La grotte du Gaulier

Une quinzaine de jours avant la libération de Sedan par l’armée américaine, un groupe de français pronazis arriva, le 22 août 1944, dans les fourgons de l’ennemi en pleine retraite vers l’Allemagne. C’était en l’occurrence, non pas des miliciens de Darnand, mais des Francistes commandés par un chef fanatique et sanguinaire nommé Paoli, devenu le responsable de la Gestapo de Bourges. Intimement lié à Bucard (fondateur du mouvement franciste), Paoli amenait avec lui un tueur fou dont une malformation physique fit que la population sedanaise terrifiée appela tout ce groupe « la bande du bossu ». Ces forcenés attirèrent dans le traquenard d’un faux maquis quelques résistants, pour en massacrer 19 et en blesser 2 autres, tuerie qui dura deux jours, les 28 et 29 août. 9 patriotes furent assassinés le 28 août, les uns après les autres dans la vallée de la Givonne et ses environs, mais un survivant blessé, Pierre Discrit, réussit à s’échapper. Le lendemain de cette terrible journée, ce fut, à la grotte deGaulier, le comble de l’horreur : 10 Sedanais furent exécutés d’une balle dans la nuque après avoir été torturés. L’un des tortionnaires eut le sadisme d’exhiber l’oreille qu’il avait tranché sur une de ses victimes.La famille du Docteur François fut décimée : avec lui furent exécutés sa femme, de la main même de Paoli, et leurs beaux- frères, Jean et Robert Barré. Un onzième, Georges Cablat, d’un courage admirable, fut un véritable miraculé : tombé légèrement blessé parmi les corps des mourants, il fit le mort mais fut ensuite grièvement atteint par une ultime rafale de mitraillette destinée à achever ceux qui respiraient encore.Grâce à une chaine de solidarité de personnes héroïques, Cablat fut transporté à l’hôpital, où opéré rapidement avec succès par le docteur Martin, et caché par une religieuse qui berna un tueur survenu pour achever le survivant, il fut sauvé et demeura un témoin exemplaire par sa sagesse et son détachement.Il ne se consola jamais d’avoir vu tomber ce jour-là, juste avant lui, son meilleur ami, Michel Choinet, employé dans la même entreprise textile que lui.

A fortnight before the liberation of Sedan by the American army, a group of French Pronazis arrived, on August 22, 1944, in the enemy's vans in full retreat towards Germany. They were not Darnand militiamen, but Francists commanded by a fanatical and bloodthirsty leader named Paoli, who had become the head of the Bourges Gestapo. Intimately linked to Bucard (founder of the Francist movement), Paoli brought with him a mad killer whose physical deformity caused the terrified Sedan population to call the whole group "the hunchback gang". These madmen lured some resistance fighters into the trap of a fake maquis, to massacre 19 of them and wound 2 others, a massacre that lasted two days, on August 28th and 29th. Nine patriots were assassinated on August 28th, one after the other in the Givonne valley and its surroundings, but one wounded survivor, Pierre Discrit, managed to escape. The day after this terrible day, it was the height of horror at the Gaulier cave: 10 Sedanese were executed with a bullet in the back of the head after being tortured. One of the torturers had the sadism to show off the ear he had cut off one of his victims. Doctor François' family was decimated: with him were executed his wife, by the very hand of Paoli, and their brothers-in-law, Jean and Robert Barré. An eleventh, Georges Cablat, of admirable courage, was a true miracle: falling slightly wounded among the bodies of the dying, he played dead but was then seriously hit by a final burst of machine-gun fire intended to finish off those who were still breathing.Thanks to a chain of solidarity of heroic people, Cablat was transported to the hospital, where he was quickly and successfully operated on by Dr. Martin, and hidden by a nun who lured a killer who had appeared to finish off the survivor, he was saved and remained an exemplary witness by his wisdom and detachment. He never took consolation in seeing his best friend, Michel Choinet, who worked in the same textile company as him, fall that day, just before him.

Etwa vierzehn Tage vor der Befreiung von Sedan durch die US-Armee kam am 22. August 1944 eine Gruppe pronazistischer Franzosen in den Transportern des Feindes an, der sich auf dem Rückzug nach Deutschland befand. Es handelte sich in diesem Fall nicht um Darnands Milizionäre, sondern um Francisten, die von einem fanatischen und blutrünstigen Anführer namens Paoli befehligt wurden, der zum Leiter der Gestapo von Bourges wurde. Paoli, der eng mit Bucard (dem Gründer der frankistischen Bewegung) verbunden war, brachte einen wahnsinnigen Mörder mit, dessen körperliche Missbildung dazu führte, dass die verängstigte Bevölkerung von Sedan die gesamte Gruppe "la bande du bossu" (die Bande des Buckligen) nannte. Diese Wahnsinnigen lockten einige Widerstandskämpfer in den Hinterhalt eines falschen Maquis, um 19 von ihnen zu massakrieren und zwei weitere zu verletzen, ein Massaker, das zwei Tage lang, am 28. und 29. August, andauerte. am 28. August wurden 9 Patrioten nacheinander im Givonne-Tal und seiner Umgebung ermordet, doch einem verwundeten Überlebenden, Pierre Discrit, gelang die Flucht. Am Tag nach diesem schrecklichen Tag kam es in der Grotte deGaulier zum Höhepunkt des Horrors: 10 Sedanais wurden durch einen Genickschuss hingerichtet, nachdem sie gefoltert worden waren. Die Familie von Dr. François wurde dezimiert: Mit ihm wurden seine Frau durch die Hand von Paoli und ihre Schwager Jean und Robert Barré hingerichtet. Ein Elfter, Georges Cablat, der bewundernswerten Mut bewies, war ein wahres Wunder: Er fiel leicht verletzt zwischen die Körper der Sterbenden und stellte sich tot, wurde dann aber von einer letzten Maschinengewehrsalve schwer getroffen, um diejenigen, die noch atmeten, zu töten.Dank einer Solidaritätskette von heldenhaften Menschen wurde Cablat ins Krankenhaus gebracht, wo er von Dr. Martin schnell und erfolgreich operiert und von einer Nonne versteckt wurde, die einen Killer, der den Überlebenden töten wollte, zum Narren hielt und ihn rettete.

Twee weken voor de bevrijding van Sedan door het Amerikaanse leger, arriveerde een groep pro-Nazi Fransen op 22 augustus 1944 in de busjes van de vijand die zich terugtrok naar Duitsland. Het waren niet de milities van Darnand, maar Francistes onder leiding van een fanatieke en bloeddorstige leider genaamd Paoli, die het hoofd was geworden van de Gestapo van Bourges. Nauw verbonden met Bucard (stichter van de Francistische beweging), bracht Paoli een waanzinnige moordenaar met zich mee wiens lichamelijke misvorming ervoor zorgde dat de doodsbange bevolking van Sedan de hele groep "de Bende van de Bochel" noemde. Deze gekken lokten enkele verzetsstrijders in de val van een vals maquis, om 19 van hen af te slachten en 2 anderen te verwonden, een slachting die twee dagen duurde, op 28 en 29 augustus. negen patriotten werden op 28 augustus de een na de ander vermoord in de vallei van Givonne en omgeving, maar een gewonde overlevende, Pierre Discrit, wist te ontsnappen. De dag na deze verschrikkelijke dag was de gruwel op zijn hoogtepunt in de grot van Gaulier: 10 Sedanezen werden na marteling geëxecuteerd met een kogel in het achterhoofd. Een van de beulen had het sadisme om het oor te laten zien dat hij van een van zijn slachtoffers had afgesneden. De familie van dokter François werd gedecimeerd: met hem werden zijn vrouw geëxecuteerd, door Paoli's eigen hand, en hun zwagers, Jean en Robert Barré. Een elfde, Georges Cablat, van bewonderenswaardige moed, was een echt wonder: hij raakte lichtgewond tussen de lijken van de stervenden, deed alsof hij dood was, maar werd vervolgens zwaar getroffen door een laatste uitbarsting van mitrailleurvuur, bedoeld om degenen die nog ademen af te maken.Dankzij een keten van solidariteit van heldhaftige mensen werd Cablat naar het ziekenhuis gebracht, waar hij snel en succesvol werd geopereerd door dokter Martin, en verborgen door een non die een moordenaar om de tuin leidde die was gearriveerd om de overlevende af te maken, werd hij gered en bleef hij een voorbeeldige getuige in zijn wijsheid en onthechting. Hij heeft zich nooit getroost omdat hij zijn beste vriend, Michel Choinet, werkzaam in hetzelfde textielbedrijf als hij, die dag vlak voor hem had zien vallen.

Quince días antes de la liberación de Sedán por el ejército estadounidense, un grupo de franceses pro-nazis llegó el 22 de agosto de 1944 en las camionetas del enemigo en plena retirada hacia Alemania. En este caso, no se trataba de la milicia de Darnand, sino de los franciscanos comandados por un líder fanático y sanguinario llamado Paoli, que se había convertido en el jefe de la Gestapo de Bourges. Estrechamente vinculado a Bucard (fundador del movimiento franquista), Paoli trajo consigo un asesino loco cuya deformidad física hizo que la aterrorizada población de Sedán llamara a todo el grupo "la banda de los jorobados". Estos locos atrajeron a unos cuantos combatientes de la Resistencia a la trampa de un falso maquis, y masacraron a 19 de ellos e hirieron a otros 2, una matanza que duró dos días, el 28 y el 29 de agosto. nueve patriotas fueron asesinados el 28 de agosto, uno tras otro en el valle de Givonne y sus alrededores, pero un superviviente herido, Pierre Discrit, consiguió escapar. Al día siguiente de ese terrible día, el horror alcanzó su punto álgido en la cueva de Gaulier: 10 sedaneses recibieron un disparo en la nuca tras ser torturados. Uno de los torturadores tuvo el sadismo de mostrar la oreja que había cortado a una de sus víctimas. La familia del doctor François fue diezmada: con él fueron ejecutados su esposa, por la propia mano de Paoli, y sus cuñados, Jean y Robert Barré. Un undécimo, Georges Cablat, de un valor admirable, fue un verdadero milagro: cayó ligeramente herido entre los cuerpos de los moribundos, y luego fue gravemente alcanzado por una última ráfaga de ametralladora destinada a acabar con los que aún respirabangracias a una cadena de personas heroicas, Cablat fue trasladado al hospital, donde fue operado rápidamente y con éxito por el doctor Martin, y escondido por una monja que engañó a un asesino que había venido a acabar con el superviviente, se salvó y quedó como un testigo ejemplar en su sabiduría y desprendimiento, y nunca le consoló el hecho de que su mejor amigo, Michel Choinet, que trabajaba en la misma empresa textil que él, hubiera caído ese día.

Due settimane prima della liberazione di Sedan da parte dell'esercito americano, il 22 agosto 1944 un gruppo di francesi filonazisti arrivò sui furgoni del nemico in ritirata verso la Germania. In questo caso, non si trattava della milizia di Darnand, ma di francisti comandati da un leader fanatico e sanguinario di nome Paoli, che era diventato il capo della Gestapo di Bourges. Strettamente legato a Bucard (fondatore del movimento francesista), Paoli portò con sé un folle assassino la cui deformità fisica fece sì che la popolazione terrorizzata di Sedan chiamasse l'intero gruppo "la banda del gobbo". Questi pazzi attirarono alcuni combattenti della Resistenza nella trappola di un falso maquis e ne massacrarono 19 e ne ferirono altri 2, un massacro che durò due giorni, il 28 e il 29 agosto. nove patrioti furono assassinati il 28 agosto, uno dopo l'altro, nella valle di Givonne e nei suoi dintorni, ma un sopravvissuto ferito, Pierre Discrit, riuscì a fuggire. L'indomani di quel terribile giorno, l'orrore ha raggiunto il suo apice nella grotta Gaulier: 10 sedanesi sono stati colpiti alla nuca dopo essere stati torturati. Uno degli aguzzini ebbe il sadismo di mostrare l'orecchio che aveva tagliato a una delle sue vittime. La famiglia del dottor François fu decimata: con lui furono giustiziati la moglie, per mano dello stesso Paoli, e i cognati, Jean e Robert Barré. Un undicesimo, Georges Cablat, di ammirevole coraggio, fu un vero miracolo: cadde leggermente ferito tra i corpi dei moribondi, e fu poi gravemente colpito da un'ultima raffica di mitragliatrice destinata a finire quelli che ancora respiravanograzie a una catena di persone eroiche, Cablat fu portato in ospedale, dove fu operato rapidamente e con successo dal dottor Martin, e nascosto da una suora che ingannò un assassino venuto a finire il sopravvissuto, si salvò e rimase un testimone esemplare nella sua saggezza e nel suo distacco, senza mai essere consolato dal fatto che il suo migliore amico, Michel Choinet, che lavorava per la sua stessa azienda tessile, era caduto quel giorno.