Description
"La Franche Moitresse" est le nom donné à la propriété en 1570 après que le Duc Charles III ait accordé au propriétaire de l'époque, Jacques De BEAUFORT, contrôleur général des fortifications de la ville de Nancy une franchise d'impôt. La propriété a été rachetée en 1750 par Emmanuel HERE, l'architecte de Stanislas qui a confirmé la franchise d'impôt et accordé le privilège de construire un colombier.
La maison partie XVI, partie XVIII siècle est précédée d'un fronton sur son portail. Les jardins sont successivement une "salle d'ombre" avec arbres centenaires, puis jardin de charmilles (avec 10 portes de 4m de hauteur), enfin jardin de buis avec une grande richesse botanique et un arboretum. Liaison rare entre jardin et paysage.
English
"La Franche Moitresse" is the name given to the property in 1570 after Duke Charles III granted the owner at the time, Jacques De BEAUFORT, general controller of the fortifications of the city of Nancy, a tax exemption. The property was bought back in 1750 by Emmanuel HERE, Stanislas' architect, who confirmed the tax exemption and granted the privilege of building a dovecote.
The house part XVI, part XVIII century is preceded by a pediment on its portal. The gardens are successively a "salle d'ombre" with centenary trees, then a hornbeam garden (with 10 gates 4m high), finally a boxwood garden with a great botanical richness and an arboretum. Rare link between garden and landscape.
Deutsch
"La Franche Moitresse" wurde das Anwesen 1570 genannt, nachdem Herzog Karl III. dem damaligen Besitzer Jacques De BEAUFORT, Generalkontrolleur der Befestigungsanlagen der Stadt Nancy, eine Steuerbefreiung gewährt hatte. Das Anwesen wurde 1750 von Emmanuel HERE, dem Architekten von Stanislas, gekauft, der die Steuerbefreiung bestätigte und das Privileg zum Bau eines Taubenschlags gewährte.
Das Haus Teil XVI, Teil XVIII Jahrhundert hat einen Giebel über seinem Portal. Die Gärten sind nacheinander ein "Schattenraum" mit hundertjährigen Bäumen, dann ein Hainbuchengarten (mit 10 Toren von 4 m Höhe), schließlich ein Buchsbaumgarten mit einem großen botanischen Reichtum und einem Arboretum. Seltene Verbindung zwischen Garten und Landschaft.
Dutch
"La Franche Moitresse" was de naam die het pand in 1570 kreeg nadat hertog Karel III de toenmalige eigenaar, Jacques De BEAUFORT, controleur-generaal van de vestingwerken van de stad Nancy, een belastingvrijstelling had verleend. Het eigendom werd in 1750 gekocht door Emmanuel HERE, de architect van Stanislas, die de belastingvrijstelling bevestigde en het voorrecht verleende om er een duiventil te bouwen.
Het huis, deels XVI, deels XVIII eeuw, wordt voorafgegaan door een fronton op het portaal. De tuinen zijn achtereenvolgens een "schaduwkamer" met eeuwenoude bomen, vervolgens een tuin met bogen (met 10 deuren van 4 meter hoog), en tenslotte een buxustuin met een grote botanische rijkdom en een arboretum. Een zeldzame link tussen tuin en landschap.
Español
"La Franche Moitresse" fue el nombre dado a la propiedad en 1570 después de que el duque Carlos III concediera al propietario de entonces, Jacques De BEAUFORT, interventor general de las fortificaciones de la ciudad de Nancy, una exención de impuestos. La propiedad fue comprada en 1750 por Emmanuel AQUÍ, arquitecto de Stanislas, que confirmó la exención de impuestos y concedió el privilegio de construir un palomar.
La casa, en parte del siglo XVI y en parte del XVIII, está precedida por un frontón en su portal. Los jardines son sucesivamente una "sala de sombra" con árboles centenarios, luego un jardín de enramadas (con 10 puertas de 4 m de altura) y, por último, un jardín de cajas con una gran riqueza botánica y un arboreto. Un raro vínculo entre el jardín y el paisaje.
Italiano
"La Franche Moitresse" fu il nome dato alla proprietà nel 1570 dopo che il duca Carlo III concesse al proprietario dell'epoca, Jacques De BEAUFORT, controllore generale delle fortificazioni della città di Nancy, un'esenzione fiscale. La proprietà fu acquistata nel 1750 da Emmanuel HERE, architetto di Stanislas, che confermò l'esenzione fiscale e concesse il privilegio di costruire una colombaia.
La casa, in parte del XVI e in parte del XVIII secolo, è preceduta da un frontone sul portale. I giardini sono successivamente una "sala d'ombra" con alberi secolari, poi un giardino di pergolati (con 10 cancelli alti 4 metri), e infine un giardino di bossi con una grande ricchezza botanica e un arboreto. Un raro legame tra giardino e paesaggio.