Description
Établie vers 1786-1787 rue de la Neuveville à l’endroit où se réunissaient jadis les troupes de passage, la salle de spectacle acquiert toute sa renommée quand lui est annexé le Café des Oiseaux, créé par le naturaliste Louis Poirson. Son immense collection d’animaux naturalisés lui valu d’être décrit par l’académicien Jean Mistler, dans son ouvrage Gare de l’Est, comme étant « sans doute la salle de café la plus extraordinaire d’Europe ».
Une remise à proximité du quartier d’Entre-Deux-Ponts, où les troupes théâtrales avaient coutume de se produire, fut transformée en une véritable salle de spectacle dans les années 1780.
Devant la nécessité de la remanier à plusieurs reprises, en particulier pour répondre aux problèmes de sécurité, la Ville de Bar-le-Duc fut régulièrement mise à contribution. La salle finit par prendre le titre de « Théâtre municipal » en 1889 avant de redevenir privée après 1914. En 1896 s’y tient la première séance de cinématographe donnée dans la ville.
Les travaux les plus conséquents furent engagés vers 1850 par Louis Poirson, qui convertit la façade en vestibule ouvert sur la rue et qui créa surtout un couloir à droite du théâtre conduisant au Café des Oiseaux ouvert en 1838. C’est ici qu’était réunie sa collection de quadrupèdes, oiseaux, insectes, coquillages et minéraux, disposée dans des étagères vitrées autour de la salle. Quelques objets tout aussi curieux complétaient la décoration (billard du Maréchal Oudinot, palmier en bois peint à
feuillage de bronze, fontaine…).
La façade ornée des sculptures de Caveneget respecte le style choisi pour les théâtres à cette époque. Inspirée de l’architecture classique, elle met en œuvre des colonnes cannelées d’ordres ionique et corinthien, une frise à triglyphes et des frontons triangulaires. Au rez-de-chaussée, une galerie ouvre sur la rue par des arcades. À l’origine, une allusion était faite au théâtre dans la partie supérieure du bâtiment, avec les sculptures de la Comédie et de la Tragédie encadrant le blason de Bar-le-Duc et
quatre bustes d’auteurs disposés sur la balustrade du toit terrasse.
L’incroyable collection de Poirson, constituée de plus de cinquante mille pièces, fut dispersée après la Seconde Guerre Mondiale. La fontaine qui trôna au centre du café pendant plus d’un siècle fut retrouvée en 1993. Elle est installée depuis lors sur l’esplanade du château en Ville Haute.
English
Established around 1786-1787 on the rue de la Neuveville, where visiting troupes used to gather, the theater acquired its full reputation when it was joined by the Café des Oiseaux, created by naturalist Louis Poirson. In his book Gare de l'Est, academician Jean Mistler described its immense collection of naturalized animals as "without doubt the most extraordinary café in Europe".
A coach house near the Entre-Deux-Ponts district, where theatrical troupes used to perform, was transformed into a veritable auditorium in the 1780s.
The town of Bar-le-Duc was regularly called upon to help, as it had to be refurbished several times, in particular to meet safety requirements. In 1889, the theatre was given the title of "Théâtre municipal", and after 1914, it was once again privately owned. In 1896, it hosted the first cinematographic screening in the city.
The most important works were undertaken around 1850 by Louis Poirson, who converted the façade into a vestibule opening onto the street, and above all created a corridor to the right of the theater leading to the Café des Oiseaux, opened in 1838. It was here that his collection of quadrupeds, birds, insects, shells and minerals was assembled, arranged in glass shelves around the room. Some equally curious objects completed the decor (Maréchal Oudinot?s billiard table, a painted wooden palm tree with bronze foliage, a fountain?
bronze foliage, a fountain?)
The facade, adorned with sculptures by Caveneget, respects the style chosen for theaters at the time. Inspired by classical architecture, it features fluted columns in the Ionic and Corinthian orders, a triglyph frieze and triangular pediments. On the first floor, a gallery opens onto the street via arcades. The upper part of the building originally alluded to the theater, with sculptures of the Comédie and the Tragédie framing the Bar-le-Duc coat of arms, and four busts of playwrights placed on the ground floor
four busts of authors on the balustrade of the roof terrace.
Poirson?s incredible collection of over fifty thousand pieces was dispersed after the Second World War. The fountain that stood in the center of the café for over a century was rediscovered in 1993. It has since been installed on the château esplanade in the upper town.
Deutsch
Das Theater wurde 1786-1787 in der Rue de la Neuveville an einem Ort errichtet, an dem sich früher die durchreisenden Truppen versammelten, und erlangte seinen Ruhm, als ihm das Café des Oiseaux angegliedert wurde, das der Naturforscher Louis Poirson gegründet hatte. Aufgrund seiner riesigen Sammlung naturalisierter Tiere wurde es von dem Akademiker Jean Mistler in seinem Buch Gare de l'Est als "ohne Zweifel der außergewöhnlichste Kaffeesaal Europas" beschrieben.
Ein Schuppen in der Nähe des Viertels Entre-Deux-Ponts, in dem Theatergruppen üblicherweise auftraten, wurde in den 1780er Jahren zu einem echten Theater umgebaut.
Da der Saal mehrmals umgebaut werden musste, vor allem um Sicherheitsprobleme zu lösen, wurde die Stadt Bar-le-Duc immer wieder mit einbezogen. Im Jahr 1889 wurde der Saal schließlich als "Théâtre municipal" (Stadttheater) bezeichnet, bevor er nach 1914 wieder in Privatbesitz überging. Im Jahr 1896 fand hier die erste Filmvorführung in der Stadt statt.
Die umfangreichsten Arbeiten wurden um 1850 von Louis Poirson durchgeführt, der die Fassade in ein zur Straße hin offenes Vestibül umwandelte und vor allem einen Korridor auf der rechten Seite des Theaters schuf, der zu dem 1838 eröffneten Café des Oiseaux führte. Hier war seine Sammlung von Vierbeinern, Vögeln, Insekten, Muscheln und Mineralien versammelt, die in verglasten Regalen um den Saal herum angeordnet waren. Einige ebenso kuriose Objekte vervollständigten die Dekoration (Billardtisch von Marschall Oudinot, bemalte Holzpalme mit Bronzestatuen)
bronzeblätter, Brunnen?).
Die Fassade mit den Skulpturen von Caveneget entspricht dem Stil, der zu dieser Zeit für Theater gewählt wurde. Sie ist von der klassischen Architektur inspiriert und besteht aus kannelierten Säulen ionischer und korinthischer Ordnung, einem Triglyphenfries und dreieckigen Giebeln. Im Erdgeschoss befindet sich eine Galerie, die durch Arkaden zur Straße hin geöffnet ist. Ursprünglich wurde im oberen Teil des Gebäudes eine Anspielung auf das Theater gemacht, mit den Skulpturen der Komödie und der Tragödie, die das Wappen von Bar-le-Duc einrahmen, und
vier Büsten von Autoren, die auf der Balustrade der Dachterrasse angeordnet waren.
Die unglaubliche Sammlung von Poirson, die mehr als fünfzigtausend Stücke umfasste, wurde nach dem Zweiten Weltkrieg verstreut. Der Brunnen, der über ein Jahrhundert lang in der Mitte des Cafés thronte, wurde 1993 wiedergefunden. Seitdem steht er auf der Esplanade des Schlosses in der Oberstadt.
Dutch
Het theater, dat rond 1786-1787 werd opgericht in de rue de la Neuveville op de plek waar vroeger de bezoekende gezelschappen samenkwamen, kreeg zijn volle bekendheid toen het gezelschap kreeg van het Café des Oiseaux, dat was opgericht door de naturalist Louis Poirson. De immense collectie van genaturaliseerde dieren leverde het een beschrijving op door academicus Jean Mistler, in zijn boek Gare de l'Est, als "zonder twijfel het meest bijzondere café in Europa".
Een koetshuis in de buurt van de wijk Entre-Deux-Ponts, waar theatergezelschappen optraden, werd in de jaren 1780 omgebouwd tot een echt theater.
Er werd regelmatig een beroep gedaan op de stad Bar-le-Duc om te helpen, want het moest meerdere keren worden verbouwd, met name om veiligheidsproblemen aan te pakken. Het theater kreeg uiteindelijk de titel "Théâtre municipal" in 1889, voordat het na 1914 weer privébezit werd. In 1896 werd hier de eerste cinematografische voorstelling van de stad gehouden.
De belangrijkste werken werden rond 1850 uitgevoerd door Louis Poirson, die de voorgevel ombouwde tot een vestibule die uitkwam op de straat en vooral een gang aanlegde aan de rechterkant van het theater die leidde naar het Café des Oiseaux, dat in 1838 was geopend. Hier werd zijn verzameling viervoeters, vogels, insecten, schelpen en mineralen verzameld, die in glazen rekken rond de zaal waren opgesteld. Enkele even merkwaardige voorwerpen vervolledigden het decor (biljart van Maréchal Oudinot, een beschilderde houten palmboom met bronzen bladeren, een fontein?
bronzen bladeren, een fontein, enz.)
De gevel, versierd met beelden van Caveneget, is in overeenstemming met de stijl die in die tijd voor theaters werd gekozen. Hij is geïnspireerd op de klassieke architectuur en heeft gecanneleerde zuilen van Ionische en Corinthische orde, een fries van triglyfen en driehoekige frontons. Op de begane grond geeft een galerij via arcades toegang tot de straat. Het bovenste deel van het gebouw verwees oorspronkelijk naar het theater, met beelden van de Komedie en de Tragedie die het wapenschild van Bar-le-Duc omlijsten en vier bustes van toneelschrijvers op de begane grond
vier bustes van auteurs op de balustrade van het dakterras.
De ongelooflijke collectie van meer dan vijftigduizend voorwerpen van Poirson werd na de Tweede Wereldoorlog verspreid. De fontein die meer dan een eeuw in het midden van het café stond, werd in 1993 herontdekt. Sindsdien staat hij op de esplanade van het kasteel in de bovenstad.
Español
Establecido hacia 1786-1787 en la rue de la Neuveville, en el lugar donde solían reunirse las compañías visitantes, el teatro adquirió toda su fama cuando se le unió el Café des Oiseaux, creado por el naturalista Louis Poirson. Su inmensa colección de animales naturalizados le valió ser descrito por el académico Jean Mistler, en su libro Gare de l'Est, como "sin duda el café más extraordinario de Europa".
Una cochera cercana al barrio de Entre-Deux-Ponts, donde solían actuar compañías de teatro, se transformó en un verdadero teatro en la década de 1780.
La ciudad de Bar-le-Duc tuvo que intervenir con regularidad, ya que hubo que remodelarlo varias veces, sobre todo por cuestiones de seguridad. En 1889, el teatro recibe finalmente el título de "Théâtre municipal", antes de volver a ser propiedad privada a partir de 1914. En 1896 tuvo lugar la primera proyección cinematográfica de la ciudad.
Las obras más importantes fueron realizadas hacia 1850 por Louis Poirson, que transformó la fachada en un vestíbulo abierto a la calle y, sobre todo, creó un pasillo a la derecha del teatro que conducía al Café des Oiseaux, abierto en 1838. Allí reunió su colección de cuadrúpedos, pájaros, insectos, conchas y minerales, dispuestos en estanterías de cristal alrededor de la sala. Algunos objetos igualmente curiosos completaban la decoración (la mesa de billar de Maréchal Oudinot, una palmera de madera pintada con follaje de bronce, una fuente?
follaje de bronce, una fuente, etc.).
La fachada, decorada con esculturas de Caveneget, responde al estilo elegido para los teatros de la época. Inspirada en la arquitectura clásica, presenta columnas estriadas de orden jónico y corintio, un friso de triglifos y frontones triangulares. En la planta baja, una galería se abre a la calle a través de arcadas. La parte superior del edificio aludía originalmente al teatro, con esculturas de la Comedia y la Tragedia enmarcando el escudo de Bar-le-Duc y cuatro bustos de dramaturgos colocados en la planta baja
cuatro bustos de autores en la balaustrada de la azotea.
La increíble colección de Poirson, compuesta por más de cincuenta mil piezas, se dispersó tras la Segunda Guerra Mundial. La fuente que estuvo en el centro del café durante más de un siglo fue redescubierta en 1993. Desde entonces se ha instalado en la explanada del castillo, en la parte alta de la ciudad.
Italiano
Fondato intorno al 1786-1787 in rue de la Neuveville, nel luogo in cui si riunivano le troupes in visita, il teatro acquistò tutta la sua fama quando fu affiancato dal Café des Oiseaux, creato dal naturalista Louis Poirson. La sua immensa collezione di animali naturalizzati gli valse la descrizione dell'accademico Jean Mistler, nel suo libro Gare de l'Est, come "senza dubbio il più straordinario caffè d'Europa".
Una rimessa per carrozze vicino al quartiere Entre-Deux-Ponts, dove si esibivano le compagnie teatrali, fu trasformata in un vero e proprio teatro negli anni 1780.
La città di Bar-le-Duc fu regolarmente chiamata a dare una mano, dato che dovette essere ristrutturata più volte, in particolare per questioni di sicurezza. Il teatro ricevette infine il titolo di "Teatro municipale" nel 1889, prima di tornare di proprietà privata dopo il 1914. Nel 1896 vi si tenne la prima proiezione cinematografica della città.
I lavori più importanti furono intrapresi intorno al 1850 da Louis Poirson, che trasformò la facciata in un vestibolo aperto sulla strada e, soprattutto, creò un corridoio a destra del teatro che conduceva al Café des Oiseaux, aperto nel 1838. Qui fu riunita la sua collezione di quadrupedi, uccelli, insetti, conchiglie e minerali, disposti in scaffali di vetro intorno alla sala. Alcuni oggetti altrettanto curiosi completavano l'arredamento (il tavolo da biliardo di Maréchal Oudinot, una palma in legno dipinto con fogliame in bronzo, una fontana?
fogliame in bronzo, una fontana…).
La facciata, decorata con sculture di Caveneget, è in linea con lo stile scelto per i teatri dell'epoca. Ispirata all'architettura classica, presenta colonne scanalate di ordine ionico e corinzio, un fregio a triglifo e frontoni triangolari. Al piano terra, una galleria si apre sulla strada attraverso dei portici. La parte superiore dell'edificio alludeva originariamente al teatro, con sculture della Commedia e della Tragedia che incorniciavano lo stemma di Bar-le-Duc e quattro busti di autori teatrali collocati al piano terra
quattro busti di autori sulla balaustra della terrazza sul tetto.
L'incredibile collezione di Poirson, composta da oltre cinquantamila oggetti, fu dispersa dopo la seconda guerra mondiale. La fontana che si trovava al centro del caffè da oltre un secolo è stata riscoperta nel 1993. Da allora è stata installata sulla spianata del castello nella città alta.