Église Saint-Valbert – Docelles

Un remarquable édifice du XVIIIe siècle au cœur de Docelles. L’église Saint-Valbert témoigne de l’ancienneté du village, dont les origines remontent au Moyen Âge. L’édifice actuel a été construit au XVIIIe siècle, après que l’ancienne église médiévale eut été fragilisée par les intempéries et le tremblement de terre de 1682. Édifiée à l’initiative de l’abbé Demontzey, l’église présente une élégante architecture classique, caractéristique du XVIIIe siècle. Sa nef unique est surmontée d’un clocher à bulbe, une forme emblématique des églises de Lorraine et des régions d’Europe centrale. À l’intérieur, plusieurs éléments méritent particulièrement l’attention. Avec dix grandes fenêtres ornées de vitraux, l’église se distingue des autres édifices religieux de l’ancienne prévôté de Bruyères. Réalisés après la Seconde Guerre mondiale par les ateliers du maître verrier Gabriel Loire, les vitraux racontent notamment l’histoire de la fabrication traditionnelle du papier, activité intimement liée à l’histoire de Docelles. Autre curiosité : la nef possède un plafond à caissons en bois, un élément rare dans les Vosges. La tribune, probablement contemporaine de l’installation du premier orgue en 1752, accueille aujourd’hui un instrument datant de 1901, restauré en 2005. L’église conserve également un remarquable maître-autel en bois, dont le décor met notamment en scène un phénix, symbole du Christ ressuscité. Enfin, la présence de Saint-Antoine-le-Grand rappelle le passé papetier de Docelles. Patron des papetiers vosgiens, il est représenté avec son traditionnel bâton en forme de « tau », qui évoque le ferlet, un outil autrefois utilisé par les papetiers pour faire sécher les feuilles de papier. Une église à découvrir pour son architecture, ses vitraux et les nombreux témoignages du passé papetier de Docelles.

A remarkable 18th-century building in the heart of Docelles. The Church of Saint-Valbert bears witness to the village’s long history, which dates back to the Middle Ages. The current building was constructed in the 18th century, after the old medievalhad been weakened by inclement weather and the earthquake of 1682. Built on the initiative of Abbot Demontzey, the church features elegant classical architecture characteristic of the 18th century. Its single nave is topped by a bulbous bell tower, a form emblematic of churches in Lorraine and Central Europe. Inside, several features are particularly noteworthy. With ten large windows adorned with stained glass, the church stands out from the other religious buildings in the former parish of Bruyères. Created after World War II by the workshops of master glassmaker Gabriel Loire, the stained-glass windows depict, among other things, the history of traditional papermaking, an activity closely linked to the history of Docelles. Another point of interest: the nave features a wooden coffered ceiling, a rare feature in the Vosges. The gallery, likely dating from the time the first organ was installed in 1752, now houses an instrument from 1901, restored in 2005. The church also houses a remarkable wooden high altar, whose decoration notably features a phoenix, a symbol of the risen Christ. Finally, the presence of Saint Anthony the Great serves as a reminder of Docelles’ paper-making heritage. The patron saint of the papermakers of the Vosges, he is depicted with his traditional “tau”-shaped staff, which evokes the “ferlet,” a tool once used by papermakers to dry sheets of paper. This church is well worth a visit for its architecture, stained-glass windows, and the many reminders of Docelles’ paper-making heritage.

Ein bemerkenswertes Gebäude aus dem 18. Jahrhundert im Herzen von Docelles. Die Kirche Saint-Valbert zeugt vom hohen Alter des Dorfes, dessen Ursprünge bis ins Mittelalter zurückreichen. Das heutige Gebäude wurde im 18. Jahrhundert errichtet, nachdem die alte mittelalterliche Kirchedurch Witterungseinflüsse und das Erdbeben von 1682 instabil geworden war. Die auf Initiative von Abt Demontzey errichtete Kirche zeichnet sich durch eine elegante klassische Architektur aus, die für das 18. Jahrhundert charakteristisch ist. Ihr einziges Kirchenschiff wird von einem Zwiebelturm überragt, einer für die Kirchen Lothringens und mitteleuropäischer Regionen symbolträchtigen Form. Im Inneren verdienen mehrere Elemente besondere Beachtung. Mit zehn großen, mit Buntglasfenstern verzierten Fenstern hebt sich die Kirche von den anderen Sakralbauten des ehemaligen Pfarrbezirks Bruyères ab. Die nach dem Zweiten Weltkrieg in den Werkstätten des Glasermeisters Gabriel Loire gefertigten Buntglasfenster erzählen insbesondere die Geschichte der traditionellen Papierherstellung, einer Tätigkeit, die eng mit der Geschichte von Docelles verbunden ist. Eine weitere Besonderheit: Das Kirchenschiff verfügt über eine Holzkassettendecke, ein in den Vogesen seltenes Element. Die Empore, die wahrscheinlich aus der Zeit der Installation der ersten Orgel im Jahr 1752 stammt, beherbergt heute ein Instrument aus dem Jahr 1901, das 2005 restauriert wurde. Die Kirche bewahrt zudem einen bemerkenswerten Hauptaltar aus Holz, dessen Verzierungen insbesondere einen Phönix darstellen, das Symbol für den auferstandenen Christus. Schließlich erinnert die Anwesenheit des Heiligen Antonius des Großen an die Vergangenheit von Docelles als Papierherstellungsort. Als Schutzpatron der Papiermacher aus den Vogesen wird er mit seinem traditionellen Stab in Form eines „Tau“ dargestellt, der an den „Ferlet“ erinnert, ein Werkzeug, das früher von den Papiermachern zum Trocknen der Papierbögen verwendet wurde. Eine Kirche, die wegen ihrer Architektur, ihrer Glasmalereien und der zahlreichen Zeugnisse der Papiermachertradition von Docelles einen Besuch wert ist.

Een opmerkelijk gebouw uit de 18e eeuw in het hart van Docelles. De Saint-Valbert-kerk getuigt van de lange geschiedenis van het dorp, waarvan de oorsprong teruggaat tot de middeleeuwen. Het huidige gebouw werd in de 18e eeuw gebouwd, nadat de oude middeleeuwsedoor weersinvloeden en de aardbeving van 1682 was aangetast. De kerk, gebouwd op initiatief van abt Demontzey, heeft een elegante klassieke architectuur, kenmerkend voor de 18e eeuw. Het enkele schip wordt bekroond door een bolvormige klokkentoren, een vorm die kenmerkend is voor de kerken in Lotharingen en de regio’s van Midden-Europa. Binnenin verdienen verschillende elementen bijzondere aandacht. Met tien grote ramen versierd met glas-in-lood onderscheidt de kerk zich van de andere religieuze gebouwen van het voormalige bisdom Bruyères. De glas-in-loodramen, die na de Tweede Wereldoorlog door de ateliers van meester-glasblazer Gabriel Loire werden vervaardigd, vertellen onder meer het verhaal van de traditionele papierproductie, een activiteit die nauw verbonden is met de geschiedenis van Docelles. Nog een bezienswaardigheid: het schip heeft een houten cassetteplafond, een zeldzaam element in de Vogezen. De tribune, die waarschijnlijk dateert uit de tijd dat het eerste orgel in 1752 werd geïnstalleerd, herbergt tegenwoordig een instrument uit 1901, dat in 2005 is gerestaureerd. De kerk bezit tevens een opmerkelijk houten hoofdaltaar, waarvan de versiering onder meer een feniks toont, het symbool van de herrezen Christus. Ten slotte herinnert de aanwezigheid van Sint-Antonius de Grote aan het verleden van Docelles als papierstad. Als patroonheilige van de papiermakers uit de Vogezen wordt hij afgebeeld met zijn traditionele staf in de vorm van een „tau”, die doet denken aan de „ferlet”, een gereedschap dat vroeger door de papiermakers werd gebruikt om de vellen papier te laten drogen. Een kerk die zeker een bezoek waard is vanwege haar architectuur, haar glas-in-loodramen en de talrijke getuigenissen van het papiermakersverleden van Docelles.

Un notable edificio del siglo XVIII en el corazón de Docelles. La iglesia de Saint-Valbert da testimonio de la antigüedad del pueblo, cuyos orígenes se remontan a la Edad Media. El edificio actual se construyó en el siglo XVIII, después de que la antigua iglesia medievalse había visto debilitada por las inclemencias del tiempo y el terremoto de 1682. Construida por iniciativa del abad Demontzey, la iglesia presenta una elegante arquitectura clásica, característica del siglo XVIII. Su única nave está coronada por un campanario con cúpula bulbosa, una forma emblemática de las iglesias de Lorena y de las regiones de Europa Central. En el interior, hay varios elementos que merecen especial atención. Con diez grandes ventanas adornadas con vidrieras, la iglesia destaca entre los demás edificios religiosos de la antigua parroquia de Bruyères. Realizadas tras la Segunda Guerra Mundial por los talleres del maestro vidriero Gabriel Loire, las vidrieras narran, entre otras cosas, la historia de la fabricación tradicional del papel, una actividad íntimamente ligada a la historia de Docelles. Otra curiosidad: la nave cuenta con un techo de casetones de madera, un elemento poco habitual en los Vosgos. La tribuna, probablemente contemporánea a la instalación del primer órgano en 1752, alberga hoy un instrumento que data de 1901, restaurado en 2005. La iglesia conserva asimismo un notable altar mayor de madera, cuya decoración representa, entre otros motivos, un fénix, símbolo de Cristo resucitado. Por último, la presencia de San Antonio el Grande recuerda el pasado papelero de Docelles. Patrono de los papeleros de los Vosgos, se le representa con su tradicional bastón en forma de «tau», que evoca el «ferlet», una herramienta que antaño utilizaban los papeleros para secar las hojas de papel. Una iglesia que merece la pena visitar por su arquitectura, sus vidrieras y los numerosos testimonios del pasado papelero de Docelles.

Un notevole edificio del XVIII secolo nel cuore di Docelles. La chiesa di Saint-Valbert testimonia l’antichità del villaggio, le cui origini risalgono al Medioevo. L’edificio attuale fu costruito nel XVIII secolo, dopo che l’antica chiesa medievaleera stata resa precaria dalle intemperie e dal terremoto del 1682. Costruita su iniziativa dell’abate Demontzey, la chiesa presenta un’elegante architettura classica, caratteristica del XVIII secolo. La sua navata unica è sormontata da un campanile a cupola, una forma emblematica delle chiese della Lorena e delle regioni dell’Europa centrale. All’interno, diversi elementi meritano particolare attenzione. Con dieci grandi finestre ornate da vetrate, la chiesa si distingue dagli altri edifici religiosi dell’antica parrocchia di Bruyères. Realizzate dopo la Seconda Guerra Mondiale dai laboratori del maestro vetraio Gabriel Loire, le vetrate raccontano in particolare la storia della produzione tradizionale della carta, attività intimamente legata alla storia di Docelles. Altra curiosità: la navata presenta un soffitto a cassettoni in legno, un elemento raro nei Vosgi. La tribuna, probabilmente contemporanea all’installazione del primo organo nel 1752, ospita oggi uno strumento risalente al 1901, restaurato nel 2005. La chiesa conserva inoltre un notevole altare maggiore in legno, la cui decorazione raffigura in particolare una fenice, simbolo di Cristo risorto. Infine, la presenza di Sant’Antonio il Grande ricorda il passato cartario di Docelles. Patrono dei cartai dei Vosgi, è raffigurato con il suo tradizionale bastone a forma di «tau», che richiama il ferlet, uno strumento un tempo utilizzato dai cartai per far asciugare i fogli di carta. Una chiesa da scoprire per la sua architettura, le sue vetrate e le numerose testimonianze del passato cartario di Docelles.