dorp staan drie dubbele kruisen met nissen, bekend als "Croix de Lorraines" of "Patriarchale kruisen"
deze dateren uit de 18e eeuw en zijn de enige van hun type in de regio. Een vierde kruis staat in Reutenbourg. Het "NEUENBERGKREUTZ" kruis.
Dit is het oudste kruis. Het staat op de splitsing van de weg naar Reutenbourg, vlakbij de kastanjebomen die de rustbank van keizerin Eugenie, opgericht in 1854, beschaduwen.
Dit kruis werd opgericht om de grenzen van de ban aan te geven, die tijdens de oorlogen verloren waren gegaan.
> Het STEIGELKREUTZ kruis staat ten oosten van het dorp op de kruising van de wegen Kleingoeft en Bannscheid.
De ligging biedt een wijds uitzicht over het omliggende landschap, inclusief de feodale kastelen en het Reinacker klooster. Het kruis bij de "KREUZMATT" ligt ten zuiden van het dorp aan de rand van het gemeentelijke gebied, in een weiland dat bekend staat als "KREUZMATT".
Dit kruis had groot moeten zijn, maar door veranderingen aan de weg is de basis grotendeels begraven.
Drie eenvoudige kruisen met nissen zijn ook van groot belang, omdat ze tot de oudste in de regio behoren. Een ervan, gedateerd 1612, staat bij de ingang van het dorp, in de richting van Marmoutier, in een hoek van de tuin, op een plek die "KREUTZELGARTEN" heet. De andere, gedateerd 1621, staat ten westen van het dorp, aan de rand van een veld in Fronthal, waar ooit een molen stond. Een derde, gebouwd in een open veld ten westen van het dorp, op een heuvel op een plek die "NEUENBERG" heet. Waterput
Deze 18e-eeuwse zandstenen waterput bevindt zich op de binnenplaats van het stadhuis en wordt bekroond door een handpomp uit het begin van de 20e eeuw, waarmee het water gemakkelijk kon worden opgepompt. Klokmechanisme
Het ijzeren, gietijzeren en koperen mechanisme van de oude 19e-eeuwse klokkentorenklok is gerestaureerd en in zijn kast geplaatst en is te zien in de ontvangsthal van de Mairie.
Español
Lochwiller, pueblo agrícola situado en el interior del Kochesberg, se remonta al menos a la época merovingia, como demuestra el descubrimiento de sarcófagos monolíticos alrededor de la iglesia. La fundación de Lochwiller se atribuye a San Léobard, monje irlandés y discípulo de San Colombán. El pueblo perteneció a la abadía de Marmoutier, después al obispado de Estrasburgo de 1663 a 1789. Características administrativas. Visitas obligadas… Iglesia Saint-Jacques-Le-Majeur
Esta iglesia, que data del siglo XV, fue remodelada en el siglo XVIII, como demuestra el campanario porticado, que probablemente sea el de la antigua iglesia.
Los bordes del campanario están elevados en cuatro niveles.
Los pisos segundo y tercero presentan pequeñas aberturas, mientras que el piso del campanario está iluminado por grandes vanos. Cabe destacar
> El armario eucarístico del siglo XV, con un tabernáculo tallado con ganchos de follaje y cerrado por una reja de hierro forjado.
> Dos estelas en el cementerio, una de 1714, grabada con letras romanas, la otra de 1841 marcada por un frontón curvo con una pequeña cruz en la parte superior. Cruz hornacina
Cerca del pueblo hay tres cruces dobles con nichos, conocidas como "Croix de Lorraines" o "Cruces Patriarcales"
datan del siglo XVIII y son las únicas de este tipo en la región. Una cuarta cruz se encuentra en Reutenbourg. La cruz de NEUENBERGKREUTZ.
Es la cruz más antigua. Se encuentra en la bifurcación de la carretera de Reutenbourg, muy cerca del grupo de castaños que dan sombra al banco de descanso de la emperatriz Eugenia, erigido en 1854.
Esta cruz se erigió para marcar los límites del ban, que se habían perdido durante las guerras.
> La cruz de STEIGELKREUTZ se alza al este del pueblo, en el cruce de las carreteras de Kleingoeft y Bannscheid.
Su ubicación ofrece una amplia vista de los alrededores, incluidos los castillos feudales y el convento de Reinacker. La cruz cerca del "KREUZMATT" se encuentra al sur del pueblo, en el límite de la zona comunal, en un pastizal conocido como "KREUZMATT".
Esta cruz debería haber sido grande, pero a raíz de los cambios en la carretera, la base ha quedado enterrada en gran parte.
También son de gran interés tres cruces sencillas con nichos, que figuran entre las más antiguas de la región. Una, fechada en 1612, se encuentra a la entrada del pueblo, en dirección a Marmoutier, en un rincón del jardín, en un lugar llamado "KREUTZELGARTEN". La otra, fechada en 1621, se encuentra al oeste del pueblo, al borde de un campo en Fronthal, donde antaño había un molino. Una tercera, construida en un campo abierto al oeste del pueblo, sobre una colina en un lugar llamado "NEUENBERG". Pozo
Situado en el patio del Ayuntamiento, este pozo de arenisca del siglo XVIII está rematado por una bomba manual de principios del siglo XX, que facilitaba el bombeo del agua. Mecanismo del reloj
Restaurado y colocado en su armario, el mecanismo de hierro, fundición y cobre del antiguo reloj del campanario del siglo XIX puede verse en el vestíbulo de recepción de la Mairie.
Italiano
Lochwiller, un villaggio agricolo nell'entroterra del Kochesberg, risale almeno al periodo merovingio, come dimostra il ritrovamento di sarcofagi monolitici intorno alla chiesa. La fondazione di Lochwiller è attribuita a San Léobard, monaco irlandese discepolo di San Colombano. Il villaggio appartenne all'abbazia di Marmoutier, poi al vescovato di Strasburgo dal 1663 al 1789. Caratteristiche amministrative. Da vedere… Chiesa di Saint-Jacques-Le-Majeur
Risalente al XV secolo, questa chiesa è stata rimaneggiata nel XVIII secolo, come dimostra il campanile a portico, che è probabilmente quello della chiesa precedente.
I bordi del campanile sono rialzati su quattro livelli.
Il secondo e il terzo piano presentano piccole aperture, mentre il piano del campanile è illuminato da ampie campate. Tra gli elementi degni di nota si segnalano
> L'armadio eucaristico del XV secolo, con un tabernacolo intagliato con ganci a fogliame e chiuso da una grata in ferro battuto.
> Due stele nel cimitero, una del 1714, incisa con lettere romane, l'altra del 1841, contrassegnata da un frontone curvo con una piccola croce alla sommità. Croce a nicchia
Nei pressi del villaggio si trovano tre croci doppie con nicchie, note come "Croix de Lorraines" o "Croci patriarcali"
risalgono al XVIII secolo e sono le uniche del genere nella regione. Una quarta croce si trova a Reutenbourg. La croce "NEUENBERGKREUTZ".
È la croce più antica. Si trova al bivio della strada per Reutenbourg, molto vicino al gruppo di castagni che ombreggia la panchina dell'imperatrice Eugenia, eretta nel 1854.
Questa croce fu eretta per segnare i confini del divieto, che erano andati perduti durante le guerre.
> La croce di STEIGELKREUTZ si trova a est del villaggio, all'incrocio tra le strade Kleingoeft e Bannscheid.
La sua posizione offre una splendida vista sulla campagna circostante, compresi i castelli feudali e il convento di Reinacker. La croce vicino al "KREUZMATT" si trova a sud del villaggio, ai margini dell'area comunale, in un pascolo chiamato "KREUZMATT".
Questa croce doveva essere di grandi dimensioni, ma a seguito di modifiche alla strada, la base è stata in gran parte interrata.
Anche tre semplici croci con nicchie sono di grande interesse, poiché sono tra le più antiche della regione. Una, datata 1612, si trova all'ingresso del villaggio, verso Marmoutier, in un angolo del giardino, in un luogo chiamato "KREUTZELGARTEN". L'altra, datata 1621, si trova a ovest del villaggio, ai margini di un campo a Fronthal, dove un tempo sorgeva un mulino. Un terzo, costruito in un campo aperto a ovest del villaggio, su una collina in un luogo chiamato "NEUENBERG". Il pozzo
Situato nel cortile del municipio, questo pozzo in pietra arenaria del XVIII secolo è sormontato da una pompa a mano dell'inizio del XX secolo, che permetteva di pompare facilmente l'acqua. Meccanismo dell'orologio
Restaurato e riposto nel suo armadio, il meccanismo in ferro, ghisa e rame dell'antico orologio da campanile del XIX secolo è visibile nella sala di ricevimento della Mairie.