Description
La Tour d’Estrepouy, privée, est classée au titre des Monuments Historiques depuis 1982. Elle date des XIIIe et XIVe siècles. Il s’agit d’une construction quadrangulaire à trois étages. L'église est de construction romane d'origine (murs, porte nord surmontée d'un chrisme, fenêtre, coeur semi-circulaire), régulièrement remaniée est aujourd'hui dotée d'un portique de style gothique (XIVème siècle). Puis vers 1932, la reconstruction de l'église présente un nouveau clocher de style roman.
A l'intérieur, 4 enfeus dont deux particulièrement vastes et un choeur roman : deux colonnes avec chapiteau (musiciens à gauche, feuilles d'acanthe et angelots à droite) et liseré à billettes. La peinture, oeuvre de Pierre Kvacha (1934), réfugié russe, remplace une apothéose de Saint-Martin.
English
The private Tower of Estrepouy (13th and 14th century) is ranked Historical Monument since 1982.
The church of Estrepouy was originally Romanesque as reflected in the architecture of its walls, North door, Chi Rho, windows. However, the monument has undergone several modifications and also presents a Gothic architecture with its 14th century portal.
Around 1932, a new bell was rebuilt in a Romanesque style.
Inside the monument, discover Pierre Kvacha’s artwork (1934), a painting that replaces the ‘Apotheéose de Saint-Martin’.
Deutsch
Der private Tour d'Estrepouy ist seit 1982 als historisches Monument klassifiziert. Er stammt aus dem 13. und 14. Jahrhundert. Jahrhundert. Es handelt sich um ein viereckiges Gebäude mit drei Stockwerken. Die Kirche ist ursprünglich romanisch (Mauern, Nordtür mit Chrisam, Fenster, halbrundes Herz), wurde regelmäßig umgebaut und besitzt heute einen gotischen Portikus (14. Jh.). Beim Wiederaufbau der Kirche um 1932 wurde ein neuer Glockenturm im romanischen Stil errichtet
Im Inneren befinden sich 4 Enfeus, von denen zwei besonders groß sind, und ein romanischer Chor: zwei Säulen mit Kapitell (Musiker links, Akanthusblätter und Engelchen rechts) und Billettumrandung. Das Gemälde, ein Werk von Pierre Kvacha (1934), einem russischen Flüchtling, ersetzt eine Apotheose von Saint-Martin.
Dutch
De particuliere Tour d'Estrepouy staat sinds 1982 op de monumentenlijst. Het dateert uit de 13e en 14e eeuw. Het is een vierhoekige constructie met drie verdiepingen. De kerk is van oorspronkelijke Romaanse bouw (muren, noordelijke deur met daarop een Chrisma, raam, halfrond hart), regelmatig verbouwd en tegenwoordig voorzien van een portiek in gotische stijl (14e eeuw). Rond 1932 werd de kerk herbouwd met een nieuwe klokkentoren in Romaanse stijl
Binnen zijn er vier zijbeuken, waarvan er twee bijzonder groot zijn, en een romaans koor: twee zuilen met kapitelen (links muzikanten, rechts acanthusbladeren en cherubijnen) en een knuppelrand. Het schilderij, van Pierre Kvacha (1934), een Russische vluchteling, vervangt een apotheose van Saint-Martin.
Español
La torre privada de Estrepouy, que date del siglo XIII o XIV, es clasificada Monumento Histórico desde 1982.
Al principio una iglesia románica (paredes, puerta del norte, crismo, ventanas…) el monumento conoció varios cambios y tiene hoy un portal gótico (siglo XIV). En 1932, la reconstrucción del edificio presente un nuevo campanario en el estilo román. La pintura en la iglesia, obra de Pierre Kvacha (1934) reemplaza la “Apothéose de Saint Martin”.
Italiano
La Tour d'Estrepouy, di proprietà privata, è stata classificata come monumento storico dal 1982. Risale ai secoli XIII e XIV. È una costruzione quadrangolare a tre piani. La chiesa è di originale costruzione romanica (pareti, porta nord sormontata da un crisma, finestra, cuore semicircolare), regolarmente rimaneggiata è oggi dotata di un portico di stile gotico (XIV secolo). Intorno al 1932, la chiesa fu ricostruita con un nuovo campanile in stile romanico
All'interno si trovano quattro navate, due delle quali particolarmente ampie, e un coro romanico: due colonne con capitelli (musicanti a sinistra, foglie d'acanto e cherubini a destra) e una bordura di billette. Il dipinto, opera di Pierre Kvacha (1934), rifugiato russo, sostituisce un'apoteosi di Saint-Martin.